Dit verhaalde essay is gebaseerd op een gesprek met Dal Atkinsschrijver “Turkooise vlinder.” Bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Ik heb alles geleerd wat ik weet grootouders worden van het kijken naar mijn eigen moeder met mijn zoons. Hij brengt graag tijd door met mijn kinderen en doet wat ze willen doen. We hadden het geluk dat hij actief en betrokken was tot aan zijn overlijden op 98-jarige leeftijd.
Vandaag ben ik 77 jaar oud, en Ik ben een grootmoeder mezelf tot zes tieners en jongvolwassenen – allemaal met de herinnering aan hun overgrootmoeder. Als psycholoog ben ik zeer geïnteresseerd in intergenerationele relaties. Deze mogelijkheden zijn enorm, maar ook vol uitdagingen.
Ik gebruik deze zes stappen om te bouwen gezondere relaties.
Laat de belangen van kinderen leidend zijn
De beste manier om een goede relatie met uw kleinkinderen op te bouwen, is door aanwezig te zijn interesse tonen. Mijn moeder deed dit, terwijl ze op reis was voor zwemwedstrijden en vakantiefeestjes, zelfs als ze liever in haar park was geweest. Zelfs als u niet in dezelfde dingen geïnteresseerd bent als uw kleinkinderen, is het prima om te doen alsof; zij zullen het op prijs stellen.
Als u een ervaring deelt, zoals uw kleinkind meenemen naar een museum, probeer dan niet les te geven. Leun in plaats daarvan achterover en kijk wat hen interesseert. Praat er later over en kijk waar het heen gaat.
Focus vooral op ondersteuning
Dat de rol van een grootouder is om zijn kinderen en kleinkinderen te ondersteunen. Probeer echt te begrijpen hoe je kunt helpen. Soms betekent dat dat je je eigen verlangens opzij moet zetten.
Ik werkte met een moeder van drie kinderen die de verjaardag van haar dochter aan het plannen was. Een grootmoeder komt van ver op bezoek en het kleine meisje is door haar betoverd, als een nieuw speeltje. De plaatselijke grootmoeder was zo van streek omdat ze de tweede man was, dat ze het hele gezelschap zat te mokken, wat de stress van de moeder nog verder vergrootte. Uiteindelijk beschadigde het egoïstische gedrag van de grootmoeder alleen maar haar eigen relatie met haar dochter.
Geef zonder verwachtingen
Het is prima om verwachtingen te hebben in een relatie, maar deze verwachtingen kunnen conflicten veroorzaken als ze niet duidelijk worden uitgedrukt. Ik zie dit vaak tussen grootouders en hun eigen kinderen. Grootouders kunnen bijvoorbeeld van mening zijn dat het betalen voor de scholing van hun kind hen het recht geeft om onderwijsbeslissingen te bekritiseren.
Dale Atkins zegt dat grootouders moeten wijzen op dingen die hun kleinkinderen interesseren. Met dank aan Dale Atkins
Als u ervoor kiest om te geven, kunt u het beste niets terug verwachten. Als jij Doen iets verwachten – zoals een wekelijks familiediner als tegenprestatie af en toe oppassen – vertel uw familie erover en voer een eerlijk gesprek. Het is prima om iets te vragen, maar eis of bedreig niet.
Herken generatieverschillen
Als we het over grootouders en kleinkinderen hebben, hebben we het over mensen die uit verschillende tijdperken, geloofssystemen en culturele tradities komen. Het is belangrijk om te erkennen dat elk gezinslid – kinderen, ouders en grootouders – zijn eigen unieke ervaringen meebrengt.
Enkele ervaringen en waarden die we kunnen delen. Anderen doen wij niet. Het kan frustrerend zijn als uw kleinkinderen niet geïnteresseerd zijn in een verhaal dat u belangrijk vindt, maar vaak kunnen ze zich er niet zo in vinden als u, omdat ze het zelf hebben meegemaakt.
Vertel het verhaal in kleine stukjes
Ouderen zijn de bewaarders van herinneringen en we voelen vaak de druk om deze verhalen door te geven aan de volgende generatie. Voor veel kinderen zijn deze verhalen echter saai. In plaats van een les familiegeschiedenis te beginnen, kunt u kleine fragmenten delen die echt de interesse van kinderen wekken. Als je ervoor zorgt dat ze meer willen en de geschiedenis delen, wordt het voor jullie allemaal leuker.
Stel meer vragen
Of het nu met uw kleinkinderen of kinderen is, het is altijd nuttig om meer vragen te stellen. In plaats van te zeggen: ‘Dat deden we in mijn tijd niet’, vraag met oprechte nieuwsgierigheid naar de nieuwe opvoedingsbenaderingen die je tegenkomt. Als je echt meer wilt weten, zal je familie het merken en het graag delen.
