Dit verhaalde essay is gebaseerd op een gesprek met Ashley MorrisCEO van Capriotti’s. Dit is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Mijn hele carrière is gebaseerd op een liefdesrelatie met eten – en levenslange vriendschappen. Ik ben opgegroeid Westkustmaar had de cheesesteak geprobeerd tijdens een reis naar het oosten, en vond het geweldig. Op de universiteit woonde ik samen met Jason, die mijn beste vriend was sinds we tien jaar oud waren. Op een dag kwam hij thuis en sprak over het beste broodje dat hij ooit had gegeten. Hij zei dat ik naar Capriotti moest gaan.
ik ben bezig, studie financiën en werkte bij een bank. Die vrijdag, toen ik nog steeds niet weg was, sleepte Jason me naar een broodjeszaak. Ik was net zo gefascineerd als hij. Ik heb veel cheesesteaks gegeten, maar dit is de beste van het beste. Dat is ware liefde.
Ashley Morris gaat zaken doen met haar beste vriend Jason. Met dank aan Ashley Morris
Jason en ik bezoeken Capriotti’s vaak, dus toen we een nieuw appartement nodig hadden, kozen we er één ver van schoolmaar dichter bij het restaurant. Het was het eerste teken van Capriotti’s rol in ons leven.
Mijn banksucces heeft ons geholpen samen een bedrijf te starten
Ik begon werkte als bankbediende bij Wells Fargo toen ik 18 was, omdat het de enige financiële baan was die ze me op die leeftijd lieten doen. Na mijn studie ging ik naar het financiële dienstverleningsteam, en tegen de tijd dat ik 25 was, verdiende ik meer dan welke jongere dan ook zou verdienen: ongeveer een half miljoen per jaar.
Ashley Morris en haar beste vriend Jason runnen samen een bedrijf. Met dank aan Ashley Morris
Jason en ik hebben altijd al samen willen ondernemen, en nu heb ik de financiële middelen om dat te verwezenlijken. We besloten een week lang na te denken over zakelijke ideeën en daarna te beslissen wat we gingen doen. Toen de bijeenkomst plaatsvond, brachten we allemaal één idee mee: het openen van een Capriotti’s-franchise.
We openden al snel 3 restaurants, maar wilden meer
Wij zijn van plan om 50/50 te zijn zakenpartner terwijl we allebei onze dagelijkse banen behouden. Ik zou kapitaal aantrekken en Jason zou meer praktijkwerk doen, terwijl hij zijn baan bij de overheid zou behouden.
We kwamen er echter al snel achter dat het runnen van een passief bedrijf geen realiteit was. Het restaurant wordt geen bijbaanvooral omdat we arrogant genoeg zijn om twee franchises tegelijk te openen. Al snel hadden we een derde. Mijn toenmalige vriendin (nu vrouw) verzorgde een groot deel van de operatie, terwijl Jason en ik haar zo goed mogelijk ondersteunden.
We wilden tien restaurants hebben, maar we kregen ruzie met CEO Capriotti. Ik denk dat hij een ouderwetse mentaliteit heeft, en elke keer als we vragen om een andere locatie te openen, zegt hij nee.
Na dat jaar had ik er genoeg van. Ik besefte dat als ik had gewacht tot hij ja zei, ik 40 zou zijn en mijn dromen niet zou hebben gerealiseerd. Nadat ik met Jason had gesproken, vertelde ik de CEO dat we het hele bedrijf wilden kopen. Het kostte alles wat Jason en ik hadden, maar we kochten Capriotti in 2008, toen ik 27 jaar oud was.
We stellen regels om onze relaties te beschermen
Sindsdien runnen we het bedrijf samen. Jason is de CEO en ik de president. We hebben veel van dezelfde waarden, misschien omdat we ze hebben ontwikkeld toen we samen opgroeiden. We kennen elkaar van binnen en van buiten, als broers. Het stelt ons in staat om echt te geven eerlijke feedback. Jason had er geen probleem mee mijn kantoor binnen te lopen en te zeggen: ‘Je begrijpt dit verkeerd’, en in plaats van defensief te worden, opende ik onmiddellijk mijn geest voor wat hij zei.
Toen we besloten het bedrijf over te nemen, hebben we de opdracht gegeven om ervoor te zorgen dat onze zakelijke samenwerking onze vriendschap niet zou schaden. Ten eerste is er een hiërarchie: als we vastlopen in een beslissing, neem ik de uiteindelijke beslissing. Dat gebeurde maar twee keer, en Jason accepteerde mijn beslissing graag.
Ons tweede gebod is dat als een van ons eruit wil, de ander zich volledig moet inzetten om hem te helpen eruit te komen. Gelukkig hoefden we daar nooit onze toevlucht toe te nemen, maar we wisten dat we in der minne, eerlijk en met integriteit uit elkaar konden gaan als we dat wilden.
Tegenwoordig zijn de vier zonen van Jason een hechte band met mijn zoon en dochter. We gingen allemaal samen op vakantie voor het nieuwe jaar. Het leven is druk en het is niet altijd gemakkelijk om tijd samen te vinden buiten het werk, maar we proberen het. Het is geweldig om te zien dat onze vriendschappen met onze kinderen opnieuw zijn ontstaan.
