Een universitair diploma wordt doorgaans beschouwd als een ticket naar een goede baan en een veilige toekomst. Maar dat is het wel arbeidsmarkt van de afgelopen jaren zijn niet aardig geweest voor hun afgestudeerden. Snelle technologische veranderingen en onzekerheid over de impact ervan AI De impact van de economie heeft het voor bedrijven moeilijk gemaakt om te weten wat hun nieuwe werknemers moeten weten om succesvol te zijn.
Ik heb in het verleden betoogd dat deze onzekerheid een universitair diploma feitelijk nuttiger maakt dan ooit, maar dat het hoger onderwijs studenten minder goed kan helpen deze onzekerheid te overwinnen. Helaas kunnen universiteiten dit probleem niet oplossen dienst meer loopbaanadviseurs. In plaats daarvan zouden ze hard moeten werken om hun onderwijsmissie voor 21-jarigen te herstructurerenst eeuw.
Het blijkt dat er een gemakkelijke (zij het arbeidsintensieve) manier is waarop het hoger onderwijs afgestudeerden (en studenten van het voortgezet onderwijs) beter voorbereid kan maken op de toekomst: door zich te concentreren op het aanleren van ‘blijvende vaardigheden’ aan studenten, die hen zullen helpen de toekomst door te komen; beoordelingen koppelen aan uitkomsten; en volg competenties versus cursussen.
Ik ben er zo sterk van overtuigd dat deze veranderingen moeten worden doorgevoerd, dat ik na 27 jaar mijn functie als hoogleraar en universiteitsbestuurder heb neergelegd. Minerva-projecteen bedrijf dat het Minerva College, een particuliere universiteit, heeft gebouwd, heeft deze aanpak van de grond af aan overgenomen en brengt deze nu naar scholen over de hele wereld die geïnteresseerd zijn in hervormingen.
Hier is hoe het eruit ziet:
1. Focus op langdurige vaardigheden
De meeste afgestudeerden waarderen dat hun opleiding hen heeft geholpen betere leerlingen, communicatoren en denkers te worden, ongeacht de studierichting. Het is waar dat houders van een diploma in de vrije kunsten in het begin misschien moeite hebben met het vinden van werk, maar het is waar behoorlijk succesvol op de lange termijn.
Deze opleidingen bieden waarde, omdat ze uiteindelijk lesgeven langdurige vaardigheden. Een vaardigheid is langdurig als deze in verschillende situaties nuttig kan worden toegepast. Iemand die een bepaalde computerprogrammeertaal leert gebruiken, beschikt over potentieel waardevolle vaardigheden. Als de industrie echter de gebruikte taalstandaarden verandert, of als AI een groot deel van de codering kan doen die bedrijven nodig hebben, zullen deze vaardigheden hun waarde verliezen. Iemand die de duurzamere vaardigheden leert om een probleem te karakteriseren en een pad naar een oplossing uit te stippelen, kan een rol blijven spelen, ook al kan een groot deel van het werk om de oplossing te implementeren worden geautomatiseerd.
Universiteiten streven ernaar deze duurzame vaardigheden aan te leren. Studenten leren sleutelcompetenties zoals het karakteriseren van een probleem, het deelnemen aan systeemdenken en het communiceren van het probleem en de oplossing ervan aan anderen. Helaas wordt dit onderwijs op een onsystematische manier uitgevoerd, waardoor het voor sommige studenten moeilijk wordt om werkelijk competentie in deze diepgaande vaardigheden te verwerven en het voor afgestudeerden moeilijk wordt om onder woorden te brengen wat ze hebben geleerd.
De oplossing is dat instellingen zich op één lijn brengen met raamwerken voor het karakteriseren van de kernvaardigheden die zij leveren. Dit raamwerk komt ten goede aan werkgevers, docenten en studenten. Werkgevers krijgen een duidelijk overzicht van wat afgestudeerden hebben geleerd. Leraren krijgen een gemeenschappelijke taal om over deze vaardigheden te praten, zodat ze deze expliciet aan de leerlingen in de klas kunnen vertellen. Studenten krijgen dan een beter inzicht in de vaardigheden die ze leren. Dit stelt hen in staat een strategische houding aan te nemen bij het kiezen van vakken die hen zullen helpen belangrijke vaardigheden te verstevigen en hen uit te rusten met de woordenschat om met werkgevers te praten over wat zij voor hun baan zullen betekenen.
Om deze aanpak succesvol te laten zijn, moeten faculteiten hun studenten echter toerusten authentieke beoordeling en studenten hebben een soort registratie nodig om hun vaardigheden bij te houden.
2. Authentieke beoordeling
Alleen praten over vaardigheden die (op de een of andere manier) worden aangeleerd in het hoger onderwijs is niet voldoende. Studenten hebben bewijs nodig van hun vooruitgang bij het verwerven van competentie in deze langdurige vaardigheden. Wanneer studenten examens afleggen of opdrachten maken, is het meest zichtbare resultaat van dat werk helaas het cijfer. Een professor (of onderwijsassistent) kan commentaar op hun werk schrijven, maar studenten concentreren zich meestal op de vraag of ze een A hebben gekregen.
Authentieke beoordeling vindt plaats wanneer elke opdracht rechtstreeks is gekoppeld aan de resultaten die de cursus moet ontwikkelen. Studenten moeten zich bewust zijn van de relatie tussen deze opdracht en de resultaten ervan. Belangrijker nog is dat taken moeten worden geëvalueerd aan de hand van maatregelen (a rubriek) dat het werk van leerlingen koppelt aan geoefende vaardigheden. Zo concentreert de feedback die studenten krijgen op hun werk zich op wat de toets of opdracht zegt over hun huidige taalvaardigheid, en niet op de cijfers of letters bovenaan de pagina.
Hoewel hiermee de cijfers niet helemaal worden geëlimineerd, biedt het potentiële werkgevers wel een manier om de vaardigheden te benadrukken die volgens hen een teken zijn van succes, wat een recept is om de aandacht van studenten te verleggen van cijfers naar competenties.
Hoewel het duidelijk lijkt dat authentieke beoordeling essentieel is voor goed onderwijs, zijn de meeste docenten aan universiteiten niet opgeleid als onderwijzers, zodat hun werk (en de basis voor beoordeling) vaak geen verband houdt met de gewenste leerresultaten van studenten. Universiteiten moeten docenten meer ondersteunen om de kwaliteit van opdrachten en beoordelingsrubrieken te verbeteren.
Authentieke beoordeling verlegt de focus van het werk van leerlingen van het behalen van een cijfer naar het ontwikkelen van competenties. Deze focus kan studenten motiveren om verbeteringen aan te brengen. Als gevolg hiervan proberen studenten het systeem niet te bespelen om goede cijfers te halen. In plaats daarvan zoeken ze naar mogelijkheden om hun vaardigheden te ontwikkelen. Deze aanpak biedt ook bescherming tegen academisch wangedrag. Wat heeft het tenslotte voor zin om te spieken bij een opdracht als het doel van de baan eenvoudigweg is om u te helpen beter te worden en uw vaardigheden te begrijpen?
3. Competentietracker, geen transcript
Een van de dingen die de waarde van een diploma voor studenten en werkgevers vertroebelt, is dat het belangrijkste record dat studenten tijdens hun studietijd behalen een transcriptie is. Een transcriptie is eenvoudigweg een lijst met cursussen (waarvan de namen niet veel informatie geven over de inhoud ervan) en cijfers (die een directe beoordeling geven van de prestaties van een student). Het is waar dat maar weinig mensen ooit naar het transcript van een afgestudeerde kijken, omdat de vermeldingen erop niet veel zeggen over wat de persoon kan doen.
Een alternatief is om prestatiegegevens van studenten op te bouwen op basis van een institutioneel raamwerk voor duurzame vaardigheden dat bewijs verzamelt van de vele taken die studenten hebben uitgevoerd om deze vaardigheden aan te leren en te beoordelen. Deze tracker geeft studenten een actueel beeld van wat ze goed (en niet) goed doen. De aantekeningen zelf verwijzen terug naar eerdere taken.
Met deze tracker kunnen leerlingen terugkijken op eerder werk en de toenemende complexiteit van hun denken zien. Iedereen die met afgrijzen terugkijkt op de papieren die ze in hun eerste jaar op de universiteit hebben geschreven, kan verbeteringen in hun communicatieve vaardigheden en de complexiteit van hun denken herkennen. Deze nota systematiseert die ervaring. Het stelt studenten ook in staat hun vaardigheden duidelijk aan werkgevers te verwoorden. Bovendien kan het bijhouden van een competentietracker iemand gedurende zijn hele loopbaan een signaal geven dat het tijd is om meer onderwijs te volgen om de economische en technologische veranderingen een stap voor te blijven.
Universiteiten moeten deze veranderingen doorvoeren. . . nu om studenten uit te rusten voor de toekomst. Het is aan ons allen die hogescholen en universiteiten een warm hart toedragen, om hen daartoe aan te moedigen.
