Harry Styles verdwijnt in de menigte op zijn nieuwe album ‘Kiss All the Time’

De laatste tijd, Harry-stijl Ik vind het heerlijk om een ​​gewone jongen te zijn: een hardloper op de weg, een ander gezicht in de menigte.

In september waren fans geschokt toen er beelden opdoken van Styles die de marathon van Berlijn liep met een zonnebril en een shirt met lange mouwen (vermoedelijk om zijn lichaam te bedekken). beroemde tatoeages?). Sommige beroemdheden veranderen marathons in fondsenwervende evenementen gelegenheid voor de pers. De 32-jarige Styles liep de race onder een valse naam (in minder dan drie uur).

Tijdens de promotietour voor zijn nieuwe album ‘Kiss All the Time. Disco, Soms’ noemde Styles herhaaldelijk het bezoeken van incognitoconcerten door heel Europa – waaronder LCD Soundsystem in Madrid en Radiohead in Berlijn – als een bron van inspiratie.

“Het gaat erom de andere kant van de publiekservaring te krijgen”, zei Styles Greg James van BBC Radio 1. Hij vertelde het ook Zane Lowe van Apple Music dat de essentie van zijn zelfbeeld het zijn van een ‘gewoon mens’ is.

De drang om het dagelijkse leven te leiden kan creatieve resultaten opleveren voor een megaster als Styles, die sinds zijn tienerjaren het doelwit is van paparazzi en gepassioneerde fans. Eén manier. Maar zonder een sterke artistieke visie of uniek gezichtspunt bleek het benaderen van muziek als een gemiddelde Joe een self-fulfilling prophecy. Muziek wordt gemiddeld.

Ik zeg niet dat Styles geen marathons mag lopen, naar de club mag gaan of geen opwinding mag ervaren buiten Hollywood. Sterker nog, ik moedigde het aan. Wat een artiest onderscheidt, is de manier waarop ze gewone ervaringen en emoties door een buitengewone lens breken – zoals toen Beyoncé haar eigen geschiedenis met housemuziek in een buitengewoon werk veranderde. een veilige plek voor onverdraagzaamheidof de tijd waarin Robyn een glimp van haar ex op de dansvloer veranderde een monument voor liefdesverdriet en veerkracht. Dit is een legende die kan worden beschouwd als de collega van Styles in de branche: Styles verslaat Beyoncé beste album van het jaar bij de Grammy’s, en Robyn werd genoemd als speciale gast voor haar aanstaande show in Amsterdam – dus het leek eerlijk om haar aan dezelfde standaard te houden.

Met de roem, het fortuin en de bekendheid die Styles heeft opgebouwd, vooral sinds de release van zijn blockbuster uit 2022.Harry’s huis‘Ik wil meer dan hij te bieden heeft. Ik wil dat Styles bewijst dat hij geweldig genoeg is om de man op het podium te zijn, vooral als hij verwacht dat zijn eigen publiek daarvoor zal betalen. honderden of zelfs duizenden om hem te zien optreden.

In plaats daarvan tastte Styles in het ongewisse. Ondanks de flitsende titel heeft ‘Kiss All the Time. Disco, Soms’ geen passie of inhoud (en, vreemd genoeg, zelfs minder disco), wat Styles een flauw excuus geeft. mannelijke popsterren definiëren afgelopen decennium. In veel opzichten is hij dat echter wel.

Te beroemd om te falen

Er is de laatste tijd veel over deze dingen geschreven gebrek aan interessante popkinderenen Styles bevond zich in de perfecte positie om te ontsnappen. “Watermeloensuiker” en “Zoals het is“zijn twee van de grootste hits van het streamingtijdperk. Tot nu toe zijn alle soloalbums van Styles naar nummer 1 gegaan en het eerder genoemde “Harry’s House” won album van het jaar op de Grammy’s van 2023.

Tijdens het bewind van Styles verschenen er veel dubbelgangers met vlekkerige tatoeages en slap haar op de radio, met name VoorbeeldSombr, en Benson Boone. Hoewel geen enkele zijn commerciële succes nog heeft geëvenaard, heeft hun aanwezigheid de vraag naar Styles zelf opnieuw bevestigd. “Harry kan elk moment terugkomen”, grapte Role Model Instagram-verhalen afgelopen november. “Ik geniet ervan om mijn tijd nu te vullen.”

Twee maanden later, De nieuwe residentie van Styles aangekondigd in Madison Square Garden genereerde voorverkoopregistraties in het bereik van acht cijfers – ongeveer 20 maal de beschikbare voorraad, per Levende Natie. ‘Aperture’, de eerste single van ‘Kiss All the Time’, debuteerde op nummer 1 in de Billboard Hot 100-hitlijst. 1 op Billboard-Top 100Hot Dance/Pop-hitlijsten en streamingnummers.

Alle tekenen wijzen erop dat “Kiss All the Time” ook bovenaan de hitlijsten staat, of de recensies nu gunstig of vernietigend zijn; Styles heeft een niveau van beroemdheid bereikt waarbij de kwaliteit van zijn muziek bijzaak is. Hij geliefd bij kinderen En moeder is in de veertig en veel fans ervan.

Het is waar, toen een vriend van in de dertig (en mede-superfan van Styles) een bericht stuurde om te vragen wat ik van het nieuwe album vond, zei ik dat ik de eerste luisterbeurt leuk vond, ook al was het niet zo diep om er in te graven. Hij antwoordde: “Dat is tenslotte wat ik van Harry zou verwachten.”

Op zijn eigen album was Styles minder briljant

Meer dan wat dan ook is ‘Kiss All the Time’ een productietriomf. Je kunt Styles’ oude co-schrijver en uitvoerend producent van albums, Kid Harpoon, bedanken voor de onstuimige clubbeats, rijke grooves en knallende hoogtepunten als ‘American Girls’, ‘Ready, Steady, Go!’ en ‘Pop’. (Coproducent Tyler Johnson wordt ook vermeld op acht van de twaalf nummers van het album.)

Ondertussen neemt Styles een achterbank in als zanger en songwriter. Haar zang heeft de neiging diep in de mix te zitten en komt alleen naar voren in de minimale ballads van het album. De teksten geven de voorkeur aan repetitieve refreinen en oppervlakkige oproepen (“Als je je bij een beweging moet aansluiten, zorg er dan voor dat er wordt gedanst”), terwijl zijn kenmerkende stijlismen maar heel weinig tussen zijn; “Kiss All the Time” is zijn eerste soloalbum zonder fruitmetafoor, een grote klap voor de “Kiwi”- en “Grapejuice”-fans onder ons.

Er zijn sporen van melancholie en eenzaamheid in deze tracklist – ik hou vooral van “The Waiting Game” als allegorie voor een nummer. een eindeloze parade van afwijzingen en dates – maar Styles geeft zich nooit over aan lange periodes van introspectie. Soms hield hij zelfs vol dat hij niets bijzonders te zeggen had, dat er voor ons geen reden was om boven iets anders naar deze muziek te luisteren.

‘Oh, wat een geschenk om opgemerkt te worden / Maar het heeft niets met mij te maken’, zingt Styles in ‘Paint By Numbers’, de ergste flop van het album. Deze songteksten worden ook afgedrukt in de fysieke vinylpoort.

Stijl is niets als het zijn beloften niet waarmaakt; de vertellers van deze nummers willen opgaan in de muziek, zichzelf verliezen in de werveling van ledematen en synths op de dansvloer. Hij wilde niet opvallen.

Het publieksvriendelijke tiende nummer, ‘Dance No More’, vormt een soort stelling voor het album.

“Beweeg het van links naar rechts / met opgeheven armen”, zingt Styles. “Houd uw klanten tevreden / En leef uw leven.”

Het is misschien niet slim of heel interessant, maar het is wel een effectieve verkoopstrategie. Styles is een meester in niet-specifieke, niet-serieuze, totaal leuke popmuziek, en het levert hem veel geld op. Waarom nu stoppen?