Freddie Roach weet precies wat er nodig is om een geweldige Mexicaanse vechter te helpen verslaan, en hoe het is om een van zijn beste vechters te ontvangen.
Tussen 2004 en 2012 begon Manny Pacquiao aan een gedenkwaardige rivaliteit van vier gevechten met Juan Manuel Marquezresulterend in 42 rondes van spannend drama en een van de knock-outs van het decennium.
Roach, die Pacquiao in 2001 begon te trainen, zag hoe zijn vechter Marquez twee keer versloeg, terwijl hij Pacquiao ook langs andere iconische Mexicaanse kampioenen leidde, waaronder Marco Antonio Barrera en Erik Morales.
Roach besteedde ook tijd aan het trainen van de beroemdste familienaam in de Mexicaanse boksgeschiedenis – Chavez – maar niet ‘El Gran Campeón’ zelf. In plaats daarvan werkte hij samen met Julio Cesar Chavez Jr., die er niet in slaagde de ongelooflijke prestaties van zijn legendarische vader te bereiken.
Julio Cesar Chavez Sr. blijft een populaire keuze als de grootste Mexicaanse vechter aller tijden, dankzij zijn dominantie in drie gewichtsklassen, zijn ongelooflijke staat van dienst en de manier waarop hij gedurende zijn zware carrière het gewicht van het land op zijn schouders droeg.
Toen hem echter werd gevraagd zijn grootste vechters te noemen, ongeacht de divisie, maakte Roach een andere keuze. Spreken in een interview met New York TimesDe Hall of Fame-coach schetste zijn persoonlijke lijst, waardoor een ander Mexicaans icoon bovenaan kwam te staan.
“Ik hou van Joe Louis. Hij is de beste bokser ter wereld. Dan is er Ali, die geen boekenbokser is maar Joe Louis waarschijnlijk zou verslaan vanwege zijn natuurlijke vaardigheden. Julio César Chávez. En Ruben Olivares die ik beschouw als de beste Mexicaanse bokser in de geschiedenis.
“Salvador Sanchez die op tragische wijze stierf en zijn geweldige carrière een abrupt einde maakte. En Sugar Ray Robinson was waarschijnlijk beter dan wie dan ook. Er is geen film waarin hij vecht in het weltergewicht. Maar je kunt wel raden hoe goed hij was met dat gewicht.”
Olivares werd, net als Marquez, gekenmerkt door zijn eigen felle rivaliteit, een meedogenloze trilogie met Chucho Castillo die hij tussen april 1970 en april 1971 met 2-1 won. Naast die rivaliteit werd Olivares door velen beschouwd als de grootste bantamgewichtbokser aller tijden, met een 23-jarige carrière met 105 gevechten.
Stil en verlegen buiten de ring draagt Olivares de donder in beide handen. Zijn cv omvat overwinningen op Olympische kampioenen Takao Sakurai, Lionel Rose en Kazuyoshi Kanazawa. Een prestatie die ten grondslag ligt aan Roach’s overtuiging dat, in een land vol bokslegendes, Ruben Olivares bovenop staan.
