Toen Ph.D. Studente LaShae Rolle voelde pijn in haar borst, ze dacht er eerst niet veel over na.
De lichte pijn was logisch: hij werkte hard in de sportschool en bereidde zich voor op het bankdrukken van bijna 300 pond voor een powerlifting-wedstrijd.
De pijn kwam en ging, maar toen merkte Rolle een knobbeltje in haar borst, een knobbeltje uit het leerboek waarschuwingssignalen voor borstkanker. Het was een alarmsignaal dat hij maar al te goed kende uit zijn eigen studies preventie van kanker en behandeling.
Op 26-jarige leeftijd had Rolle nooit gedacht dat hij het zelf zou meemaken. Hij had geen familiegeschiedenis van de ziekte en geen genetische risicofactoren.
Toch nam hij zijn symptomen serieus. Voor uw gemoedsrust plande ze controles en mammografieën in. Toen de resultaten terugkwamen, waren hij en de medische technicus geschokt toen ze ontdekten dat het kanker was.
“Het stond niet op mijn radar. Ik deed het alleen om een vakje aan te vinken, zodat ik er geen spijt van zou krijgen als ik ermee doorging”, vertelde Rolle aan Business Insider.
Rolle, nu 28, zei dat hij werkt aan het vergroten van het bewustzijn over kankerscreening voor jonge patiënten die zich misschien niet realiseren dat ze ziek zijn.
“De enige reden dat ik de tekenen vroeg kon herkennen, was omdat ik een achtergrond had in een laboratorium dat de controle en preventie van kanker bestudeerde”, zei hij. “Ik ben zo dankbaar; niet iedereen weet het.”
Unieke uitdagingen voor jonge kankerpatiënten
Zelfs tien jaar geleden werden bepaalde vormen van kanker zelden bij jongere patiënten gediagnosticeerd. Gemiddelde leeftijd voor borstkanker is 62 jaar, en voor mensen die geen genetisch risico of familiegeschiedenis van de ziekte hebben, begint de preventieve screening pas op de leeftijd van 40 jaar.
Bij steeds meer patiënten tussen de twintig en dertig wordt borstkanker vastgesteld colorectale kanker. Het is een groot probleem voor de gezondheidszorgsector, die doorgaans zeer jonge of oudere patiënten behandelt, om het groeiende aantal patiënten het hoofd te bieden. kankerpatiënten in een vroeg stadium.
Rolle zei dat hij dit uit de eerste hand had gezien in het kankercentrum waar hij werd behandeld. In de wachtkamer was hij de jongste patiënt in decennia. Toen haar moeder Rolle vergezelde naar afspraken, ging het medisch personeel ervan uit dat haar moeder de patiënt was.
Het was een zeer isolerende ervaring, zei Rolle, die nog werd verergerd door het feit dat ze verschillende belangrijke examens voor haar doctoraat moest uitstellen. Nadat hij problemen had gehad met het vinden van vrienden om vriendschap mee te sluiten, zei Rolle dat een app genaamd Cancer Buddy hem hielp contact te maken met patiënten van dezelfde leeftijd en diagnose.
Die gemeenschap van jonge patiënten is de sleutel tot het aangaan van de verschillende uitdagingen van de behandeling van in de twintig, zei Rolle: de financiële lastde drang om de vruchtbaarheid te behouden, en het verbrijzelen van de illusie van onoverwinnelijke jeugd.
“Het is heel moeilijk, vooral als je jong bent, omdat we denken dat ons niets kan gebeuren”, zei Rolle. “Je moet je huidige realiteit begrijpen en een manier vinden om deze te accepteren.”
Oefening om kanker te bestrijden
Na de eerste schok van de diagnose zag Rolle een unieke kans om alles wat hij had geleerd in de praktijk te brengen.
Hij heeft oncologie gestudeerd om te begrijpen hoe Voorkom ziekten door te sporten en eetpatronen. In feite was een van de eerste vragen die hij stelde tijdens zijn Ph.D. zijn mentor ging over de vraag of kankerpatiënten moesten sporten.
Hij was al bezig met het tillen van gewichten sinds zijn studie, waar hij tijdens de basketbaltraining naar de sportschool ging, maar besloot dat hij liever zware gewichten tilde dan op en neer over het veld rennen.
Rolle ging door met powerliften tijdens de behandeling van kanker en schreef casestudy’s over zijn trainingsprogramma. Met dank aan LaShae Rolle
Dus toen hij patiënt werd, was Rolle niet van plan te stoppen met gewichtheffen, ook al onderging hij een behandeling. Richtlijnen suggereren dat matige lichaamsbeweging kankerpatiënten kan helpen, maar zeggen weinig over intensieve lichaamsbeweging.
Toen er niet veel informatie was over wat hij moest doen, deed Rolle er zelf onderzoek naar en schreef het. Hij publiceerde zijn ervaringen in 2025 casestudyde eerste die elite powerlifting tijdens chemotherapie analyseerde.
Rolle gebruikte alles wat hij erover wist voordelen van krachttraininggecombineerd met conditioneringsoefeningen zoals fietsen, waardoor sporten onderdeel werd van zijn herstelplan.
Tijdens de behandeling, inclusief de operatie, behield hij ongeveer 90% van zijn kracht en zei dat het feit dat hij een atleet was hem hielp de uitdagingen het hoofd te bieden. Dit was voor de artsen met wie hij sprak zelfs aanleiding om hun patiënten meer beweging aan te bevelen.
“Het heeft de manier waarop ik dingen doe echt veranderd”, zei Rolle. “Ik denk niet dat ik het vertrouwen had om dit te doen, of de expertise op dit gebied om zoiets te proberen. Het is gek als ik er op terugkijk.”
Rolle won powerlifting-prijzen en zei dat hij 90% van zijn kracht behield door middel van chemotherapie en chirurgie. Met dank aan LaShae Rolle
Rolle voltooide zijn kankerbehandeling in oktober 2024 en is nu in remissie. Zijn laatste scans laten nog steeds duidelijke resultaten zien. Ze ondergaat nog steeds medicijnen en hormoontherapie, en zal dit de komende acht jaar doen om kankervrij te blijven.
Ondertussen is Rolle weer op weg om af te studeren met een Ph.D. dit voorjaar. Hij trainde nog steeds met zware gewichten, dacht erover om terug te keren naar competitief gewichtheffen en zijn nieuwe identiteit als overlevende van kanker te accepteren.
“Voor mij is het alsof ik probeer geen stress te hebben, werk gedaan te krijgen, belangenbehartiging te doen, onderzoek te doen, mijn leven zo goed mogelijk te leiden,” zei Rolle.
