Dit vertelde essay is gebaseerd op een gesprek met Lauren Rose Kocher, 39, een Amerikaanse ondernemer en CEO van Vegas PR-groep in Tokio. Haar woorden zijn bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Ik ben opgegroeid in een klein stadje in Indiana, maar ik belangstelling voor Japan vroeg begonnen. Ik herinner me nog dat ik de aflevering van “Sesamstraat” zag waarin Big Bird Japan bezocht. Dat beeld bleef bij mij hangen.
Op de universiteit begon die nieuwsgierigheid vorm te krijgen: ik studeerde Japans aan de Universiteit van Chicago en bracht een zomer door in Hokkaido. Na mijn afstuderen ben ik in 2008 naar Japan verhuisd om Engelse les te geven, ook al was een carrière als leraar niet mijn doel.
Ik wil werken in een Japans bedrijf en gebruik maken van de taalvaardigheden die ik op school heb verworven. Ik heb nooit fulltime in de VS gewerkt, dus mijn begrip van de bedrijfscultuur werd vrijwel volledig gevormd in Japan.
Carrière maken in een Japans bedrijf
Na het lesgeven ben ik overgestapt naar de rol van het bedrijf in Japanse bedrijven. Ik heb drie jaar als assistent en internationaal concertpromotor gewerkt voordat ik vier jaar bij de bedrijfsontwikkelingsdivisie van Sony Music ging werken. Later werd ik medeoprichter en COO van een door durfkapitaal gefinancierd ticketingplatform.
Na bijna tien jaar bij Japanse bedrijven te hebben gewerkt, werd ik senior leider.
Hij is de CEO en oprichter van Vegas PR Group, een PR- en marketingbureau gevestigd in Tokio. Geleverd door Lauren Rose Kocher
Tegenwoordig ben ik de CEO en enige oprichter van Vegas PR Group, een in Tokio gevestigd marketingbureau dat zich richt op cultuur, kunst, muziek en mode. Ons tweetalige team van negen werkt in heel Japan en internationale klanten.
Sinds 2024 geef ik ook leiding aan twee bedrijven die zijn opgericht door wijlen mijn echtgenoot, een broodjesrestaurant en een kledingmerk.
Ik ben van plan het te doen woon in Japan lange termijn. Mijn kinderen zijn allebei half Japans en ik waardeer het dat ik ze hier grootbreng.
Sinds 2024 geeft hij ook leiding aan het kledingmerk Son of the Cheese (foto). Geleverd door Lauren Rose Kocher
Hoe beslissingen daadwerkelijk worden genomen
Japanse zakencultuur leunt sterk op het opbouwen van consensus, vaak via ‘nemawashi’, een proces waarbij belanghebbenden privé op één lijn worden gebracht voordat een formeel besluit wordt aangekondigd.
Feedback is ook indirect. Teams in Japan aarzelen vaak om hun zorgen openlijk te uiten, wat betekent dat problemen pas aan het licht komen als ze tot een hoogtepunt komen. De besluitvorming is voorzichtig en risicomijdend, en veranderingen verlopen eerder geleidelijk dan dramatisch.
Ik heb geleerd dit in het schema in te bouwen, vooral wanneer ik met Japanse klanten werk die interne afstemming nodig hebben voordat ze verder kunnen gaan. De mensen die ik aanneem hebben de neiging deze stereotypen te trotseren en zich gemakkelijk aan te passen aan onze open, internationale cultuur.
Ik zou niet zeggen dat mijn managementstijl Amerikaans is, maar het is wel mijn stijl Amerikaanse communicatiestijl en ondernemersinstinct doet dat zeker. Ik probeer de verwachtingen van de lokale bevolking te respecteren, hoewel ik weet dat mijn neiging om snel te handelen en beslissingen te nemen soms als hard wordt beschouwd in een cultuur waar besluitvorming langzaam plaatsvindt en relaties met grote zorg worden opgebouwd.
Handhaaf lokale bedrijfsnormen
Omdat al mijn werk zijn oorsprong vindt in de Japanse markt, moedig ik internationale medewerkers aan om dit voorbeeld te volgen Japanse werkgewoonten bij het omgaan met lokale klanten, terwijl er voor elke persoon ruimte wordt gelaten om te navigeren naar wat hij of zij persoonlijk leuk vindt.
Tijdigheid is daar een voorbeeld van. In veel landen is het geen probleem om een minuut of twee te laat deel te nemen aan een Zoom-gesprek. In Japan niet. Om 9.01 uur binnenkomen voor een vergadering van 9.00 uur wordt als laat beschouwd, en ik dwing die verwachting af.
Hetzelfde geldt voor persoonlijke ontmoetingen, waarbij de norm is om minimaal 10 minuten te vroeg aanwezig te zijn. Als u zakendoet in Japan, is op tijd zijn niet onderhandelbaar.
Hij moedigde zijn internationale staf aan om de Japanse werkgewoonten te volgen. Geleverd door Lauren Rose Kocher
Mijn leiderschapsfilosofie is geworteld in dienend leiderschap. Ik investeer zwaar in het succes van de mensen met wie ik werk, en die aanpak heeft me geholpen vertrouwen op te bouwen in mijn Japanse en internationale teams.
Identiteit, privilege en perspectief
Als blanke Amerikaan vrouwen in Japanaanvankelijk werd ik als een buitenlander beschouwd. Ik ben me ook bewust van het voorrecht dat ik draag. Voor iedereen die naar Japan verhuist om een team te leiden, is mijn advies: doe het rustig aan en wees voorzichtig.
Breng belangrijk nieuws één-op-één voordat u een grote aankondiging doet. Verwacht geen duidelijke of onmiddellijke feedback en ga er niet vanuit dat stilte tevredenheid betekent. Het is ook belangrijk om de gehechtheid van mensen aan bestaande rollen, hiërarchieën en relaties, die een aanzienlijke invloed hebben op de Japanse werkplek, te respecteren.
Ik heb al deze lessen uit de eerste hand geleerd.
Heeft u een verhaal te vertellen over werken in het buitenland? Neem contact op met de redactie via akarplus@businessinsider.com.
