Toen Floyd Mayweather werd gevraagd de vijf beste boksers aller tijden te noemen, aarzelde hij niet om zichzelf op te nemen in de lijst van de beste boksers.
De presentator – rapper en podcaster Fat Joe – knikte instemmend nog voordat Mayweather zijn lijst af had, hoewel weinigen tegen de beslissing waren. Mayweather blijft een van de meest bepalende vechters van de 21e eeuw en een van de zeldzame moderne kampioenen die op een hoogtepunt met pensioen gaat. Hij sloot zijn carrière af op 50-0 met historische overwinningen op Manny Pacquiao, Oscar De La Hoya en Ricky Hatton.
De andere vier namen op de lijst van Mayweather komen uit het gouden tijdperk van het boksen in de jaren zeventig, tachtig en negentig, een periode waarin de sport zich ontwikkelde van zwaargewicht naar lichtere divisies. In een clip gedeeld door Zoet WetenschapslaboratoriumMayweather begon zijn selectie met een van de beste verdedigende vechters die de sport ooit heeft gekend.
‘We moeten naar Pernell Whitaker gaan.’
Whitaker, bekend als ‘Sweet Pea’, was een defensieve virtuoos en Olympisch gouden medaillewinnaar uit 1984 wiens beheersing van afstand, timing en voetenwerk de maatstaf vormde voor volgende generaties. Na een controversiële nederlaag tegen José Luis Ramírez in Parijs in 1988, zette Whitaker zijn tien jaar durende ongeslagen streak voort en veroverde hij wereldtitels in lichtgewicht, superlichtgewicht en weltergewicht. Zijn gelijkspel uit 1993 met Julio César Chávez – algemeen gezien als een overval – blijft een van de meest besproken beslissingen in het boksen en een bepalend moment van die tijd.
De volgende keuzes van Mayweather variëren van lichtgewicht tot zwaargewicht royalty.
“Ik ga Roberto Duran kiezen. Als we in het zwaargewicht gaan vechten, moet ik Larry Holmes kiezen, omdat Larry Holmes in zijn tijd iedereen versloeg. Toen Larry Holmes werd verslagen door Mike Tyson, werd hij verslagen door een jonge, hongerige kampioen – en hij kwam met pensioen en werd verslagen door Tyson.”
Durán, een felle Panamese bokser met de bijnaam ‘Rock Hand’, wordt beschouwd als een van de grootste lichtgewichten in de geschiedenis en een van de meest complete boksers in het boksen. Hij won wereldtitels van lichtgewicht tot middengewicht en versloeg op beroemde wijze Sugar Ray Leonard in Montreal in 1980. Holmes regeerde ondertussen zeven jaar lang de zwaargewichtdivisieverdedigde met succes twintig titels en versloeg Ken Norton, Earnie Shavers en Gerry Cooney in een van de meest competitieve tijdperken in de zwaargewichtgeschiedenis.
De uiteindelijke keuze van Mayweather is misschien wel de meest interessante en minst genoemde in de debatten aller tijden.
‘Aaron Pryor.’
‘The Hawk’ was een felle en meedogenloze kracht op superlichtgewicht, het best herinnerd vanwege zijn twee brute overwinningen op Alexis Argüello begin jaren tachtig.. Pryor’s snelheid, uithoudingsvermogen en agressie maakten hem tot een van de meest gevreesde vechters van zijn generatie, en hoewel zijn carrière later in controverse verwikkeld raakte, blijft zijn hoogtepunt een van de meest destructieve vechters die de divisie ooit heeft gezien.
De lijst van Mayweather combineert zelfvertrouwen met eerbied voor de boksgeschiedenis – een herinnering dat naarmate de tijden veranderen, grootheid een stempel achterlaat waar toekomstige kampioenen nooit aan kunnen ontsnappen.
