I opgegroeid met skiën. We wonen bijvoorbeeld in de bergen en skiën elk weekend in de winter, zoiets.
Op een gegeven moment, aan het begin van onze relatie, keek mijn man me half verbaasd aan: ‘Ik dacht dat je beter kon skiën dan lopen.’ Het was dus heel belangrijk voor mij dat, in de eerste plaats, mijn verloofde (nu echtgenoot) en ik dat konden deel deze geweldige sport samen, en ten tweede, als mijn kinderen oud genoeg zijn, zullen ook zij ervaren hoe ongemakkelijk het voelt om van een J-bar te worden gegooid.
Maar voordat we als gezin de trimsalon konden verkennen, hebben we vele pijnlijke winters moeten doorstaan leren skiën.
Ik dacht dat ik het mijn man kon leren. Het probleem is dat wat van nature is voor iemand die deze dingen zijn hele leven heeft gedaan, heel moeilijk onder woorden te brengen is voor iemand die is opgegroeid in het stedelijke Chicago.
Ik probeerde het mijn man te leren
Maar we hebben het geprobeerd! Wij verhuur ski’s en naar de konijnenheuvels gaan, met name in een klein skigebied in het middenwesten genaamd “Alpine Valley”. Wat is er mis?
Mijn man is atletisch en skiet met het vertrouwen van iemand die goed is in elke sport die hij beoefent. Tot hij gaat skiën. Toen we de eerste bergkam beklommen, gebeurde het allemaal in een kwestie van milliseconden.
Kan ‘pizzataart!’ niet invoeren Nadat hij de les in actie had omgezet, draaide hij al snel wild en onbeheerst rond, raasde recht de berg af, één ski en één paal in de lucht, terwijl hij schreeuwde: “stop, stop, stop!” totdat hij dat uiteindelijk doet en met zo’n kracht tegen een gloeiende oranje sneeuwturbine botst dat deze langzaam tot leven komt. Toen ik hem bereikte, had hij zijn ski’s al over zijn schouder gegooid en liep. ‘Weet je waarom je geen basketbal speelt?’ Hij schreeuwde tegen mij. “Misschien ski ik gewoon niet!”
Niet de beste start van ons bergleven samen.
We huurden een skileraar in
Daarna hadden we een paar skivrije winters nodig. Maar uiteindelijk probeerden we het opnieuw, dit keer met berekende professionele tussenkomst. We gingen naar onze thuisberg (Sunapee) en riepen de hulp in van een rustige 65-jarige professional met een prettige, bemoedigende grootvaderlijke uitstraling. Toen het echtpaar aan het eind van een lange zaterdag de herberg binnenkwam, straalden ze allebei. “Hij kan skiën!” zei de instructeur.
Het blijkt dat kinderen veel moeilijker (en duurder) zijn om neer te zetten. Mijn strategie met hen is om uren op de heuvel door te brengen. De enige uitweg is door zulke dingen. Ik offer prachtige bluebird-skidagen en honderden dollars aan liftkaartjes voor volwassenen op om het koud en chagrijnig te hebben tussen mijn ski’s.
Eindelijk kregen ze het onder de knie. En uiteindelijk kwam de wens van mijn skifamilie uit.
De eerste kruiser die we als hele familie hebben gebouwd – wat een traktatie. Grote wedge-spins, grote glimlachen, zingen uit volle borst. Echt, het is het allemaal waard. Nu skiet mijn man net zoveel als ik, en beide kinderen hebben ons in de steek gelaten. Maar dat is de manier van de wereld.
