Als je een van mijn vrienden of collega’s zou vragen mij te beschrijven, zou het voor de hand liggende antwoord zijn: ‘Hij is een probleemoplosser.’ Het is voor mij een versleten ereteken geworden. Productiviteit in plaats van iets dat ik doe, wordt het iets wat ik doe – en het is vermoeiend.
Het blijkt dat ik hierin niet de enige ben. Voor ons die productiviteit waardeert Het belangrijkste is dat we een veel grotere kans hebben op chronische stress of burn-out. Een onderzoek uit 2025 laat zien hoe wijdverspreid de niveaus van chronische stress en burn-out zijn ruim een derde van de werknemers geeft aan chronische stress of burn-out te ervaren vorig jaar.
Velen van ons hebben het gevoel dat we op een dunne lijn lopen tussen evenwicht en overweldiging. En wat nog erger is, er heerst een alomtegenwoordige boodschap dat we, om succesvol te zijn, alles tegelijk moeten doen en alles moeten zijn. Volgens de normen van vandaag lijkt succes op de goedbetaalde carrières waar we zo van houden, terwijl we trainen voor halve marathons, de huidverzorgingsroutines van beroemdheden onderhouden en elke vakantie naar een nieuwe plek vliegen. Is het een wonder dat we de behoefte voelen om dwangmatig productief te zijn?
Laten we eens kijken waarom we ons zo voelen:
1. We zijn geconditioneerd om eigenwaarde gelijk te stellen aan productiviteit
Sinds we kinderen waren, hebben mensen ons geprezen voor ons werk. Het lijkt misschien op goede cijfers, het voltooien van huishoudelijke taken, succesvolle sportresultaten of andere prestaties. We leren al op jonge leeftijd dat doen en presteren ons zal vormen waardevoller. Dus als we rusten, doen we dat zenuwstelsel moeite met organiseren, omdat we ons niet op ons gemak kunnen voelen als we iets niet bereiken.
2. Schuldgevoel is een sociale emotie, en we zijn geprogrammeerd om ons eigenaarschap te voelen
In gemeenschappen en samenlevingen waar we van elkaar afhankelijk zijn, kunnen we het gevoel hebben dat we anderen in de steek laten of egoïstisch zijn als we rusten. Dit is de manier waarop je hersenen scannen op de sociale en interpersoonlijke gevolgen van het nemen van een pauze.
Wat interessant is, is dat we, zelfs in onze steeds individualistischer wordende cultuur, de neiging hebben precies dat te doen onszelf labelen egoïstisch of lui. We doen dit zelfs als een pauze nemen volkomen onschadelijk is voor de mensen om ons heen en hoge prestaties een kwestie van persoonlijke keuze zijn.
3. We stellen rust gelijk aan stoppen
Als je productiviteit als een ereteken draagt, ben je ook geneigd eigenschappen als betrouwbaarheid, perfectionisme, kracht en betrouwbaarheid te waarderen. Maar hier gaat het om: je kunt nog steeds ‘de sterke’ zijn en rusten – daar gaat het allemaal om herstelgeen mislukking. Een pauze nemen is niet hetzelfde als stoppen.
4. Een cultuur van urgentie heeft je zenuwstelsel opnieuw bedraad
In een kapitalistische cultuur die drukte, zichtbaarheid, snelheid en reactievermogen waardeert, kan een pauze nemen ronduit bedreigend zijn. Altijd actief en altijd beschikbaar zijn, kan ons in een staat van hyperwaakzaamheid brengen. Dit is wanneer ons zenuwstelsel voortdurend alert is en de omgeving scant op bedreigingen. Maar over het algemeen zijn de bedreigingen die in onze moderne omgeving bestaan niet reëel.
5. Rust is kalm en ruim, en elimineert afleiding
Als je altijd actief bent, wordt druk bezig zijn een veilige toestand, omdat het je afleidt van het herkennen van diepere emoties. Rust elimineert deze afleidingen. Wanneer je vertraagt, creëer je tijd en ruimte voor je gedachten en emoties, wat erg ongemakkelijk kan voelen.
6. Een pauze nemen voelt als ‘the thing to do’
Omdat het moderne leven van ons eist dat we zoveel dingen doen, is rust iets waar we ons schuldig over voelen, en zonder deze dingen voelen we ons ook schuldig. Maar rust is geen probleem dat je moet oplossen, of iets dat je moet hacken of optimaliseren om een betere productiviteit te bereiken. Je kunt het ook niet oplossen met dure producten en ervaring. Dit is het kapitalisme dat profiteert van de monsters die het creëert.
Herformuleer uw kijk op rust
De eerste stap om goed uit te rusten is om het los te maken van je identiteit. Iemand zijn die rust voorop stelt, betekent niet dat je niet betrouwbaar, betrouwbaar en sterk kunt blijven. Als je deze kwaliteiten wilt belichamen, moeten ze naast rust bestaan. Breng rust in plaats daarvan in lijn met uw kernwaarden. Je wilt tegen jezelf zeggen: “Als ik rust, kan ik me meer concentreren op de dingen die voor mij belangrijk zijn.”
De volgende stap is om opnieuw te formuleren wat rust voor jou betekent. De meesten van ons rusten gewoon uit na we voelen ons uitgeput. Wij beschouwen het als herstel. Maar als we van rust een regel maken, betekent dit dat we ons zenuwstelsel binnen een gezond bereik moeten houden. Het gaat er niet om dat we het proberen op te lossen nadat we onszelf te ver hebben geduwd.
Net zoals u elke dag in de sportschool traint om uw lichaam sterk te houden, moet u rust beschouwen als onderdeel van uw persoonlijke onderhoudsstrategie om uw geest, lichaam en emoties sterk te houden.
Begrijp wat voor soort rust je nodig hebt
Het is ook belangrijk om je aan te passen aan het soort rust dat je echt nodig hebt. De meesten van ons stellen rust gelijk aan slaap, maar het is eigenlijk meer dan dat. Ik heb les gekregen van dr. Saundra Dalton-Smith, auteur Heilige rustdat er verschillende soorten rust zijn. Als we niet het juiste type krijgen, kunnen we ons zelfs na het rusten nog steeds moe of uitgeput voelen.
Het eerste type is fysieke rust. Dit is wat je nodig hebt om je lichaam te herstellen, vooral nadat je de hele dag op kantoor hebt gezeten, niet genoeg hebt geslapen of als je chronische spanning ervaart. Als u zich moe maar gespannen voelt, kan lichamelijke rust, zoals zachte bewegingen, uw lichaam helpen kalmeren en voorbereiden op de slaap.
Als we overprikkeld zijn – wat vaak het geval is in onze moderne, door sociale media geobsedeerde wereld – hebben we het misschien nodig zintuiglijke rust. Dit is waar we de audio- en visuele input van schermen, televisies en de omgeving verminderen die een zware last leggen op onze sensorische verwerkingssystemen.
Als u zich vergeetachtig, mistig of overweldigd voelt, kunnen dit de signalen zijn die u nodig heeft cognitieve (mentale) rust. Als je veel op je bord hebt en voortdurend van taak wisselt of meerdere taken uitvoerendit legt een extra druk op je mentale vermogens. Probeer slechts één ding tegelijk te doen en creëer een routine rond de gemakkelijke dingen, zodat u minder voortdurend beslissingen hoeft te nemen.
Als je het beu bent om altijd ‘aan’ te staan, heb je het nodig emotionele rust. Dit kan gebeuren als u zich op uw werkplek op een bepaalde manier moet gedragen of iets moet doen, zoals bij de klantenservice, en u zich moe voelt door het onderdrukken van natuurlijke emoties en gedrag.
Als u zich moe of geïrriteerd voelt in het bijzijn van anderen, geeft dit aan dat u dit misschien nodig heeft sociale pauze. Als we tijd doorbrengen met anderen die onze energie wegnemen en ondermijnen, kan dit een schadelijk effect hebben op ons systeem.
Je hebt s nodiggeestelijke rust wanneer u zich afstandelijk, niet verbonden of cynisch voelt. We krijgen dit soort rust door het rustiger aan te doen en de tijd te nemen om duidelijk te maken wat belangrijk voor ons is, door deel te nemen aan spirituele oefeningen zoals meditatie, contemplatie of het bijhouden van een dagboek, en andere rituelen die ons helpen verbinding te maken met onszelf.
Ten slotte: als je voortdurend problemen oplost, ideeën genereert of analyseert, kan dit ervoor zorgen dat je dit nodig hebt creatieve rust. Het gaat niet om iets maken; het gaat over jezelf onderdompelen in de natuur en schoonheid zonder resultaat te eisen.
Een pauze nemen kan lastig lijken, maar eigenlijk heb je meer keuzevrijheid dan je denkt. Als we onze relatie met rust opnieuw vormgeven en afstemmen op het soort rust dat we echt nodig hebben – door naar onze geest, lichaam en emoties te luisteren – kunnen we onszelf regelmatig voeden in plaats van te proberen te herstellen van uitputting.
