Ik heb zojuist afscheid genomen van mijn moeder na drie weken bij haar te zijn geweest. Hij maakte reis vanuit Noord-Carolina om mij, zijn oudste dochter, in Wales te ontmoeten.
Vijftien jaar geleden ontmoette ik een jongen uit Wales, werd verliefd en begon mijn nieuwe onderneming volwassen leven naar Groot-Brittanniëhad niet de vooruitziende blik om de enorme omvang van deze beslissing te beseffen.
Hoe weet je dat, op 22-jarige leeftijd? transatlantische bewegingen uitvoeren zal niet alleen de loop van de komende jaren veranderen, maar ook je hele leven?
Mijn moeder begreep het afscheid beter dan ik
Ik weet nog hoe verdrietig mijn moeder was toen ik jaren geleden wegging. Natuurlijk huilde ik ook, maar hij huilde echt. Hij begrijpt het, gezien de jaren van zijn leven dat hij heeft geleefd, zou ik dat vrijwel zeker doen ga nooit terug. Mijn afscheid, nu terugkijkend, duurde maar een moment; de zijne is blijvend.
In de begindagen woont in WalesIk herinner me dat ik hem een keer per week op Skype belde, omdat we niet constant toegang tot elkaar hadden zoals nu. Ik huilde vaak en vertelde hoe moeilijk het voor mij was om op te groeien.
Toen ik mijn drie kinderen kreeg, met een tussenpoos van twee jaar, voelde ik een diep verlangen naar mijn moeder. Niet iemand die de was doet, de afwas doet of ’s nachts de baby voor mij aflevert. Ik kon dit allemaal doen – ik was en ben nog steeds erg onafhankelijk.
Ik wil gewoon dat hij bij mij komt zitten. En ik weet dat hij hetzelfde wil.
We voelden allebei de pijn van de scheiding, omdat het alleen maar passend was dat de vrouw die jou verwekte en ter wereld bracht er ook was toen jij hetzelfde deed. En om daar te zijn in de maanden daarna, toen postpartumdepressie en ernstige vermoeidheid de kop opstaken.
Ik heb de slopende jaren van het krijgen van een heel jonge baby en peuter doorgemaakt, niet zonder blessures, maar ik heb het gehaald.
Wij praten elke dag
Sindsdien zijn mijn gesprekken met hem frequenter geworden. We sms’en elke dag op WhatsApp en bellen elkaar meerdere keren per week. Ik vertelde hem bijna alles en wilde alles horen wat er met hem was gebeurd, terwijl we samen verhalen uit onze dagen en weken uitwisselden.
En vaak wordt dit als voldoende ervaren om een mooie relatie in stand te houden. Het was ons patroon om hechte relaties te onderhouden, ook al zagen we elkaar, als we geluk hadden, maar één keer per jaar.
Maar zelfs deze persoonlijke relatie is nooit gegarandeerd. Vanwege de pandemie en mijn risicovolle zwangerschap kon ik de VS bijna vijf jaar lang niet bezoeken, en in die tijd kon hij slechts twee keer op bezoek komen.
Als ik naar de VS reis, moet ik nu mijn ticket plus drie andere tickets betalen, wat niet eenvoudig is met een beperkt budget.
Om hierheen te reizen moest zij, een 63-jarige vrouw met een slechte rug, een hele lange vlucht maken en daarna de auto nemen, eerst hierheen en dan terug.
Elkaar ontmoeten is niet eenvoudig. Het kwam niet opdagen voor het zondagse diner na de kerk. Het is niet geschikt voor het vieren van feestdagen of verjaardagen.
Het is heel moeilijk om zonder mijn moeder te leven
Het moeilijkste aan het leven in een ander land, gescheiden door een oceaan en een tijdzone van vijf uur, is dat als ik een slechte dag heb, hij, afgezien van mijn man, de eerste persoon is met wie ik wil praten. En dat kan ik niet altijd doen, ook al doet hij zijn best om beschikbaar te zijn wanneer hij kan.
De auteur bracht tijdens de vakantie drie weken door bij zijn moeder Met toestemming van de auteur
Dus tijdens de drie weken van Kerstmis, toen hij hier was, waren we allebei verdiept in het zien van elkaar, niet wetend wanneer we elkaar weer zouden zien. Hoewel ik moet toegeven dat we elkaar de eerste paar dagen irriteerden, terwijl we probeerden ons aan te passen aan elkaars ritmes en manieren na zo lang uit elkaar te zijn geweest.
En toen hij wegging, had ik het gevoel dat ik tegen een muur botste die me eraan herinnerde hoe moeilijk het was om zonder mijn moeder te leven.
Ik huilde een beetje, zoals ik vaak deed nadat hij wegging, en daarna deed ik wat hij me altijd door zijn voorbeeld leerde: ik telde mijn zegeningen, vertelde hoe het me sterk maakte, en ging verder.
Ik heb een liefhebbende moeder. Ik heb toegang tot technologie waarmee ik regelmatig contact met hem kan houden.
En hoewel bij hem wegblijven niet een keuze is die ik meteen zou maken, nu ik ouder en wijzer ben, heeft het mij sterk en veerkrachtig gemaakt. Ik moest leren dingen alleen te doen, net zoals hij deed toen ik opgroeide met mijn zus en mij.
Zelf een sterke vrouw, ze heeft een sterke vrouw grootgebracht.
