Vorig jaar zat ik in mijn kantoor naar drie monitoren op mijn bureau te staren. Op het scherm stond de mijne online bankrekening – allemaal met het personage van Whoopi Goldberg uit de film ‘Ghost’.
‘Je bent in gevaar, jongen,’ leken ze te zeggen terwijl ze me bespotten.
Ik heb tientallen jaren besteed aan het opbouwen van een carrière, het verzamelen van diploma’s, titels en goede recensies. Maar de cijfers zijn van mij bankafschrift vertel een ander verhaal. De stabiliteit waarvan ik aannam dat die met de jaren en ervaring zou komen, bleef wegglijden, en ik besefte dat er een dunne grens was tussen ‘goed doen’ en ‘nauwelijks rondkomen’.
Ik werd volwassen en geloofde dat als ik maar hard genoeg werkte, loyaal bleef en me bleef verbeteren, stabiliteit vanzelf zou volgen. Aan de andere kant, op 52-jarige leeftijd, ben ik dat nog steeds financieel worstelen en geconfronteerd met schulden.
Ik bouwde een stabiel leven op, maar toen kreeg ik te maken met een medisch probleem
Bijna twintig jaar lang heb ik als docent en instructiecoach in Atlanta gewerkt. Mijn carrière voelt solide. Mijn reputatie is verdiend. Mijn werk is belangrijk. Ik geloof dat ik iets aan het bouwen ben dat mij comfortabel naar de tweede helft van mijn leven zal brengen.
Toen brak 2018 aan. Drie maanden nadat ik 45 jaar oud werde verjaardagen, plotselinge hartaanvallen en complicaties veroorzaken blijvende invaliditeit. Plotseling werd ik, in een beroep dat ik ooit hoog in het vaandel had staan, na het interview achtervolgd. Maanden werden jaren, en hoewel ik getrouwd was, maakte ik creditcardschulden op om het hoofd boven water te houden.
Nu ik vijftig ben, heb ik het gevoel dat ik opnieuw begin, ook al heb ik twintig jaar van mijn leven gewijd aan werk dat ooit stabiel aanvoelde.
Ik kreeg toen een goede baan, maar ik had het nog steeds moeilijk
Gelukkig kreeg ik in 2022, na een korte periode als online instructeur voor een virtuele middelbare school, eindelijk een pauze. Ik landde een de rol van overheidscontractanten bij CDC, waar ik mijn achtergrond in lesgeven en schrijven gebruikte om een nieuwe carrière te beginnen als instructieontwerper en communicatiespecialist.
Ik verdien meer dan ooit, en ik heb een deel van de schulden kunnen overwinnen door een plan te hebben. Dat zou als succes moeten voelen. Op sommige dagen wel.
Op andere dagen heb ik het gevoel dat ik water uit een roeiboot met gaten probeer te legen. Het saldo van mijn studielening bedraagt nog steeds zes cijfers, een schuld van mij jaar werkloosheid gaat lang mee en mijn spaargeld is zeer minimaal.
De shutdown van de overheid heeft mijn vertrouwen geschokt
De 43 dagen durende sluiting van de federale overheid vorig jaar heeft mijn financiële situatie nog verder op zijn kop gezet. Veel aannemers zoals ik worden niet terugbetaald, en elke dag zonder werk voelt alsof ik in dezelfde onzekerheid terechtkom waar ik nog steeds mee probeer om te gaan.
Ik bleef maar denken: “Ik ben net gestabiliseerd. Hoe kan ik het gevaar lopen weer naar beneden te glijden?”
Ik heb veel levensveranderende recessies en crises meegemaakt, maar ik heb er nog steeds geen meegemaakt financieel stabiel genoeg om met pensioen te gaan. Ik ben gefrustreerd.
Mijn midlife-spil heeft mij veel geleerd
Ik wil niet nog een reset op mijn 52e. Ik wil de stabiliteit die volgens mij een natuurlijke beloning is voor hard werken. Niettemin heb ik enkele waarheden geleerd.
Ten eerste is heruitvinding geen luxe voor a Gen X-ers zoals ik; het is mijn overlevingsvaardigheid. Ik heb mezelf eraan herinnerd hoe vaak ik mijn carrière opnieuw heb moeten opbouwen. Soms omdat ik faalde, en soms omdat ik moest doen wat ik moest doen.
Ten tweede zijn referenties en ervaring waardevol, maar garanderen ze geen bescherming. Ik heb meerdere diploma’s, heb tientallen jaren leiderschapservaring en heb een uitstekende professionele staat van dienst. Maar ik heb nog steeds te maken met langdurige werkloosheid, medische crisisen schulden.
Ten derde kan financieel herstel op middelbare leeftijd een langzaam proces zijn. Dat betekent niet dat ik niet verantwoordelijk ben. Het betekende dat het leven mij overkwam op manieren die mijn jongere zelf nooit had kunnen voorspellen.
Ga vooruit, zelfs als er onzekerheid is
De shutdown was voorbij, en dat gold ook voor mijn contract. Ik ben weer werkloos. Mijn schulden zijn er nog steeds. Mijn spaargeld is nog klein. Mijn zorgen over de volgende onverwachte verstoring zijn nog steeds heel reëel. Maar ik kies er nog steeds voor om vooruit te gaan. Mijn vaardigheden zijn niet verdwenen. Ze zijn zojuist geperfectioneerd, dus ik ga ze opnieuw gebruiken.
De stabiliteit op deze leeftijd is niet zoals ik me als twintiger had voorgesteld. In plaats daarvan lijkt het alsof ik me snel heb aangepast en heb geweigerd mezelf op te geven. Het lijkt dag na dag (opnieuw) te herbouwen.
Ik weet niet hoe dit seizoen zal eindigen. Ik weet gewoon dat ik nog steeds aan het leren ben hoe ik een toekomst moet navigeren waarvan ik nooit had gedacht dat ik die opnieuw zou moeten opbouwen. Maar ik ben er nog steeds. Voor nu is dat genoeg.
