Massale protesten zijn verre van revolutie.
Mensen van Iran zijn hier eerder geweest. In 2009, vanwege beschuldigingen van fraude bij de verkiezingen; in 2019het overschrijden van de brandstofprijzen; in 2022over het misbruik van de morele politie.
De autoriteiten hebben hun strategie aangescherpt door het geweld van de revolutionaire garde en de Basij-militie. moord op demonstrantenmassa-detenties, openbare executies en internet afsluiten.
Dit laatste punt is erg belangrijk. Dit betekent dat mensen niet weten of er iemand anders uit is.
Ze kunnen geen verbinding maken. Ze zullen niet weten of het de moeite waard is om hun hoofd gebogen te houden na de afgelopen twee nachten van protesten, die vooraf zijn gemarkeerd en gecommuniceerd.
De video’s die ze zullen bekijken, zijn de video’s die op de staatstelevisie worden vertoond, waarin ze bedreigingen zullen horen om de doodstraf toe te passen tegen demonstranten die ‘vandalen’ of ’terroristen’ worden genoemd, en pro-regeringsmenigten zullen zien, evenals een hard maar nog steeds gewelddadig optreden.
Het is moeilijk om het momentum in de 31 provincies van Iran vast te houden, vooral bij protesten die geen duidelijke leider hebben (althans in Iran zelf), als de samenleving in een informatiezwart gat zit.
Reza Pahlavi, de zoon van de voormalige sjah, heeft duidelijk steun op straat, maar hij is in de VS en zijn oproepen tot verdere stakingen en protesten zullen wellicht moeilijk doordringen.
En natuurlijk stellen deze sluitingen de autoriteiten in staat actie te ondernemen wanneer zij dat nodig achten, zonder de zichtbaarheid die connectiviteit zou bieden.
Dat is wat er in 2019 gebeurde toen minstens 1.500 demonstranten werden gedood. We zijn nog ver verwijderd van die cijfers, hoewel het gezien de schaarste aan informatie moeilijk met zekerheid te zeggen is.
Bestandsfoto: Reuters
Het enige obstakel voor het Chinese regime om de stroomstoringen voor onbepaalde tijd te verlengen, is de economische impact die dit zou hebben op een toch al uitgeputte economie.
Maar er is nog een lange weg te gaan als het gaat om de mate waarin ze actie kunnen ondernemen, en ze vertonen geen tekenen van ophouden.
De revolutie heeft de steun van de elite nodig – zodat de veiligheidstroepen kunnen besluiten dat het niet langer zinvol is zich te blijven onderwerpen aan de 86-jarige opperste leider. Het lijkt erop dat dat ook niet is gebeurd.
Lees meer:
Wie is de verbannen kroonprins van Iran?
De ernstigste bedreiging sinds de revolutie van 1979
De wildcard is Donald Trump. Hij beloofde Iran hard te zullen treffen als het regime het vuur zou openen op demonstranten. En toen was er Israël, ook, die van de gelegenheid gebruik zouden kunnen maken om nog een aanval uit te voeren.
De Iraanse islamitische theocratie is nu kwetsbaarder dan ooit. Maar dit kwam voort uit een revolutie, en de Opperste Leider Ayatollah Ali Khamenei zal geen zwakte tonen.
