Dit verhaalde essay is gebaseerd op een gesprek met Sarah Canzanomoeder van Gavin Canzano. Dit is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Ik ben de moeder van een topjeugdatleet. Mijn man is er één downhill skiër als tiener, en hij leerde onze zonen, Gavin en Deacon, skiën toen ze een jaar of twee of drie waren. Ik ski helemaal niet.
Gavin is er één verlegen en rustig kindmaar hij was een ander kind op de berg. Hij heeft veel vertrouwen. We zeiden altijd dat skiën voor hem als zuurstof was. Daar is hij op zijn best.
Het was gemakkelijk om zijn talent al vroeg te herkennen
Gavin begon met skiën bij het Bristol Mountain Freestyle-team toen hij ongeveer 8 jaar oud was. Dit is een innerlijke feeder Amerikaans skiteam. Al snel bleek dat hij heel goed in de lucht was. In 2024, toen hij 14 jaar oud was, werd hij uitgenodigd naar Lake Placid, New York, om deel te nemen aan Project Gold van het Amerikaanse skiteam, een luchtkamp. Daarna ging hij luchtskiën.
De zoon van Sarah Canzano begon met luchtskiën toen hij 8 jaar oud was. Met dank aan Sarah Canzano
Hij is nu 15 en maakt deel uit van het nationale ontwikkelingsprogramma voor antennes van het Amerikaanse skiteam. Hij traint met zijn nationale teamgenoten in het Olympic Training Center in Kalm meer. Ook reist hij voor wedstrijden.
Het opvoeden van een tieneratleet en het creëren van balans kan een uitdaging zijn
Het is een jongen van 15 jaar. Hij heeft een fout gemaakt. Maar zolang hij hard werkt, zijn best doet op school en een goed mens is, zullen we offers voor hem blijven brengen.
We praten ook met Gavin over de offers die hij op dit pad heeft moeten brengen. Dat betekent dat school moeilijker wordt, want dat zal hij ook doen missen vaak school. Hij zal zijn schoolvrienden niet zo vaak kunnen zien als hij aan wedstrijden doet en reist. We zeiden echter altijd tegen hem: ‘We zullen hard voor je werken, zolang jij maar hard voor jezelf werkt.’
De familie van Sarah Canzano moest zich aanpassen aan de skitraining van haar oudste. Met dank aan Sarah Canzano
Hij houdt van wat hij doet, waardoor we hem gemakkelijk kunnen steunen. Als hij op het punt komt dat hij het niet meer wil doen, zullen we het nooit redden. Het klinkt gek gezien de investering die we hebben gedaan, maar dit is zijn lichaam, zijn leven. We hebben hem ook geleerd voor zichzelf op te komen, omdat we niet altijd bij hem zouden zijn.
We moesten onze levensstijl veranderen om hem tegemoet te komen
Ik ben een reisagenten we houden van reizen met familie. Vroeger gingen we elke pauze ergens naar een eiland, maar nu bracht ik die tijd door op de top van een berg. We hebben zeker een paar keer onze plannen voor hem moeten wijzigen, maar we hebben hem nooit overbelast. Dit is de keuze van onze familie.
Mijn man en ik doen veel aan verdeel en heers. Vaak reizen alleen mijn man of ik met Gavin mee, zodat Deacon thuis, op school en bij zijn vrienden zijn hobby’s kan uitoefenen. Pat en ik zijn vaak uit elkaar, maar we proberen ook het beste te maken van de tijd die we alleen met onze kinderen doorbrengen, en van de momenten die we met hen doorbrengen.
Deacon is hier de echte held; hij is een ondersteunend broertje. Hij doorloopt de reis met weinig klachten en is Gavins grootste fan. Hij was erg trots op hem.
We doen het stap voor stap, maar de Olympische Spelen zijn het doel
We willen dat hij plezier heeft. Hij liet me ‘veel plezier’ op zijn ski’s schrijven, zodat hij zichzelf eraan kon herinneren dat dit leuk was als hij een slechte dag had of een paar slechte sprongen.
De zoon van Sarah Canzano traint om deel te nemen aan de Olympische Spelen van 2034. Met dank aan Sarah Canzano
Maar het is ook serieus. We zouden kunnen overwegen om te gaan kijken financiële sponsor meteen, terwijl we proberen hem te krijgen waar hij heen wil. We zullen die brug oversteken als die komt. Het doel is het Amerikaanse skiteam voor de Olympische Spelen van 2034. Dit kan soms overweldigend aanvoelen – over bijna tien jaar.
Mijn taak als zijn moeder is evenwicht. Ik moet wat controle loslaten, maar ik moet ook onthouden dat hij 15 jaar oud is en nog veel begeleiding van ons nodig heeft. Ik had vertrouwen in zijn capaciteiten, en nu kan ik hem zien springen zonder mijn ogen weer te sluiten.
