In juli 2024, vijf jaar na mijn carrière, maakte ik een drastische baanswitch waar ik later spijt van kreeg.
Na ongeveer een jaar van teleurstelling op mijn werkplek, heb ik verliet mijn baan bij een PR-bureau om leraar Engels te worden op een middelbare school. Ik kreeg een loonsverlaging van bijna 36%.
Ik maakte me geen zorgen over mijn salaris, omdat ik een betekenisvollere en impactvollere rol wilde. Ik merkte al snel dat ik niet goed voorbereid was en overweldigd werd door de overgang, en na het eerste semester verliet ik mijn rol als docent.
In het begin was ik afhankelijk van mijn spaargeld, de steun van mijn familie en mijn schamele inkomen als parttime yogaleraar. Mijn vriend en ik verloofden ons en trouwden zes maanden later.
Nu hebben we een klein HVAC- en elektriciteitsbedrijf, waar ik de communicatie- en marketingstrategie leid.
Er zijn verschillende aspecten van mijn rol als leerkracht in het voortgezet onderwijs die ik leuk vind
Ik vond het leuk om de studenten te leren kennen en kreeg de kans om een aantal van hen te begeleiden. Ik heb veel nieuwe vaardigheden geleerd tijdens het voorbereiden van lessen en het beoordelen van werkstukken.
Als het op mijn carrière en doelen aankwam, kwam de functie niet overeen met wat ik historisch gezien wilde, en ik accepteerde de baan niet met strategie in gedachten – ik accepteerde hem om iets nieuws na te streven, of ik er nu klaar voor was of niet.
Eerlijk gezegd ben ik van carrière veranderd omdat ik ontevreden was over mijn oorspronkelijke werkplek, het gevoel had dat mijn persoonlijke groei stagneerde en geen interesse had in de missies van mijn klanten. In plaats van mijn perspectief te veranderen of nieuwe carrièredoelen te stellen, zocht ik naar een snelle ontsnapping.
Na een jaar van reflectie ontdekte ik drie cruciale fouten die tot mijn onbevredigende carrièreswitch leidden.
Fout 1. Blijven hangen bij problemen uit het verleden op het werk
In mijn laatste jaar bij een PR-bureau raakte ik gemakkelijker ontmoedigd door problemen die kleiner waren dan ik eerder had gedacht, of door problemen die waren opgelost maar nog steeds in mijn gedachten bleven hangen, zoals een uitgestelde promotie, ontslagen bij het bedrijf en een gespannen relatie met een supervisor.
Het was een uitdaging, maar over het algemeen ben ik van mening dat mijn bedrijf en managers de kwestie goed hebben aangepakt, en dat de zaken na verloop van tijd begonnen te verbeteren.
Helaas bleef mijn houding ten opzichte van de werkplek negatief na verschillende herhaalde slechte ervaringen. Ook al werkte ik met een aantal fantastische teamleden en bleef ik taken uitvoeren die ik graag deed, mijn ontevredenheid over de werkplek bleef bestaan.
Fout 2. Weglopen voor ontevredenheid, in plaats van ermee om te gaan
Ik was uitgeput en een beetje eenzaam. Ik heb op afstand werken Al meer dan vier jaar eist dit zijn tol van een extraverte persoon als ik, ondanks dat ik veel avonden en weekenden met vrienden en familie doorbreng. Ik verlangde naar een baan met face-to-face contacten, en ik onderschreef het idee dat ik mijn problemen alleen kon oplossen door naar een nieuwe werkplek te verhuizen.
Ik heb halfslachtig gesolliciteerd op nieuwe PR-banen, maar er kwam niets van terecht. Op aanbeveling van een familielid solliciteerde ik naar een baan als leraar Engels op een middelbare school, niet omdat lesgeven mijn grootste passie was, maar omdat mensen dat waren, en het voelde als een manier om iets zinvols bij te dragen.
De aanbiedingsbrief was bedoeld als een oproep tot iets groters, en het voelde alsof ik een rol zou vervullen die hard nodig was. Hoewel ik een positieve impact op hun leven wilde hebben, voelde ik ook een verplichting om de functie te aanvaarden.
Als ik terug in de tijd zou kunnen gaan naar mijn ontevredenheid over mijn PR-rol, zou ik proberen mijn perspectief te veranderen en mijn werk met een andere houding te benaderen. Elke baan kan impactvol en betekenisvol zijn als je deze aanpakt vanuit het perspectief dat je doet wat het beste is voor jezelf en anderen.
Als ik nog steeds het gevoel heb dat mijn PR-werk niet langer de juiste match is en een grotere impact op de wereld wil maken, is de volgende stap niet het doen van beloftes, maar eerder het stellen van duidelijke carrièredoelen die aansluiten bij mijn persoonlijke waarden en missie.
Fout 3. Een nieuwe ‘roeping’ nastreven boven een carrièreplan
Ik probeerde een glanzende nieuwe roeping na te streven in plaats van een solide carrièreplan te ontwikkelen. Het werkte niet omdat ik elkaar aanzienlijk belastte, maar ze konden hand in hand gaan.
Het is beter om een carrièreverandering doelbewust en met een algemeen gevoel van doelgerichtheid te benaderen, in plaats van vast te houden aan een nieuw idee en het blindelings na te streven. Vaak is het stellen van doelen en het maken van een gedegen plan beangstigend, omdat we het gevoel hebben dat als we eenmaal een richting hebben bepaald, we ons pad nooit meer kunnen veranderen. Dat is niet accuraat.
Wetende wat ik nu weet, zou ik van tevoren een duidelijk plan hebben opgesteld – misschien inclusief verschillende mogelijke paden velden wijzigen. Als het verlangen om Engelse les te geven op de middelbare school nog steeds in mijn hart blijft hangen, zal het zeker naar boven komen bij het brainstormen over nieuwe carrière-ideeën.
Ik zou iedereen die zijn ware passie of roeping wil vinden aanraden om de mix van vaardigheden en interesses op te schrijven en vervolgens te onderzoeken welke banen bij beide passen. Als zich een opwindende nieuwe carrière voordoet, streef deze dan doelbewust na door relevante nieuwe of bestaande ervaringen te identificeren en door verbindingen te leggen met mensen in het veld.
Ga vooruit
Ik stopte met mijn rol als docent vanwege de lange uren, emotionele uitputting en het gevoel dat ik in een silo werkte. Sommige andere leraren gaven me af en toe aanmoediging of advies, maar ik moest nog steeds een geheel nieuw leerplan maken en mijn eigen lessen ontwikkelen.
Hoewel ik graag een aantal van mijn carrièrekeuzes uit het verleden zou willen veranderen, heb ik geen spijt van de lessen die ik heb geleerd en van de studenten en collega’s die ik heb ontmoet.
Ik ben dankbaar voor de kans om door dit proces meer over mezelf te ontdekken – om te zien waar ik mijn houding kan veranderen, nieuwe doelen kan stellen en in de toekomst grotere dingen kan bereiken. Elke mislukking is een leerervaring en ik zal proberen er het beste van te maken.
