Terwijl ik de korst van die bevredigende brownie openmaakte, slaakte ik een zucht van verlichting. Mijn angst dat het gerecht te gaar was, was ongegrond omdat mijn lepel een kleverig midden onthulde. Ik nam meteen een hap en liet het dessert mij omhullen in zijn rijke decadentie.
Garten’s browniepudding is zoet, maar naar mijn mening niet te veel. Hoewel de framboise optioneel is, denk ik dat het helpt de smaken in balans te brengen. Mijn redacteur, die dit gerecht ook maakt, raadt aan om er zeezout overheen te strooien, wat een goede suggestie is. Het voegt diepte en interesse toe aan elke hap, vooral met een klodder vanille-ijs ernaast.
Het is duidelijk waarom Garten dit graag op de markt brengt voor de winterhuwelijksverjaardag van haar en Jeffrey. De browniepudding is zo warm en geruststellend: het soort dessert waar je van geniet op de bank terwijl je naar vakantiefilms kijkt die je al een miljoen keer eerder hebt gezien.
Met een beetje voorbereiding is dit ook een heerlijk recept om te maken en van te genieten tijdens deze feestweek. Als uw gezin het te snel afmaakt (wat waarschijnlijk zal gebeuren), kunt u het nog een keer maken.
Wat ga je tenslotte anders met die fles framboise doen?
