Dit veelzeggende essay is gebaseerd op een gesprek met Liz Weselby, een 53-jarige communicatiemanager uit Sydney. Dit is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Ik ben verhuisd uit Engeland naar Thailand in 2003 voor werk, en ik zou mensen aanraden om niet dezelfde aanpak te volgen als ik.
Ik heb geen onderzoek gedaan en weet niet wat kleding die past bij de functie was in Bangkok.
Nu ik leiding heb gegeven aan teams in vijf steden – Londen, Bangkok, Singapore, Hong Kong en Sydney – heb ik het een en ander geleerd over het aanpassen van werkkleding aan nieuwe steden.
Hier zijn drie tips, niet alleen om je op de juiste manier te kleden, maar ook om comfortabel te blijven, nieuwe verbindingen te leggen en je stijl naar een hoger niveau te tillen.
1. Onderzoek de nuances van de binnenlandse cultuur
Ik heb er altijd naar gestreefd om professioneel en gepast over te komen, en dat betekent in verschillende landen verschillende dingen.
Toen ik woon in Bangkok Begin jaren 2000 raakten tops met spaghettibandjes, die destijds in Londen in de mode waren, uit de gratie. Ik ben me er heel bewust van dat ik mijn schouders en de bovenkant van mijn armen niet laat zien.
Het dragen van zwart wordt afgekeurd omdat het wordt geassocieerd met dood en pech. Ik werkte met een Thaise vrouw die van zwart hield en het toch droeg. Als u lokaal woont, kan het gemakkelijker zijn om de naleving te doorbreken en barrières te slechten.
Als buitenlander wil ik er altijd respectabel uitzien en niemand beledigen. Het is dus altijd beter om voorzichtig te zijn.
Als je naar een land met een moslimmeerderheid gaat, is dat zo als Indonesië of Maleisië, controleer de dresscode, want het laatste wat je wilt is negatieve aandacht op jezelf vestigen als je ergens nieuw begint.
In 2003 was er niet veel informatie beschikbaar, maar nu kun je heel veel informatie online vinden. Hoewel de normen de afgelopen decennia misschien zijn veranderd, kan het nooit kwaad om wat onderzoek te doen.
2. Let op het klimaat
In Zuidoost-Azië hecht ik vaak meer belang aan het weer dan aan culturele normen.
Tijdens het regenseizoen in Bangkok wordt de stad getroffen door overstromingen. Je zit waarschijnlijk tot je knieën in het water en lopen is gemakkelijker dan het nemen van een auto of openbaar vervoer. Ik heb dus altijd reserve slippers voor als het regent, en ik zorg ervoor dat ik geen broek of spijkerbroek draag.
Voor tropisch steden als Singapore en Bangkok, draag ik een lichte, ademende jurk die gemakkelijk zowel casual als casual kan worden gedragen.
In Singapore is het buiten heel warm, dan ga je naar binnen en is het ijskoud vanwege de airconditioning. En in Thailand geldt: hoe ouder u bent, hoe koeler uw kantoortemperatuur zal zijn. Als hoofdredacteur is het op mijn kantoor erg koud.
Ik kwam er al snel achter dat het belangrijk was om overal een lichte jas of sjaal mee te nemen.
Maar ik geloof dat warm weer geen excuus is om je ongepast te kleden.
Er was iemand in mijn team in Singapore die op kantoor een korte broek en een hemd droeg, en ik moest die dragen ongemakkelijk gesprek over het respecteren van de mensen met wie u werkt.
3. Wees niet bang om plezier te hebben met statement-stukken en koop lokaal
Weselby met zijn Archetype-team in Sydney. Liz Weselby
Ik hou van kleding en mode; het is een uitdrukking van jezelf. De manier waarop je je kleedt, kan veel zeggen en een goede gespreksstarter zijn.
Als ik iemand ontmoet die ik nog nooit eerder heb ontmoet en hij of zij iets interessants draagt, is dat de beste manier om een gesprek te beginnen.
‘Mooi paar schoenen’, ‘Ik hou van die jurk’ en ‘We dragen dezelfde outfit’ zijn geweldige manieren om het ijs te breken.
Ik ben nooit bang om leuke kleding te dragen statement stuk.
Eén manier waarop ik dit graag doe, is door op zoek te gaan naar lokale ontwerpers. Toen ik voor een publicatie in Bangkok werkte, hadden de redacteuren en ontwerpers meestal een rijke achtergrond en droegen ze veel high fashion kleding.
Mensen droegen merkkleding en werden uitgenodigd voor designershows, maar ik had niet het budget om die te kopen.
Daarom wendde ik mij tot een plaatselijke ontwerper. Begin jaren 2000 was er in Bangkok een wildgroei aan lokale ontwerpers, waardoor ik er modieus uit kon zien zonder veel geld uit te geven. Ik vind het geweldig.
