In de kamer Lege ruimte het geluidssysteem is een no-brainer – het staat centraal. Ik zet mijn “Hot Goths Only”-afspeellijst in de wachtrij (oordeel niet, want ja, het is in orde met nummers als Seksdwergen, wees niet bang voor de Reapers En Lesbische vampieren uit de ruimte) en laat het de ruimte goed vullen. Het komt zelden voor dat een hotel begrijpt dat muziek niet alleen iets is om op de achtergrond te spelen – het creëert sfeer, identiteit en bepaalt de sfeer.
Aan de rechterkant staat een grote vrijstaande badkuip – gemaakt van gietijzer, of in ieder geval overtuigend – als een overblijfsel uit een tijd lang voordat Denmark Street af en toe gevuld was met muzikale legendes. En achter die lelijke ramen, St Giles-in-the-Fields-kerkmet zijn torenhoge aanwezigheid draagt het bij aan het algehele gotische verhaal. Ik leunde er helemaal in en keek ernaar Zondaar vanuit het hemelbed bij de plasma-tv voordat u in slaap valt.
Later ging ik naar Dertienhotelbar en restaurant, met een vriend en de energieverschuiving vindt onmiddellijk plaats. Waar de kamer introspectief en cocoonend aanvoelt, is Thirteen op de beste manier sociaal, leuk en een beetje chaotisch. Het personeel – gekleed in rood en zwart brokaat – weet de perfecte balans te vinden tussen casual en scherp. Er is humor, plagen en echte persoonlijkheid, en het voelt helemaal niet als een script.
Cocktails eerst. Gothic Fire is rijk en een beetje schadelijk – de amaretto en Campari zijn doorspekt met bitterheid – terwijl Lady Stardust helderder en fruitiger is, met een vleugje mousserende wijn er bovenop. Aan de andere kant van de tafel kwam Negroni Thirteen met een knipoog naar hem toe en zei: ‘We zouden het je kunnen vertellen, maar dan moeten we…’, wat volledig merkgebonden was.
Qua eten zijn dit Japans geïnspireerde kleine bordjes, gemaakt met flair, zonder poespas. De sneeuwkrab-taco’s zijn vers en gelaagd, de knapperige kiprol heeft de perfecte knapperig-zachte verhouding en de JFC bao-broodjes zijn rommelig, precies zoals jij ze lekker vindt. Thirteen probeert niet een pure eetervaring te zijn; het is ontworpen om te delen, om te grazen, om te blijven hangen terwijl de DJ (die rond 9.45 uur begint) de kamer geleidelijk transformeert van vrolijk naar iets dat dichter bij de sfeer van een late jazzbar ligt.
Terug boven voelt het appartement zich beter nadat de bar druk is.
