Theresia
Maar je blijft vijftien jaar.
Vanessa
Ik probeerde te stoppen. Mijn baas zei: ‘Doe niet zo stom, verbrand je carrière niet. Neem gewoon een paar maanden vrij.’ Ik ging naar mijn familie in Colombia, en het was geweldig. Ik dacht dat ik misschien immigratieadvocaat zou worden. Ik heb de LSAT gevolgd, maar ik wilde het ook niet doen. Dus uiteindelijk ging ik terug naar Morgan Stanley.
Maar ik ben heel ondernemend. Ik had zoiets van: ik wil niets doen zoals deze handelsvrienden doen. Ik wil dit anders doen. En het werkte, dus lieten ze mij dat doen. Ik heb al deze bedrijven in de opkomende markten voor hen opgezet – in Latijns-Amerika: valutahandel, het structureren van bedrijfsdeals, de handel in staatsobligaties. Het is heel cool. Ze wisten niet wat ze met mij aan moesten.
Theresia
Wanneer begon je erover na te denken om te vertrekken?
Vanessa
In 2016 was het op papier een heel goed jaar voor mij, maar een heel slecht jaar voor de mensen die voor mij werkten, gezien wat er in het bedrijf gebeurde. Ik had het gevoel dat er een deel van mij ontbrak – een kerndeel dat eigenlijk tot het punt van veroudering was gedegradeerd. Ik dwong mezelf om het werk te doen.
Ten slotte daagde ik mezelf uit: ik moet geloven in wat ik geloof, of ik moet de beslissing die ik heb genomen accepteren en er dankbaar en blij voor zijn. Ik besloot dat ik het moest proberen.
Theresia
Hoe komt mode in beeld?
Vanessa
Uiteindelijk heb ik Morgan Stanley ingeschakeld om een ESG-bedrijf op te bouwen en een grote impact te hebben. Ze zeiden: “Meh.” Dat heeft uiteraard geen prioriteit. Ze probeerden mij ervan te overtuigen om nog een baan te doen en dan een tweede baan te doen. Ik ken die truc. Moeilijke pass.
I zal gaan. Ze stelden een sabbatical voor. Ik zei oké, maar ik zal dit tijdens mijn pauze doorgeven aan je concurrenten.
Dus dat deed ik. Onderweg trouwde ik ook en kreeg drie geweldige stiefkinderen: toen 2, 4 en 6 jaar oud, nu 14, 17 en 19 jaar oud. Hun moeder is geweldig. Ik heb het gevoel dat ik deze basis van veiligheid heb en dat ik enkele risico’s kan nemen. Ik begon andere industrieën te verkennen. Ik weet niets van mode, maar hoe meer ik ernaar kijk, hoe meer ik denk: oh mijn god, dit is een complete afvalcontainerbrand. Ik probeer echt te begrijpen waar ik kan helpen. Als ik naar andere terreinen kijk, zoals de energietransitie, heb ik geen radicaal nieuwe ideeën. Mode lijkt echter minder aandacht te krijgen omdat het een gebied is dat echte systemische verandering vereist.
Ik voel, ik begrijp dit. Er is een intuïtief begrip dat ik heb dat alles in mijn leven met elkaar verbindt: de financiële en supply chain die ik heb bestudeerd, en opkomende markten, en creativiteit en technologie.
Ik was een beetje verrast door dit merkconcept dat een blauwdruk zou kunnen zijn, en bracht mijn sabbatical door met het creëren van dit concept voor Another Tomorrow.
