Rimoni Muliaga, 44, stak herhaaldelijk een groot keukenmes in het lichaam van zijn vrouw Lise, 37, in de achtertuin van haar broer – slechts enkele weken nadat het gezin uit Nieuw-Zeeland was geëmigreerd
Een Samoaanse vader van vijf kinderen, gedreven door ‘ziekelijke jaloezie’ vanwege ongegronde vermoedens dat zijn vrouw een affaire had met haar broer, stak zijn vrouw op brute wijze dood met een waanzinnige mesaanval.
Rimoni Muliaga, 44, duwde herhaaldelijk een groot keukenmes aan Lise Muliaga, 37, in de tuin van de bungalow van haar zus in Melton South, in buitenwijk van Melbourneop 18 september 2023, slechts enkele weken nadat zijn familie uit Nieuw-Zeeland was geëmigreerd.
Hun drie jonge kinderen van twaalf, zeven en vijf jaar waren getuigen die vreselijke aanval en de verrassende impact ervan.
Zorg ervoor dat onze nieuwste koppen altijd bovenaan uw Google-zoekopdracht verschijnen door ons een voorkeursbron te maken. Klik hier om ons in te schakelen of toe te voegen als uw voorkeursbron in uw Google-zoekinstellingen.
Woensdag veroordeelde James Gorton, rechter bij het Victoriaanse Hooggerechtshof, Muliaga voor de moord.
‘Je hebt je vrouw, Lise, vaak met een keukenmes gestoken. Je deed het in het bijzijn van je kinderen in de achtertuin van je broer,’ zei hij tegen Muliaga.
‘Je hebt hem neergestoken omdat je ten onrechte dacht dat hij een affaire had met je zus.’
De rechter oordeelde dat de moord ‘de ernstigste vorm van huiselijk geweld tegen een onschuldige en ongewapende vrouw’ is, die ‘zware straf vereist’.
Die ochtend had Muliaga ruzie met zijn vrouw nadat hij haar had beschuldigd van ontrouw; een vermoeden dat hij al een tijdje koesterde, ondanks dat het volkomen ongegrond was.
Nadat ze terugkwam van een wandeling, werd de ruzie heviger in de bungalow waar haar drie kinderen aanwezig waren.
De rechtbank hoorde dat Muliaga zijn vrouw met een mes had aangevallen en haar vier keer had gestoken: twee keer in de rechterschouder, één keer in de linkerborst en één keer in de linkerborst.
De fatale wond was een 9,5 cm lange steekwond in de bovenborst die twee ribben doorboorde, twee grote bloedvaten doorsneed, veel bloedverlies veroorzaakte, de borstholte perforeerde en de longen beschadigde.
Mevrouw Muliaga had voor haar leven gevochten en liep meswonden op aan haar armen terwijl ze wanhopig probeerde hem af te weren.
“Het was een angstaanjagende en gewelddadige dood”, zei rechter Gorton.
De rechtbank hoorde dat een van de jonge dochters van het echtpaar schreeuwend het hoofdgebouw binnen rende.
Toen familieleden zich naar de achtertuin haastten, vonden ze mevrouw Muliaga op de grond zitten met het mes nog steeds uit haar schouder stekend, hevig bloedend.
Muliaga werd vlakbij gezien.
Zijn schoonzus schreeuwde naar hem en vroeg wat hij aan het doen was.
De moordenaar vluchtte de straat op, maar hield later vol: ‘Lise en (haar broer) sliepen samen.’
Muliaga’s broer belde triple zero en voerde reanimatie uit, maar hoewel haar hartslag weer normaal werd, werd mevrouw Muliaga om 14.33 uur dood verklaard.
Muliaga werd vlakbij gearresteerd terwijl zijn handen nog steeds onder het bloed zaten.
De rechtbank hoorde dat hij de politie herhaaldelijk om ‘medicijnen voor de geestelijke gezondheidszorg’ had gevraagd en zei dat hij deze sinds de vorige dag niet meer had ingenomen.
Rechter Gorton zei dat Muliaga erg geschokt en bedroefd leek toen hem werd verteld dat zijn vrouw was overleden, en dat hij zelfs vroeg haar te bellen. Een jury veroordeelde Muliaga in december voor moord na een proces waarin hij toegaf de steekpartij te hebben gepleegd, maar de opzet ontkende.
Rechter Gorton veroordeelde Muliaga op grond van het feit dat hij zijn vrouw had neergestoken met de bedoeling ‘zeer ernstig letsel te veroorzaken’, ongeacht of ze nog leefde of dood was.
De rechter stelde vast dat de aanval spontaan en ongepland was, maar totaal niet uitgelokt.
Het feit dat drie kinderen getuige waren van de gewelddadige dood van hun moeder was een verzwarende factor die de objectieve ernst van het misdrijf deed toenemen, aldus rechter Gorton.
De rechtbank hoorde dat Muliaga in 1981 in Samoa werd geboren als een van de negen kinderen, en een moeilijke opvoeding had gehad die gepaard ging met fysieke mishandeling.
De rechtbank hoorde dat Muliaga een laag IQ had, slechts 61, waardoor hij tot de onderste 0,5 procent van de bevolking behoorde en voldeed aan de criteria voor een verstandelijke beperking, evenals een verminderde uitvoerende functie en inflexibel denken.
Hij had een achtergrond van geestelijke gezondheidsproblemen, waaronder depressie met psychotische kenmerken en een eerdere diagnose van schizofrenie in Nieuw-Zeeland.
Een forensisch psychiater die Muliaga evalueerde, kwam tot de conclusie dat Muliaga aan een depressieve stoornis leed en niet aan schizofrenie.
Hoewel de rechtbank betoogde dat deze omstandigheden zijn morele schuld verzachtten, benadrukte rechter Gorton dat ze geen excuus konden zijn voor het plegen van de misdaad.
Muliaga wist dat wat hij deed verkeerd was, zei rechter Gorton. De rechtbank kreeg te horen van Muliaga’s eerdere gewelddadige gedrag jegens Lise, waaronder een incident waarbij haar broer haar bovenop haar aantrof en een ander incident waarbij haar schoonzus getuige was van hem met zijn handen om haar nek.
Hun kinderen, die nu met gezinssteun leven, legden slachtofferverklaringen af waarin ze zeiden dat ze een leven zonder hun moeder tegemoet gingen en het trauma van de wetenschap dat hun vader haar had vermoord.
Muliaga, die geen Australisch staatsburger is, zal waarschijnlijk na zijn vrijlating worden gedeporteerd.
Rechter Gorton veroordeelde Muliaga tot 24 jaar gevangenisstraf met een niet-voorwaardelijke vrijlating van 18 jaar en zes maanden.
Hij had 919 dagen in voorlopige hechtenis gezeten.
