Hoe zal het leven zijn voor de Cubanen die een wekenlange olieblokkade moeten doorstaan nu de spanningen tussen Washington en Havana toenemen? NPR’s Adrian Ma praat met CNN’s Havana Bureau Chief Patrick Oppmann over het leven op het eiland.
ADRIAN MA, HOST:
Voor miljoenen Cubanen is het dagelijks leven veranderd in een wanhopige strijd. Eerder deze week werd Cuba gedwongen tot een landelijke stroomstoring nadat de VS maandenlang de olieleveranties van Cuba’s bondgenoten naar het eiland had stopgezet. Het land blijft last hebben van voortdurende stroomuitval. Ondertussen blijft president Trump het idee naar voren brengen om het land over te nemen. Maar tijdens de onderhandelingen met de VS zeggen Cubaanse functionarissen dat ze niet van plan zijn ergens heen te gaan.
Voor meer informatie over hoe deze politiek dagelijks de levens van miljoenen Cubanen beïnvloedt, hebben we contact opgenomen met Patrick Oppmann. Hij is bureauchef van CNN in Havana. Welkom, en bedankt dat je bij ons bent gekomen.
PATRICK OPPMANN: Graag gedaan.
MA: Kun je die scène voor ons schilderen? Hoe is het leven nu in Havana, waar jij bent?
OPPMANN: Dus de Cubaanse samenleving heeft natuurlijk altijd veel moeilijkheden en uitdagingen gekend. Dit is een ander niveau. Ik woon al veertien jaar in Cuba en je ziet dat mensen een echte humanitaire crisis beginnen te ervaren, waar hun voedsel bederft, waar ze het grootste deel van de dag – soms de hele dag – geen elektriciteit hebben. Er is momenteel geen enkel vervoer mogelijk. Als je brandstof kunt vinden, kost dat een fortuin, meer dan een gewone Cubaan die voor de staat werkt in een heel jaar verdient. We kijken dus alleen maar naar een economie die, weet je, al faalde – deze economie werd niet goed beheerd op het juiste moment – maar deze economie verzwakt omdat de Verenigde Staten de toegang tot olie verboden hebben.
MA: Hoe verhoudt het zich tot de uitzichten buiten de stad?
OPPMANN: Buiten de stad is het veel enger. Havana is nog steeds de hoofdstad. Hier wonen alle overheidsfunctionarissen. Daar komen de toeristen. Er is dus nog steeds een gevoel van normaliteit. En in bepaalde delen van de stad krijg je meer elektriciteit dan in andere delen, maar je krijgt elke dag elektriciteit. In plattelandsgebieden, waar we enkele van de gewelddadiger protesten hebben gezien, zijn er steden die al twee of drie dagen zonder stroom zitten.
MA: Je zei dat je al veertien jaar verslag doet van Cuba, en dit moment voelt anders. Hoe voelde het anders voor de mensen met wie je daar sprak? Vinden zij dat dit moment een nieuwe fase is?
OPPMANN: Dit is een nieuw niveau van ontberingen waar ze voorheen moeite hadden om de eindjes aan elkaar te knopen en nu kunnen ze de eindjes niet meer aan elkaar knopen. Wist je dat een van de bijwerkingen van deze olieblokkade, die het probleem nog erger maakt, het ophalen van afval is. En ik was erg verrast. Ik ging naar een van de dichtstbevolkte wijken van Havana, en er waren veel verstopte straten – je weet wel, een heel stadsblok – er lag alleen maar afval omdat de overheid geen afval meer ophaalt. Ze kunnen geen afval meer ophalen. Ze hebben geen brandstof voor de vrachtwagens. En mensen leven in de buurt van stapels afval, en ze liggen bedolven onder het afval, en dit heeft het potentieel om een grote gezondheidscrisis te veroorzaken.
MA: Ik heb begrepen dat een deel hiervan voor de bewoners in werkelijkheid neerkomt op frustratie. Ik heb enkele verslagen gezien van enkele protesten. Kun je daarover praten?
OPPMANN: Als je urenlang en het grootste deel van de dag zonder elektriciteit zit, en als het nacht is en je beseft dat je ten eerste geen elektriciteit zult hebben die dag, en ten tweede dat het donker is, dus je bent volkomen onherkenbaar, als je buiten op potten en pannen aan het bonzen bent. Het heet cacerolazo. En dit is heel gebruikelijk in Latijns-Amerika, maar hier is het minder gebruikelijk, want als je hier protesteert, kun je ervoor worden gearresteerd. Je zou er op veroordeeld kunnen worden.
Dus als mensen dit doen, nemen ze een enorm risico, en het maakt ze niet meer uit. Mensen hebben het gevoel dat ze niets meer te verliezen hebben. En vooral als je hier meer dan een dag zonder stroom zit, begint je eten te bederven, en dat is een enorm offer dat het Cubaanse volk heeft gebracht om op dit moment eten in de koelkast te hebben. De voedselprijzen zijn zojuist omhooggeschoten.
En wat ik hier wil benadrukken: als je geen elektriciteit hebt, krijg je geen water omdat het water wordt opgepompt, en je krijgt hier niet elke dag water. Je krijgt het om de dag, elke derde dag, je hebt een waterdag, dia del agua (ph). Dus als je op een waterdag geen elektriciteit hebt, krijg je geen water, en dat betekent dat je niet kunt douchen, niet kunt afwassen, dan leef je eigenlijk niet meer in deze eeuw. En ik denk dat goed opgeleide samenlevingen die nog niet zo lang geleden een betere levensstandaard hadden, hun leven gewoon zagen afbrokkelen.
MA: Wat vertellen de Cubanen u, met dat in gedachten, over de berichten van president Trump, die eerder deze week overwoog Cuba over te nemen?
OPPMANN: Natuurlijk zijn er veel tegenstanders van de regering die vinden dat de huidige regering veel crises verkeerd heeft aangepakt, en niet alleen deze. Maar er zijn ook mensen die de regering steunen of gewoon heel trots zijn, en die de verhalen hebben gelezen of zich misschien zelfs herinneren hoe Cuba was vóór de revolutie, toen Amerika degene was die de macht overnam.
Dus Donald Trump – toen hij zei: ik kan Cuba innemen, ik kan met Cuba doen wat ik wil – bracht echt slechte herinneringen naar boven aan de tijd dat dit eiland nog als een soort speeltje werd beschouwd. Dus ik denk niet dat de mensen hier een herhaling daarvan willen, maar ze hebben ook het gevoel dat hun regering hier de economie niet heeft opengesteld zoals we in China en Vietnam hebben gezien, en dat de beperkingen voor de particuliere industrie hier zo streng zijn dat mensen het hebben over, weet je, de twee blokkades – de Amerikaanse blokkade en vervolgens de blokkade die de regering ons heeft opgelegd.
MA: Wat zijn, gezien het slechte beeld dat je schetst, de gevolgen als dit zo doorgaat?
OPPMANN: Weet je, de regering zegt dat er ongeveer 100.000 mensen op de wachtlijst staan voor een operatie. Als je nu naar een ziekenhuis gaat, waar voorheen een generator met brandstof stond toen de stroom uitviel, is er nu geen brandstof. U kunt de arts vragen om het licht van de telefooncamera omhoog te houden, zodat u tijdens de operatie licht heeft. Weet je, er is misschien geen stromend water in het ziekenhuis. Het kan zijn dat u uw kinderen naar school stuurt en de hele dag geen elektriciteit heeft, wat hier in de zomer erg lastig zou zijn.
En het zijn deze kleine dingen die een soort cascade-effect vormen, waarbij je hebt gehoord van mensen die planten hebben die ze niet mee naar de stad kunnen nemen, zodat ze rotten. De inflatie is uit de hand gelopen, en de mensen hier overleven maar net, en ik denk dat de mensen ver onder de armoedegrens zitten. Dus mensen – iedereen, op dit moment – veel mensen, denk ik – zoeken een uitweg, en de wanhoop groeit zo erg dat je hoort over misdaden waar je nog nooit van hebt gehoord. Je ziet deze protesten elke avond, er gebeurt hier iets ongewoons en je kunt de ineenstorting van de samenleving in realtime voelen.
MA: We spraken met de chef van het CNN-bureau in Havana, Patrick Oppmann. Nogmaals bedankt.
OPPMANN: Hartelijk dank.
(MUZIEK GELUID)
Copyright © 2026 NPR. Alle rechten voorbehouden. Bezoek onze website gebruiksvoorwaarden En toestemming pagina binnen www.npr.org voor meer informatie.
De nauwkeurigheid en beschikbaarheid van NPR-transcripties kunnen variëren. De transcriptietekst kan worden herzien om fouten te corrigeren of updates aan de audio aan te passen. Audio op npr.org kan na de oorspronkelijke uitzending of publicatie worden bewerkt. Het officiële verslag van een NPR-programma is een audio-opname.
