Nadat hij ontdekte dat zijn vrouw hem bedroog, nam Brian Walshe het heft in eigen handen, vermoordde zijn vrouw voordat hij haar in stukken hakte en gooide haar lichaamsdelen in vuilnisbakken in de omgeving.
Brian Walshe, 50, ontmoette zijn vrouw Ana in een hotel waar ze werkte. Ze begonnen te daten in 2008 en Ana verhuisde naar Cohasset, Massachusetts, waar ze woonden zijn getrouwd en heeft drie zonen.
Ana, afkomstig uit Servië, begon een nieuwe carrière in vastgoed en in februari 2022 kreeg hij zijn droombaan als leidinggevende bij een bedrijf in Washington DC. Hij zou elke week reizen.
Ana is de belangrijkste kostwinner en dat is haar plan ook familie, inclusief haar zonen van twee, vier en zes jaar oud, om te verhuizen zodat ze altijd samen konden zijn.
Maar er is een probleem. Terwijl Ana’s carrière een vlucht nam, kon Walshe niet verder. Sterker nog, hij stond onder huisarrest.
LEES MEER: ‘De geur van de dood overviel me, in een mum van tijd zat ik weer in de massagraven in Kosovo’
Hoewel veel mensen niet zeker weten wat Walshe eigenlijk voor de kost doet, zegt hij dat hij ‘in de kunst handelt’. In 2021 bekende hij schuldig te zijn aan beschuldigingen van kunstfraude voor het online verkopen van twee nep-Andy Warhol-schilderijen en het afnemen van kunst van een vriend om te verkopen, maar dat heeft hij nooit gedaan. Als onderdeel van zijn proeftijd moet hij een verzoek indienen om zijn huis te verlaten en uitleggen waarom.
Walshe riskeert een gevangenisstraf en Ana raakt gefrustreerd als haar straf wordt uitgesteld. Ze begon een affaire met een man in Washington en vertelde vrienden dat haar huwelijk voorbij was. Ana had geen idee dat haar man van de affaire afwist – en Walshe ontkende dit later. Maar op 27 december 2022 zocht hij naar ‘de beste omstandigheden voor een man om te scheiden’. Massachusetts kwam naar voren als de derde slechtste staat. Walshe verloor bijna alles.
Ana en Walshe brengen tijd door Kerstmis samen enzovoort NieuwjaarVanavond nodigen ze Ana’s vriendin, haar voormalige baas Gem Mutlu, uit voor een etentje. Ze vertrok op 1 januari 2023 rond 01.30 uur. Op 4 januari zou Ana, 39, weer aan het werk gaan, maar ze kwam niet opdagen. Haar collega’s waarschuwden Walshe en gaven haar als vermist op.
Toen de politie Walshe ontmoette, zei hij dat hij Ana voor het laatst had gezien toen ze op 1 januari hun huis verliet naar het vliegveld. Ze beweerde dat hij haar had verteld dat er een noodgeval was op het werk en dat hij rond 6.00 uur een taxi naar het vliegveld had genomen en dat ze weer was gaan slapen. Maar er was geen melding dat er een taxi was opgehaald en Ana was die dag niet geboekt voor een vlucht naar Washington. Hij was geboekt voor een vlucht op 3 januari, maar hij kwam niet opdagen.
De agent merkte dat de achterbank van Walshe’s auto verlaagd was en een plastic bekleding had. Toen ze een paar dagen later terugkwamen, was de voering verdwenen en waren er nieuwe vacuümsporen. Onderzoekers vroegen het publiek om informatie over Ana en er begon een zoektocht in het bos vlakbij hun huis. Maar hun aandacht was gericht op Walshe. Ze ontdekten dat hij een aantal opdringerige huiszoekingen had uitgevoerd Googlen ze omvatten “hoe lang duurt het voordat een lichaam begint te stinken” en “10 manieren om van een lichaam af te komen als je het echt nodig hebt”.
Ook onderzoekt hij “hoe lang duurt het voordat iemand verliest om te erven” en “kun je lichaamsdelen weggooien”. Uit verder onderzoek bleek dat Walshe op 1 januari verschillende winkels had bezocht. Hij kocht vijf emmers van vijf liter, een ijzerzaag, badstof handdoeken, een volledig bedekkend pak, 200 wegwerpdoeken, vuilniszakken en schoonmaakmiddelen. Ook kocht hij dertien verschillende soorten waterstofperoxide.
Op 2 januari arriveerde er een babysitter en Walshe zei dat ze boodschappen ging doen en haar moeder ging bezoeken. In plaats daarvan kwam ze later terug dan gepland en kocht drie nieuwe vloerkleden, geurkaarsen en voor $ 450 aan schoonmaakmiddelen, waaronder zuiveringszout. Walshe bleef de daaropvolgende dagen meer zoekopdrachten op internet uitvoeren, zoals ‘kun je beschuldigd worden van moord zonder lichaam’ en ‘kan zuiveringszout een lichaam bedekken of lekker laten ruiken’.
De politie ontdekte dat hij naar verschillende afvalcontainers in de omgeving reed en vuilniszakken weggooide. Toen hij daar aankwam, was het afval meegenomen en verbrand, maar op verschillende plaatsen in de buurt van het huis van zijn moeder hebben ze de inhoud eruit gehaald om te doorzoeken. Binnen vonden ze wat kleding van Ana, haar Covid-vaccinatiekaart, een kleed, een hamer, een schaar, een ijzerzaag en een bijl. Op 8 januari doorzochten onderzoekers het huis van Walshe en vonden een met bloed bevlekt mes in de kelder.
Aanvankelijk werd Walshe beschuldigd van het misleiden van het politieonderzoek, maar vervolgens, op 17 januari, werd hij beschuldigd van moord. De politie stelde vast dat hij zijn vrouw had vermoord en haar vervolgens had verminkt voordat hij haar lichaamsdelen in vuilnisbakken in de omgeving gooide. Wat haar motief betreft: Ana had een levensverzekeringspolis van $ 2,7 miljoen met Walshe als enige begunstigde. De politie denkt dat hij op de hoogte was van Ana’s affaire en dat Ana hem zou verlaten. Hij moest de primaire verzorger van de kinderen worden, zodat hij een langere gevangenisstraf wegens fraude kon vermijden. Walshe ontkende alles en pleitte niet schuldig.
In februari 2024 werd Walshe veroordeeld tot 37 maanden gevangenisstraf op beschuldiging van kunstfraude en veroordeeld tot restitutie. Terwijl hij wachtte op zijn proces voor de moord op zijn vrouw, werd hij in de gevangenis aangevallen, waardoor het procesproces werd vertraagd. Vervolgens bekende hij vóór de selectie van de jury schuldig te zijn aan het misleiden van de politie en het onrechtmatig vervoeren van menselijke resten. Dat maakte geen deel uit van de pleidooiovereenkomst en hij ontkende nog steeds de moord, maar hij gaf toe dat hij het lichaam van zijn vrouw had weggegooid.
In december 2025 beginnen de processen. De verdediging zei dat Walshe op 1 januari 2023 wakker werd en zijn vrouw plotseling dood en onverklaard aantrof. Hij was bang dat de verdenking op hem zou vallen, dus dumpte hij het lichaam in plaats van 911 te bellen. De aanklager onthulde Walshe’s talloze gruwelijke huiszoekingen, apparatuur die hij had gekocht en bezoeken aan afvalcontainers. Het was niet de actie van iemand die in paniek raakte – het was een berekende en methodische actie.
Juryleden zagen videobeelden van hem in winkels, terwijl hij contant betaalde voor snijgereedschap, waaronder een schaar en een ijzerzaag. Hoewel de verdediging ontkende dat Walshe wist dat Ana een affaire had, voerde hij een echtscheidingsgerelateerde zoektocht uit en belde zelfs de man nadat Ana vermist was, bewerend dat hij naar haar op zoek was. De man antwoordde niet.
Walshe, 50, werd op 15 december schuldig bevonden aan moord met voorbedachten rade. Hij werd veroordeeld tot levenslang in de gevangenis, zonder voorwaardelijke vrijlating. “De ernst van uw daden kan niet genoeg worden benadrukt,” zei de rechter tegen hem. “Uw daden door het lichaam van uw vrouw in stukken te hakken en haar stoffelijke resten in verschillende afvalcontainers te dumpen, kunnen alleen maar worden omschreven als barbaars en onbegrijpelijk.”
Ana’s lichaam werd nooit gevonden, wat haar familie nog verdrietiger maakte. De onmenselijke manier waarop Walshe het lichaam van zijn vrouw in stukken hakte en als afval weggooide, zal nooit worden vergeten.
LEES MEER: 5 shows die mensen nu moeten bekijken op Netflix, Disney Plus en Amazon Prime
