Ik heb voor het eerst sinds de renovatie bij Red Lobster gegeten: recensie, foto’s

Om de zaken consistent te houden, bestelde ik beide maaltijden bij restaurantketens op Times Square.

Ik wilde zien hoe het bijgewerkte menu zich verhield tot wat ik me herinnerde, van portiegroottes tot presentatie en algehele waarde.

De eerste keer dat ik er was, was in juni 2024, kort nadat de keten faillissementsbescherming had aangevraagd.

In 2024 bestelde ik Endless Shrimp, terwijl ik in 2026 koos voor het dichtstbijzijnde equivalent, Shrimp Your Way, een eerdere promotie die in januari terugkeerde.

Voor beide maaltijden bestelde ik gegrilde garnalen, Walt’s favoriete garnalen en Parrot Isle-kokosgarnalen.

Op het eerste gezicht ziet het eten er bijna hetzelfde uit. Toen ik echter dieper begon te graven, werden de verschillen zichtbaarder.

Als ik het in juni 2024 bestel, kost het $ 25. Op de locatie op Times Square kost het echter $ 30 voor het onbeperkt bijvullen van alle drie de soorten garnalen die ik heb besteld, naast andere gerechten zoals scampi met knoflookgarnalen en garnalenlinguini Alfredo.

Het meest voor de hand liggende verschil tussen de twee gerechten is de prijs: met Shrimp Your Way kunnen gasten kiezen uit twee, drie of vier soorten garnalen, plus een kant, voor een vaste prijs.

Ik heb ervoor gekozen om drie soorten garnalen te bestellen – gegrilde garnalen, Walt’s favoriete garnalen en Parrot Isle-kokosgarnalen – voor $ 25,99, exclusief belasting en fooi.

Nog een groot verschil: Shrimp Your Way is geen onbeperkte optie.

De garnalen die ik in 2024 bestelde, waren gegrild en bedekt met een lookboterglazuur. Ik dacht dat de garnalen kleiner waren, maar aangezien er zes garnalen aan de spies zaten, vond ik dat niet erg.

De spiesjes voelden als een gezondere optie vergeleken met de decadente, zeer rijke spiesjes gerecht dat ik ooit heb gehad bij Red Lobster vooraf, zoals garnalenlinguini of kreeftendip.

De rijst was ook smaakvol en goed gekruid; het was een leuke toevoeging aan mijn bord.

Destijds was ik onder de indruk van de portiegrootte. Als je er echter nog eens over nadenkt, denk ik dat de portiegrootte van de rijst vrij klein is.

Bovendien wordt ervan uitgegaan dat mensen hun bord zullen blijven bijvullen.

In plaats van een klein lepeltje rijst bedekte het de helft van het bord, wat ik niet had verwacht. Hoewel ik met het bijgewerkte menu mijn bord niet kon blijven bijvullen, denk ik dat de extra rijst het voelde als een grote waarde voor minder dan $ 30.

De garnalen blijven al die jaren later knapperig en sappig, met dezelfde rijke, knoflookachtige smaak waar ik de eerste keer van genoot.

Beide keren was de koolsalade vers en pittig, en de dressing had veel smaak, maar overheerste de groenten niet.

De koolsalade bracht een lichte citrussmaak die mijn maaltijd in evenwicht bracht.

Het werd op het bord gestapeld en ik vond dat de koolsalade zelf frisser en smaakvoller smaakte dan ik me van jaren geleden herinnerde.

Ik kreeg vijf stuks Walt’s garnalen als onderdeel van de Endless Shrimp-promotie. Ze kwamen met een klein bakje cocktailsaus, waarvan ik ontdekte dat het een scherpe tomatensmaak had die de garnalen aanvulde.

Ik heb genoten van deze garnalen en vond dat de paneermeel de ideale dikte had. In vergelijking met gegrilde garnalen en kokosgarnalen kunnen ze echter wel meer smaak gebruiken.

Het smaakt echt naar gewone paneermeel en garnalen.

I het grootste deel van de geef nu de voorkeur aan garnalen, die meer gebakken zijn en, naar mijn mening, ook smaakvoller. Iets aan de kruiden was meer uitgesproken, en ik vond de manier waarop ze combineerden met andere soorten garnalen leuk.

Ik kreeg deze keer ook meer saus. Naast de klassieke cocktailsaus en piña colada-saus geserveerd met kokosgarnalen, kreeg ik ook een kant van tartaarsaus die mijn favoriet van de drie bleek te zijn.

De smaak is mild en pittig en past goed bij alle drie de soorten garnalen.

In 2024 en 2026 wordt het bord geleverd met vier stuks kokosgarnalen en een dipsaus met piña colada-smaak.

Ik denk dat het van grote waarde is om het op te nemen als onderdeel van de eindeloze garnalendeal van $ 30.

Kokosschaafsel schilferde bij elke hap in mijn mond en voegde een extra niveau van zoetheid toe aan mijn bord hartige garnalen.

De romige saus en ananassmaak voegen een zure smaak toe aan de kokosgarnalen, en ik vond het vlees behoorlijk mals.

Ik zou tevreden zijn geweest met alleen het eerste bord garnalen. Maar omwille van de journalistiek en om zoveel mogelijk waar voor mijn geld te krijgen, besloot ik er meer te bestellen.

Toen onze ober terugkeerde om in te checken, kreeg ik de keuze uit twee garnalengerechten. Ik heb ervoor gekozen om de garnalenspiesjes en kokosgarnalen opnieuw te krijgen.

Opnieuw waren de garnalen boterachtig en zacht. Ik heb niet al te veel moeite gedaan om deze tweede portie te voltooien.

Hoewel de geur van kokosgarnalen me aansprak, kon ik er niet meer dan één opeten.

Het punt is: ik weet dat Endless Shrimp objectief gezien een slecht zakelijk idee is.

Voor Red Lobster is dit niet kosteneffectief. Bovendien kon ik nauwelijks twee porties van elk type garnaal opeten, En de garnalen smaken nu beter, althans in mijn ervaring.

Na mijn tweede bezoek wenste ik echter dat ik – voor slechts $ 5 extra – mijn bord kon vullen met vullingen van alle drie de garnalengerechten.

De nieuwe CEO van de keten heeft niet uitgesloten dat Endless Shrimp terugkomt, hoewel het niet snel terug zal komen of precies zoals voorheen.

“Ik wil niet zeggen dat alles voor eeuwig en altijd is, maar de manier waarop het wordt gedaan is eindeloos zonder te reguleren hoeveel er wordt gegeven, en ja, de manier waarop het wordt gedaan, het eindigt onvermijdelijk,” vertelde Adamolekun. Wall Street Journal-podcast in oktober 2024.

Als Endless Shrimp terugkomt, sta ik als eerste in de rij. Tot die tijd kan ik niet wachten om terug te keren naar Red Lobster en meer van het bijgewerkte menu te proberen.

Business Insider nam contact op met Red Lobster voor commentaar, maar ontving geen reactie.