Dit veelzeggende essay is gebaseerd op een gesprek met Kim Izaguirre-Merlos, ICF Certified Coach en oprichter Hoe we winnen. Dit is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Ik ben in een geweest rol van ouderschap voor het grootste deel van mijn leven. We verloren mijn vader toen ik elf was, en mijn moeder kreeg kort daarna een beroerte. Als enige dochter in een gezin van Latinx-immigranten groeide ik op met het nemen van verantwoordelijkheid vanaf jonge leeftijd. Mijn vroege ervaringen met de zorg voor familieleden hebben, in combinatie met mijn verantwoordelijke persoonlijkheid, elke fase van mijn leven gevormd, inclusief mijn beslissing om geen kinderen te krijgen.
Ik heb mezelf nooit een traditioneel pad zien bewandelen
In de stad waar ik vandaan kom, is het heel gebruikelijk om hier te wonen, verliefd te worden, te trouwen en een gezin te stichten. Maar het was iets dat ik zelf nooit heb gezien, deels omdat mijn opleiding mij zulke krachtige lessen had geleerd wat er nodig is om kinderen groot te brengen. Op de middelbare school, toen iedereen aan het daten was, herinner ik me dat ik dacht dat trouwen en kinderen mij niet interesseerden.
Toen ik halverwege de twintig was, kreeg ik een dwarslaesie waardoor ik opnieuw moest leren lopen. De chronische pijn die daaruit voortvloeit, gecombineerd met ernstige menstruatieproblemen Ik heb jarenlang geprobeerd te normaliseren, waardoor ik niet zeker wist of mijn lichaam de zwangerschap en de bevalling aankon. Ik leefde al met zoveel lijden dat het idee om er nog meer aan toe te voegen voelde als een te groot offer.
Kim Izaguirre-Merlos met haar moeder op haar verjaardag begin jaren 2000. Met dank aan Kim Izaguirre-Merlos
Ik wil een leven leiden waarin ik er kan zijn voor mijn naaste familie
Ik heb het niet gedaan denk aan het moederschap tot halverwege de dertig, toen ik eindelijk verliefd werd. Voor het eerst overwoog ik om een eigen gezin te stichten. Maar het starten van een eigen gezin voelde als het achterlaten van mijn gezin. Toen werd mijn moeder ernstig ziek, en dat was voor mij het belangrijkste moment.
Ik beëindigde mijn persoonlijke relatie en zei aanvankelijk tegen mezelf dat dit kwam omdat mijn moeder mij nodig had. Ik gaf echter snel de waarheid aan mezelf toe: moeder zijn was niet wat ik voor mezelf wilde. Ik wil een leven leiden waarin ik er kan zijn voor mijn naaste familie en hun behoeften, vooral voor mijn moeder. Hoewel ik ervoor had kunnen kiezen deze kans te grijpen en te proberen een dubbele last te dragen zoals zoveel andere vrouwen doen, wilde ik dat niet.
Door naar de situatie te kijken en eerlijk tegen mezelf te zijn, werd ik duidelijk dat het moederschap me er niet voor zou zorgen dat ik in dit leven op mijn best zou presteren. Voor mij betekent verantwoordelijk zijn andere beslissingen nemen dan het starten van een traditioneel gezin. Dat betekent dat ik voor mijn huidige kind moet zorgen.
Kim Izaguirre-Merlos met haar broers en zussen op vakantie in de jaren 90. Met dank aan Kim Izaguirre-Merlos
Ik woon bij mijn familie omdat ik daar nodig ben
Later kwam ik erachter dat mijn ex-partner een kind had. De opluchting die ik voelde nadat ik dat ontdekte, vertelde me dat ik voor ons allebei de juiste beslissing had genomen. Ik wist dat deze man een vader moest zijn, en ik kon hem dat soort leven niet geven. Ik ben zo blij dat hij zijn weg heeft gevonden, en ik op de mijne.
Ik sta versteld van het vermogen van vrouwen om voor hun kinderen te zorgen, en er zijn momenten waarop ik het gevoel heb dat ik niet volledig voldoe aan de normen van vrouwen in de samenleving. Maar ik zag hoe mijn moeder zich voor ons opofferde, en hoewel ik haar enorm bewonderde, wist ik dat ik zo niet kon leven. In plaats daarvan komt mijn voldoening doordat ik ervoor kan zorgen dat de mensen die mij hebben grootgebracht, met steun en liefde oud kunnen worden. Tegenwoordig, ik woon bij mijn moeder en familieleden, niet vanwege financiële nood, maar omdat dit is waar ik nodig ben en ik me het meest voldaan voel.
Kiezen om geen kinderen te krijgen betekent niet altijd dat je ze niet wilt. Soms gaat het om het kiezen van een ander type gezin, of het beschermen van je gezondheid, of weten waar je het meest nodig bent. Hoewel het gemakkelijk is om te beoordelen wiens vrouw heb geen kinderenwe weten niet welke levenservaringen tot dit moment hebben geleid. Ook al bevinden we ons op verschillende levenspaden, ik hoop dat we elkaar allemaal compassie kunnen geven bij onze keuzes.
