‘Fútbol Is Life’ bij LACMA: kleine WK-momenten vol verbeelding

Lyndon J. Barrois Sr. wist altijd al dat hij kunstenaar wilde worden, zelfs als kind.

Van het maken van figuren uit kauwgom die op zijn katholieke school onder de kerkbanken zat nadat hij ze als straf van de leraren had moeten afschrapen tot het verzamelen van de gebruikte kauwgomverpakkingen van zijn moeder, Barrois voelde de creatieve drang om van niets iets te maken.

“Ik heb te veel kunst gezien (en dacht bij mezelf): ‘Iemand moet dit doen, waarom ik niet?'”, zegt Barrois lachend. “Ik heb er altijd van gedroomd om dit te doen. Andere kinderen speelden met Play-Doh. Ik maakte dingen van alles wat ik maar in handen kon krijgen, zoals klei, aluminiumfolie en oude telefoondraden.”

Nu debuteert de 61-jarige inwoner van New Orleans met zijn nieuwste project in het Los Angeles County Museum of Art: “Voetbal is leven.” Het toont enkele van de meest iconische politieke drama’s en momenten in 95 jaar geschiedenis FIFA World Cup, komt deze zomer naar LAmet een “eenvoudig” kauwgomwikkeltje.

Barrois en LACMA-curator Britt Salvesen verzamelden 60 werken, waaronder 40 schetsen van eerdere WK’s en vier korte animatiefilms, waaronder de film “Voetbalballet”, dat 21 beroemde scènes nabootst op een voetbalveld van 50 inch.

Het hangende kunstwerk van de Zweeds-Braziliaanse voetballer Marta Vieira da Silva, ook wel bekend als Marta, is gemaakt door Barrois. Ze deed een bewuste poging om de bijdrage van vrouwen in het voetbal onder de aandacht te brengen.

(Allen J. Schaben / Los Angeles Times)

Grootschalige projectie van een miniatuur Franse voetballer Kylian Mbappé aan de muur hangen. Twee replica’s van Lionel Messi uit Argentinië en Marta Vieira da Silva uit Brazilië aan het plafond gehangen, een primeur voor de kunstenaar die miniaturen van NBA-legendes heeft gemaakt Kobe Bryant en NFL-sterren Patrick Mahomes.

De tentoonstelling is ingericht als een speelveld.

“We wilden heel graag een omgeving creëren die je het gevoel geeft dat je in een aparte wereld bent, en mijn collega Darwin Hu had hier een persoonlijke en creatieve interesse in”, vertelde Salvesen aan The Times. “Hij deed veel visueel onderzoek naar voetbalvelden in scholen en gevangenissen, waar velden worden geïmproviseerd in de beschikbare ruimte. We wilden de lijnen op de muren verbinden en gras creëren. Je gevoel voor ruimte verandert als je van een harde vloer naar een zachtere vloer gaat.”

Met rechts een geschorste Lionel Messi krijgen Noa Carter, 4, en vader Darius L. Carter uit Pasadena een voorproefje van de LACMA-tentoonstelling van kunstenaar Lyndon J. Barrois Sr., “Fútbol Is Life.”

(Allen J. Schaben / Los Angeles Times)

Barrois’ 2,5 cm hoge ‘portretten’ zijn minutieus geschilderd om zelfs de kleinste details vast te leggen. Het merendeel van de installaties is voorzien van spiegels, waardoor bezoekers zichzelf kunnen zien als onderdeel van een moment dat ‘bevroren is in de tijd’, zei hij.

In totaal waren 325 minivoetballers en voetballers, waaronder de Portugese Cristiano Ronaldo, bij de show betrokken.

“Ik vond het zo leuk om het beeld te maken dat het, toen ik klaar was, net was alsof ik tegen een muur botste na al die adrenaline,” zei Barrois. ‘Nu moeten we het ophangen. Zet het op. Je begint net alle dingen waar we van gedroomd hebben werkelijkheid te zien worden. Ik vind dit geweldig….’

Voordat Barrois een sculptuur maakte, deed hij “veel onderzoek, veel lezen, (kijken naar) fotografie en video.” Zij en een vriendin keken opnieuw naar de beroemdste drama’s en onderzochten de geschiedenis rond het WK voetbal, vanaf de jaren dertig tot vóór het WK vrouwenvoetbal in 1970.

Een stuk ‘Sportraits’ toont hoe het Duitse voetbalteam de rechten van arbeidsmigranten benadrukt in de aanloop naar het WK van 2021. “Ik heb momenten gekozen die ik persoonlijk belangrijk vind, er komt veel politiek bij kijken”, zei Barrois.

(Allen J. Schaben / Los Angeles Times)

“Ik wilde gewoon een verhaal vertellen dat over politiek ging, zoals in 1938, het Duitse team bestond uit allemaal nazi’s, en ze brachten een groet, en in 2022 had het Duitse team mensenrechten op hun truien”, zei Barrois. “We hebben ook een Iraans vrouwenproject. Al deze dingen gebeuren op een heel groot platform. Het was dus een moeilijk bewerkingsproces om het terug te brengen tot 40.”

Barrois had zeven maanden nodig om het werk te voltooien.

Curator Sandra Jackson-Dumont, voormalig directeur en CEO van het Lucas Museum of Narrative Art, prees Barrois’ gebruik van kauwgomverpakkingen.

“Ik vind het geweldig dat Lyndon ingrediënten gebruikt die deel uitmaken van ons dagelijks leven en die we als vanzelfsprekend beschouwen en weggooien”, zegt Jackson. “Hij gebruikte die materialen om iets creatiefs te maken.”

Barrois werd omringd door familie en vrienden om een ​​voorproefje te geven van de tentoonstelling, van wie de meesten met de kunstenaar zijn opgegroeid. Dany Wilson, die bij Barrois naar de basisschool ging, zei dat ze ‘trots op hem’ was.

De tentoonstelling toont ook werk van wetenschapper Harold Edgerton en fotograaf Eadweard Muybridge, waarin de geschiedenis van bewegingsstudies en time-lapse-fotografie wordt onderzocht.