‘Euphoria’ seizoen 3 recensie: het wordt zeker geweldig. Integendeel, het is walgelijk.

“Iedereen kan zichzelf opnieuw uitvinden.”

Dit zijn bedreigende woorden Euforie Seizoen 3 nieuwkomer Alamo (Adewale Akinnuoye-Agbaje). Hij vertelt het aan Rue (Zendaya) terwijl ze zich op een kruispunt bevindt op haar kronkelige reis naar verlossing, maar ze illustreert misschien ook het denkproces van maker van de serie Sam Levinson op weg naar seizoen 3. Deze keer is heruitvinden de naam van het spel, zoals Euforie van rauw tienerdrama naar louche neowesters.

Enerzijds is er een vorm van heruitvinding nodig. EuforieSeizoen 2 finale vier jaar geleden uitgezonden. Na die pauze zou het belachelijk zijn om terug te keren naar de middelbare school alsof er niets was veranderd, vooral omdat castleden als Zendaya, Jacob Elordi en Sydney Sweeney in die tijd uitgroeiden tot megawatt-filmsterren door beslist niet-middelbare schoolrollen. Aan de andere kant het pad dat Levinson koos Euforie Seizoen 3 opende de show op zijn slechtst en ondermijnde de technische pracht en sterke prestaties met een uitbuitende verhaallijn die rijp leek voor verontwaardiging op internet.

Euforie Seizoen 3 voelt niet zo Euforie Weet je.

Een tijdsprong van vijf jaar tussen de twee Euforie Seizoenen 2 en 3 hebben de show enorm opgeschud. De kern van de personages van de show heeft zich in hun nieuwe volwassenheid wijd en zijd verspreid. Sommigen, zoals Nate (Elordi) en Cassie (Sweeney), zijn al gesetteld en getrouwd. Anderen, zoals Lexi (Maude Apatow) en Maddy (Alexa Demie), hebben moeite om het te redden in Hollywood.

Rue’s leven is nu gevaarlijker geworden. Zijn schulden aan drugsdealer Laurie (Martha Kelly) hebben hem ingehaald en hij is nu een drugsdealer. In de opwindende seizoensopener steekt hij de Chihuahuan-woestijn over op zijn weg terug naar de VS, compleet met een spannende stop bij de grensmuur. Zendaya zinkt onmiddellijk terug in Rue’s stroomdraadenergie, waardoor het voelt alsof we nooit zijn weggeweest.

Echter, de meeste andere aspecten Euforie de omgeving was veranderd. Voorbij zijn de neonverlichte schoolgangen en stadsstraten, vervangen door wijd open westerse vergezichten gevuld met verbluffende kleuren. Ook de gelaagde zang van Labrinths muziek is gedempt. In plaats daarvan neemt Hans Zimmer de controle over met een meer orkestrale klank (die op een gegeven moment klinkt eng dichtbij zijn werk Zandduinen). Zelfs de titel van de show verschijnt in een ander lettertype: een blokgeel dat doet denken aan westerse filmtitels. Dit seizoen ging gepaard met de eerste titelkaartdaling met een adelaarskrijs, een extra stukje westerse pastiche dat zinspeelde op de nieuwe richting van de show.

Al deze veranderingen passen in de stelling van Levinson dat deze personages van begin twintig het Wilde Westen van hun leven zijn. (Voor Rue, die verwikkeld raakt in een dispuut tussen Laurie en de leider van de Alamo-stripclub, is het outlaw-westerse element veel letterlijker.) Maar door al deze veranderingen aan te brengen, Euforie verliest ook een deel van zijn identiteit die het onderscheidt van andere tienerdrama’s. Nu voelt het meer als een typisch misdaaddrama. A prestige een misdaaddrama met een HBO-budget, maar toch herkenbaar.

Euforie Seizoen 3 is een oefening in vernedering en fetisjisering.

Sydney Sweeney in ‘Euforie’.
Krediet: HBO

Eén element van Euforie wat terugkomt in seizoen 3 is zijn opwindende drive, vooral als het om seks gaat. In seizoen 3 concentreerde Levinson zich op sekswerk, een onderwerp dat hij al gedeeltelijk had onderzocht (maar met zeer weinig gevoeligheid) in Kat’s (Barbie Ferreira) seizoen 1 camgirl-verhaallijn. Dit keer staan ​​sekswerkers centraal in verschillende verhaallijnen. Rue helpt bij het runnen van een van de stripclubs van Alamo. Jules (Hunter Schafer) wordt een suikerbaby. Cassie begon erin te duiken Gewoon fansallemaal in de hoop genoeg geld te verdienen zodat ze haar droombloemen kan betalen op de bruiloft van haar en Nate.

Euforie Seizoen 1 beeldde Kat’s camgirl-reis af als op zijn best empowerend, met weinig aandacht voor het feit dat ze op dat moment minderjarig was. Seizoen 3 draaide de rollen om en veranderde Cassie’s volwassen OnlyFans-ambities in een openlijk seksuele vernederingsuitdaging. Als je dacht dat de verlegenheid van seizoen 2 jegens hem eindeloos was, blaast zijn introductie in seizoen 3 alleen dat uit het water. Verkleed als hond zat hij bovenop een mini-hondenhok en dronk water uit een kom, wanhopig op zoek naar online validatie. Tussen dit en “Wuthering Hoogten,” Het is een belangrijk jaar geweest voor Elordi’s personage, dat vrouwen domineert door middel van huisdierenspel. Passend, aangezien Emerald Fennell en Levinson gedijen op loze provocatie door taboes tegen de muur te werpen en te zien wat blijft hangen.

Cassie’s sekswerk mist diepgang, en in haar ‘rechtse bubbel in de buitenwijken’ maakt iedereen haar te schande, van haar verloofde tot haar vrienden. Euforie onderzoekt deze vooroordelen niet en onderzoekt de complexiteit van sekswerk niet verder. In plaats daarvan laten ze de schaamte graag van zich af en gebruiken ze Cassie’s ambities als springplank om suggestieve beelden te lanceren die bedoeld zijn om de meeste controverse op te wekken: Cassie draagt ​​een met bloed doordrenkt overhemd met de Amerikaanse vlag, of poseert als een baby. Dat het Sweeney is – die een culturele bliksemafleider is – in dit tableau EuforieDe drang om boos te worden werd duidelijker. En hoewel ik zeker de woede voelde die de show opriep, voelde ik meer ergernis. Het is frustrerend dat een show met zo’n ongelooflijk potentieel en onmiskenbaar talent voor en achter de camera blijft kiezen voor luie verrassingen.

Deze opschudding strekt zich zelfs uit tot de verhaallijn van Rue, wat typerend is Euforie de beste en meest introspectieve. In seizoen 3 experimenteert Rue met religie en geeft ze zichzelf over aan een hogere macht, een zoektocht die voortkomt uit een dinergesprek met Ali (Colman Domingo). Euforie weet wijselijk dat wanneer Zendaya en Domingo in een hokje worden gezet en ze met elkaar laten spelen, het magisch wordt. Daarom is Rue’s speciale aflevering, “Trouble Don’t Last Always”, een hoogtepunt van de serie. Maar in de eerste drie afleveringen van seizoen 3, gericht aan critici, maakt Rue’s reis naar vervulling vaak geen ruimte voor meer van wat ze wil. Euforie weet wat mensen het meest aan het praten zal krijgen: chaos en controverse. In het geval van Rue komt dit tot uiting in haar werk in de stripclub, dat minder wordt bevolkt door volledig gevormde karakters en meer door tragische archetypen van sekswerkers.

Mis onze nieuwste verhalen niet: Voeg Mashable toe als vertrouwde nieuwsbron op Google.

Maar zelfs in minder openlijk seksuele situaties Euforie een manier gevonden om naar de cast te lonken. Een vroege scène toont Rue en haar mede-samenzweerder Faye (Chloe Cherry) die een zak drugs ter grootte van een golfbal inslikken om Mexico uit te smokkelen. De camera blijft op hun keel hangen en spugen, terwijl hun slokken luid en wanhopig klinken. Het is een onnodig suggestief schouwspel, en hetzelfde geldt voor wat er gebeurt als de medicijnen eruit moeten.

Helaas blijven dit soort scènes in de hersenen achter en worden ze dankzij hen vereeuwigd meme zorg. Euforie weet dit, en daarom is het zo geweldig om Cassie te blijven vernederen en in seizoen 3 een kijkje te geven in controversiële onderwerpen.

Er ligt hier ergens een geweldige show op de loer. De vele reizen van Rue bewijzen het. Nog niet Euforie blijft die grootsheid verstikken met iets veel smerigers, en dat is iets wat geen enkele heruitvinding kan verbergen.

Euforie Seizoen 3 gaat in première op 12 april om 21.00 uur ET op HBO en HBO Max.