Grayson wordt met soortgelijke zorgen geconfronteerd nu hij en Gray overwegen om de stad te verlaten. “Ik had nooit gedacht dat we op het platteland zouden wonen, omdat ik het niet als een veilige plek beschouwde”, zei Grayson. “Ik denk dat het een zorg is voor mij en mijn vrouw om in een gemeenschap te zijn waar veel blanke mensen zijn.” Hoewel niet alle plattelandsgemeenschappen overwegend blank of queerfoob zijn, is de realiteit dat velen van hen dat wel zijn. Dit heeft het potentieel om een landelijke levensstijl voor veel mensen onmogelijk te maken.
Onderschat het vermogen van uw naaste tot vriendelijkheid en groei niet
Tegelijkertijd mogen queermensen die naar het platteland verhuizen niet binnenkomen met de automatische veronderstelling dat ze met vooroordelen te maken zullen krijgen. In feite is er vaak sprake van een intern anti-landelijk sentiment dat eerst moet worden aangepakt. Jesse en Owen, die vanuit Chicago naar Vermont verhuisden, zeiden dat ze soortgelijke veranderingen hebben ervaren bij het navigeren door hun nieuwe gemeenschap. “Het is een kans om een aantal dingen af te leren en onze eigen aannames ter discussie te stellen”, aldus het echtpaar.
Dit betekent uiteraard niet dat je als queer op het platteland te maken krijgt met eindeloze agressie of discriminatie. Maar ervan uitgaan dat uw buren vijandig zullen zijn of dat uw relatie met hen slecht zal zijn, zal u noch hen ten goede komen. “Als queers en bij het organiseren van gemeenschappen zijn het onze waarden om mensen te ontmoeten waar ze zijn, dingen die we niet begrijpen met nieuwsgierigheid te benaderen en leiding te geven met vriendelijkheid. Zo bouwen we hier relaties op”, legden Jesse en Owen uit.
Echte gemeenschap is mogelijk
Hoewel veiligheid geen groot probleem is voor homogroepen in plattelandsgebieden, is isolatie dat vaak wel. Eenzaamheid wordt vaak genoemd als reden waarom mensen naar de stad verhuizen. Maar bijdragen aan een bloeiende queergemeenschap is heel goed mogelijk als je weet waar je moet zoeken. Dit kan geduld en toewijding vergen. “Brand verspreidt zich niet zo snel als mond-tot-mondreclame in een kleine stad”, zei Gray. “We gaan naar verschillende bedrijven en praten gewoon met mensen omdat zij met ons praten; ze kennen ons al voordat we ons voorstellen.”
Een goed startpunt is om met andere queer mensen te praten over hoe het leven in de omgeving is. “De gemeenschap was er al, ze hadden alleen een plek nodig om samen te komen”, zeggen Jesse en Owen als ze vertellen over het proces van het openen van een homobar op het platteland van Vermont. Hoewel fysieke verzamelplaatsen misschien moeilijker te vinden zijn dan in de stad, bestaan ze wel, net als queerclubs en evenementen; het enige dat nodig is, is de moeite om te verschijnen, jezelf voor te stellen en de extra moeite te doen om te socialiseren.
Afgezien van sociale evenementen zijn queers geïnteresseerd in het zorgen voor elkaar en zullen ze vaak actie ondernemen als ze iemand in nood zien, misschien met het besef dat middelen en vriendelijke gezichten schaars kunnen zijn. “Er is hier een grote berengemeenschap en zij zorgen hiervoor; ze hebben een laag aantal loodgieters, ze kennen mensen; ze doen het huis en ze vragen ons geen cent”, zei Grayson, toen hij de uitdagingen van het eigenwoningbezit voor homo’s op het platteland uitlegde. “Zonder de ouderen in deze gemeenschap zouden we niet kunnen zijn waar we nu zijn, omdat ze ons het afgelopen jaar zo veel hebben geholpen.”
Uiteindelijk komen mensen voor elkaar opdagen. ‘Eerlijk gezegd hebben de homo’s hier ons een stuk sterker gemaakt,’ zei Gray. En misschien is het deze veerkracht, deze lef die ons op afgelegen plekken bindt. Wij zijn er voor elkaar omdat het moet. Als de koe van je buurman losloopt en je tuin vernielt, zal ik er zijn om je groenten uit de mijne te geven.
Haal het beste uit wat raar is. Meld u aan voor Zijwekelijkse nieuwsbrief hier.
