Odlin bevestigde dat het voor Running Tide onmogelijk was om de houtsnippers langer dan drie uur na vrijgave in de oceaan voor de kust van IJsland te monitoren. Hij zei: “We konden geen signaal van het geluid in de oceaan meten over de alkaliteit.”
Dode zone
Ondanks dat ze credits hebben verkocht aan Stripe, Shopify, Microsoft en het Chan Zuckerberg Initiative, blijft de financiële druk op Running Tide toenemen naarmate de financieringsstromen uit Silicon Valley opdrogen. Volgens een voormalige medewerker zal Odlin de vergaderingen in het voorjaar van 2024 aftrappen met de aankondiging dat het bedrijf nog maar een paar weken financiering heeft voordat het moet sluiten. In juni gaf Odlin zijn nederlaag toe.
In een LinkedIn-post van 14 juni 2024 schreef Odlin dat “er geen vraag nodig is om grootschalige koolstofverwijdering te ondersteunen.” Het bedrijf schortte die maand zijn wereldwijde activiteiten op. Bijna alle werknemers in IJsland en de VS werden plotseling ontslagen. Een medewerker gaf een presentatie over Running Tide op een algenconferentie toen hem het nieuws werd verteld.
“Mensen waren blij met ons krediet. We zijn onze contracten nagekomen. We hebben aanvullende contracten verkocht. Het was niet genoeg”, zei Odlin. Running Tide heeft $30 miljoen aan credits verkocht en zegt toezeggingen te hebben voor nog eens tientallen miljoenen aan credits, maar Odlin schat dat het bedrijf tussen de $100 miljoen en $150 miljoen aan omzet nodig heeft. “Het was als een huurwoning die voor ons ontworpen was.”
De erfenis die het bedrijf achterliet na de afvoer van zijn houtsnippers blijft onduidelijk. Het is nog niet bekend welke impact zinkende biomassa zal hebben op de oceaan, en wetenschappers en diepzee-experts WIRED spraken over hun twijfels over het ondernemen van mariene geo-engineering totdat er meer bekend is over de diepzee.
Het dumpen van biomassa in de oceaan kan ‘dode zones’ creëren, gebieden waar het waterleven geen zuurstof heeft, zegt Samantha Joye, Regents Professor bij de afdeling Mariene Wetenschappen van de Universiteit van Georgia, die heeft gewerkt aan dode zones in de Mississippi Delta en aan het opruimen van de olieramp met de Deepwater Horizon in 2010.
Diepzeeomgevingen – waarvan sommige levensreddende medicijnen bieden of inzicht geven in hoe de aarde is gevormd – kunnen ook voor altijd beschadigd raken, voegde Joye eraan toe. Onlangs koolstofflux rapport uit de Convex Seascape Survey, een internationale onderzoekssamenwerking, bleek dat dit vroeger wel het geval was de zeebodem wordt verstoorddit kan feitelijk het vermogen van het sediment om koolstof te absorberen stoppen. Joye wijst er ook op dat zonder goed onderzoek de toenemende alkaliteit van de oceaan ook een piek in de zuurgraad van de oceaan zou kunnen veroorzaken als er veel koolstof in de oceaan wordt gezogen die vervolgens niet naar de diepe wateren wordt gedistribueerd – het tegenovergestelde van wat behandelde houtsnippers beogen te bereiken.
