Op zondag waren we verdrietig toen we hoorden dat Martin Parr op 73-jarige leeftijd was overleden. Bekend om zijn openhartige werk in documentairestijl dat de ingewikkelde schoonheid van het moderne Engeland vastlegt. Lees hier het interview van Paul Toner met de legendarische beeldmaker zoals hij verschijnt in nummer 59 van 10 Men – PRECISION, CRAFT, LUXURY.
Er zijn maar weinig fotografen die een portret van het moderne Engeland in al zijn ingewikkelde glorie kunnen schilderen, zoals Martin Parr. De in Surrey geboren snapper pakte op 13-jarige leeftijd voor het eerst een camera en reisde al meer dan 50 jaar door de Britse eilanden, waar hij een land fotografeerde dat schijnbaar in een staat van verandering verkeerde – zoals te zien is in een nieuw boek over zijn werk, uitgegeven door Louis Vuitton-editie.
Achter zijn alziende lens verbeeldt hij met geestige en verfijnde penseelstreken de banaliteit van Engeland. Zijn inspanningen om het dagelijks leven te documenteren hebben hem van voetbalvelden tot hondenshows gebracht, van elite Britse landgoederen tot louche badplaatsen (zijn beroemdste fotoserie, The Last Resort, toont zomerfeestvierders op New Brighton Beach, Merseyside, tijdens de Thatcher-jaren).
Toeschouwers op de Orange Parade in Belfast, Noord-Ierland, 12 juli 2016
Parr’s werk dient als een voortdurende studie van de absurditeit van het leven in Engeland, dat het onderwerp is van zijn laatste publicatie. Als onderdeel van Louis Vuitton Fashion Eye Collection-editie boeken – de op reizen gerichte uitgeverij van het Parijse maison – Engeland is een plek waar allerlei soorten Britten van 1998 tot nu de vrijetijdsactiviteiten verkennen. “Ik hou van de Britten, maar tegelijkertijd irriteer ik me aan hen”, zei Parr (71), terwijl hij Zoom belde vanuit zijn huis in Bristol. “Die tegenstrijdigheid en dubbelzinnigheid probeer ik te onderzoeken als ik fotografeer, dus het is deels therapeutisch. Weet je, ik ben erg boos over de Brexit.”
Parr is openhartig en erg grappig, twee eigenschappen die zich goed lenen voor zijn werk. (Nadat hij had gevraagd waar dit interview zou worden gepubliceerd, grapte hij snel: ‘Is het een pornografisch tijdschrift?’) Het boek bestaat grotendeels uit materiaal uit zijn archief, vermengd met nooit eerder vertoonde foto’s en een reeks speciale foto’s die hem naar de Midlands brachten om de parades, feesten en waanzin vast te leggen die de kroning van de koning afgelopen zomer vierden.
Stadsrondleiding, Belfast, Noord-Ierland, 2008
‘Natuurlijk was het waanzinnig’, zegt Parr over de feestdag die hij doorbracht met het fotograferen van met Union Jack bezaaide buffettafels, geïmproviseerde praalwagens op de achterkant van vrachtwagens en schaars bezochte buitenwachtfeesten waar royalisten het hoofdevenement op grote schermen keken, typisch Brits slecht weer trotserend, beschermd door golven paraplu’s.
In het boek worden kroningsvieringen slim gecombineerd met foto’s van vrolijke festivalgangers op Glastonbury. Parr keerde twee jaar geleden terug naar het festival, de eerste editie sinds de pandemie een einde maakte aan het dansen op modderige velden met haar naasten. ‘Na Covid waren de mensen gewoon verbaasd om daar weer te zijn en zo blij. Weet je, ik heb nog nooit een gelukkiger groep mensen gezien’, zei hij. Zouden dronken kruisers zich vervelen als iemand hen met een camera zou benaderen? “Ze waren er klaar voor. Iedereen was aanwezig om er goed uit te zien en te pronken, dus het hebben van een camera was geen probleem. Het was heel natuurlijk en heel ontspannen.”
‘Fun day in the park’, viering van de kroning van koning Charles III, West Bromwich, Engeland, 2023 (niet eerder vertoond)
Hoewel Engeland zich richt op een land dat zich vaak verdeeld voelt, is het vol vriendschap, gemeenschap en een gevoel van saamhorigheid. Schaars geklede homoclubs bij Manchester Pride zitten naast een black tie-dance-diner in het Londense Savoy hotel. Het voornaamste terrein van Royal Ascot bestaat harmonieus naast kerkkoren, vogelaars en vrijgezellenfeesten. Afgestudeerden worden gekoppeld aan Frieze Art Fair-bezoekers; grijze pendelaars in de binnenstad zitten naast de technische kleuren van het Notting Hill Carnival.
“Eigenlijk houd ik gewoon van mensen. Ik ga waar mensen zijn en ze hebben het naar hun zin”, zei Parr. Het is een documentatie van plezierzoekers uit alle lagen van de bevolking, van de adel tot de arbeidersklasse van het land; een gebroken puzzel die een beeld samenvoegt van hoe de Britse identiteit er vandaag de dag uitziet.”
Weston-super-Mare, Somerset, Engeland, 2020
“(Het boek) is een opeenstapeling van mijn gevoelens over mijn relatie met Engeland via de camera”, zei hij. “We hebben al deze vreemde gewoonten, vreemde rituelen, vreemde hobby’s.” Is hij optimistisch over de toestand van zijn land? “Ik denk nog steeds dat Britse mensen diep van binnen heel eerlijk en genereus zijn. Ik denk dat we een behoorlijk tolerante groep zijn, maar niet iedereen is dat. Er zijn nog steeds racistische, seksistische en onverdraagzame mensen in onze samenleving.”
Parr’s werk schuwt de verdeeldheid in Engeland niet, wat blijkt uit het gebruik van de Union Jack in zijn boek. “Het levert een uitstekende foto op en is direct herkenbaar als een Brits symbool”, zei hij over de vlag. “Sommige mensen beschouwen het als een symbool van nationalisme, sommige mensen beschouwen het als patriottisch. Er zijn veel verschillende interpretaties. Dat is wat ik er leuk aan vind.”
VIP-tent, Britfest, kasteel Neuhaus, Paderborn, Duitsland, 2014
Werken met een groot aantal luxe woningen, zoals Louis VuittonGedurende zijn professionele carrière heeft Parr zijn vermogen om de vluchtige excentriciteiten van alledaagse momenten te herkennen, getraind bij de hoogste machten van de modewereld. “Als ik mode maak, maak ik gewoon foto’s van Martin Parr, zo simpel is het. Alleen ik kan mensen bewegen en situaties controleren, dus in zekere zin is het gemakkelijker”, zei hij. “Het is alsof je een probleem oplost door middel van fotografie.”
Het geld dat ze verdient met haar werk in de mode, is opnieuw geïnvesteerd Stichting Martin Parrdie in 2017 werd gelanceerd ter ondersteuning van ‘nieuwe, gevestigde en over het hoofd geziene fotografen’ wier werk in Groot-Brittannië en Ierland is gevestigd. De stichting functioneert als galerie- en bibliotheekruimte en als centraal archief en brengt het werk van iedereen onder de aandacht Graham Smitdie eind jaren zeventig/begin jaren tachtig het noordoosten van Engeland fotografeerde tijdens de industriële achteruitgang John Harrisdie aan de piketlijn stonden om de mijnwerkers in actie te zien. Andere opmerkelijke werken die bij de stichting zijn tentoongesteld, zijn onder meer Mancunian met dank aan Elaine Constantijn een portret van de Britse adolescentie en de elegantie van het normale, alledaagse leven, gepresenteerd door een man geboren in Dublin Trish Morrissey.
De kroningsvieringen van koning Charles III, Kingswinford, Dudley, West Midlands, Engeland, 2023 (niet eerder gezien)
“Ik geloof in de Britse documentairefotografie, ik denk dat die onderschat wordt”, zegt Parr, die regelmatig workshops, tentoonstellingen en seminars over fotografen organiseert. “(Voordat ik de stichting oprichtte) had ik niet de kans om te laten zien hoe goed Britse fotografen zijn.
Omdat ik bijna zijn hele volwassen leven het eiland heb gefotografeerd dat hij zijn thuis noemt, vraag ik me af of Parr er trots op is Brits te zijn. ‘Sommige,’ zei hij. “Er is altijd terughoudendheid (vanwege) wat sommige Britten doen. Maar afgezien daarvan ben ik er trots op Brits te zijn. Ik denk nog steeds dat we een goed gevoel voor humor hebben. Hopelijk zullen mensen sommige van deze foto’s grappig vinden. Ik probeer de wereld te laten zien wat ik zie.” VK beschikbaar voor aankoop Hier.
Fotografie door Martin Parr. Genomen van Editie 59 van 10 Heren – PRECISIE, VAKMANSCHAP, LUXE – is NU verkrijgbaar. Bestel uw exemplaar Hier.
BBC Birdwatcher Identity, Rainham Marshes, Essex, Engeland, 2017
