Dropkick Murphys blijven vechten en genieten van het moment op Capitol Hill

Drie decennia lang hebben de Dropkick Murphys hun rauwe Boston Irish Celtic-punk gespeeld voor legioenen getatoeëerde, mosh-pitting fans, maar pas vorige maand vonden ze een nieuwe aanhang onder een onwaarschijnlijke doelgroep: C-SPAN-kijkers.

Beleidsexperts en politieke junkies uit Washington die vorige maand de voormalige speciale aanklager van het ministerie van Justitie Jack Smith zagen getuigen voor het Huis van Afgevaardigden, werden getrakteerd op schrijnende details over de vermeende betrokkenheid van president Trump bij de verkiezingsinmenging van 2020 en de opstand van 6 januari. Wat ze niet hadden verwacht, was de geanimeerde actie van voormalig DC-agent Michael Fanone, die ik wasin de kamer met een Dropkick Murphys-t-shirt aan met de tekst ‘Vechten tegen nazi’s sinds 1996’.

Fanone, die brutaal werd aangevallen door een pro-Trump-menigte terwijl hij het Capitool verdedigde in 2021, is onmogelijk te missen. Hij zat direct achter Smith en was de enige man die een band-T-shirt droeg. Opvallend was ook zijn reactie op de beweringen van de Republikeinen dat de aanval op het Capitool nooit heeft plaatsgevonden, of de schuld van iedereen was behalve die van Trump: hij spuugde krachttermen uit en flitste met kleurrijke handgebaren. De verkoop van Dropkick Murphy-t-shirts stijgt enorm.

“Het was een gek, organisch iets”, zei Ken Casey, de zanger van de band. “We hebben nooit posters opgehangen met de tekst: ‘Hé, draag onze kleren!’ Maar de week daarop verkochten we ongeveer 6.000 van die shirts.” En voor degenen die het nu willen? De kleding is opnieuw besteld.

Casey, die spreekt met een dik Boston-accent uit de arbeidersklasse (denk aan ‘The Departed’, gekoppeld aan een Ben Affleck Dunkin’ Donuts-commercial), is geen onbekende in het mixen van muziek en politiek. Op het podium en in de opnamestudio was hij openhartig over zijn verzet tegen het immigratiebeleid van MAGA, racistische retoriek en de oorlog tegen de arbeidersklasse. En de band maakte dinsdag bekend dat ze uit elkaar gingen Wasserman Muziekagentschap omdat de naam van het bureau in de bestanden van Epstein verscheen.

Casey sprak met The Times over het uitdagen van MAGA via een punkrockopstand.

Het ‘Fighting Nazis Since 1996’-t-shirt van Dropkick Murphys is nu een hot item dankzij zijn verschijning op Capitol Hill, via Fanone. Hij was zeer actief en volhardend in het bestrijden van het MAGA-verhaal van 6 januari, inclusief het getuigen met zijn collega’s voor het Huis van Afgevaardigden. Skiezen Ccommissie die de opstand onderzoekt.

Ken Casey: “Michael is een oude vriend. Hij was bij onze eerste Dropkick-show in DC in 1996, dus hij lijkt niet het type dat op de kar springt. Ik waardeer hoe vocaal hij is. Het is één ding om te praten, maar het is iets anders om de wandeling te maken en bij al die shows te verschijnen, en zichzelf echt op de voorgrond te plaatsen.

Maar waarom is het belangrijk dat Dropkick Murphys een stem heeft? Je zult gegarandeerd fans verliezen.

Ik zeg het niet graag, maar in sommige opzichten moet MAGA worden tegengegaan door reflectie, zoals in de fysieke verschijning. Ze portretteren zichzelf graag als rechtvaardige strijders en de rest van het land als immigranten, of wat voor stomme dingen ze ook doen. Maar het lijkt erop dat het hen nog meer triggert als iemand als Michael Fanone en Dropkick Murphys zich tot hen richt, omdat het hen versteld doet staan. Het was als: “Je zou aan mijn zijde moeten staan!” Het is zoiets als nee, weet je nog toen je daar was Wij kant? Voordat je wordt opgelicht door deze liegende oplichters?

In sommige opzichten heeft geen van beide bands iets te verliezen, omdat onze fanbase een populatie is die waarschijnlijk op de MAGA-bandwagon zou springen. Er is echter een middenweg, namelijk mensen die geen tijd hebben voor politiek. Wie volgt het niet zo nauwgezet als jij of ik. Ze hoorden veel over Biden, hoorden veel over Trump, en het was zoiets van: “Ik weet niet wat ik moet geloven.” Dat is waar stemmen als (de mijne) belangrijk worden. Je hoort het van iemand die eigenlijk geen huid in het spel heeft. Ik ben een Amerikaans staatsburger, geen politicus. Ik heb hier geen bedrijfsbelangen bij betrokken.

En dan is er hernieuwde interesse in je band, van mensen die nieuw voor je zijn, of die je materiaal misschien alleen kennen van filmsoundtracks als “The Departed” (“I’m Shipping Up to Boston”).

Het brengt ook fans terug en er is een (hernieuwde) punkrock-urgentie en belang voor onze shows. Het levert ons in theorie veel nieuwe fans op, zoals mensen die niet per se naar punkrock luisteren, of die niet naar onze muziek willen luisteren of naar onze shows willen komen. Ze spreken zich nu uit en zeggen: “Ik steun Dropkick Murphys voor wat ze doen.” Het is steun uit solidariteit. Voor (oude) fans brengt het deze toewijding nieuw leven in. Het bracht ons opnieuw in contact met enkele oude fans die waren weggedreven.

Wat zeg je tegen andere muziekartiesten die bang zijn zich uit te spreken tegen wat zij zien als onrecht of wangedrag?

We zijn met elke doodsbedreiging en elke annuleringsdreiging geconfronteerd. Dus wat zeggen we tegen andere bands en andere mensen die hun hoofd naar beneden houden omdat ze niet te maken willen hebben met al het drama dat ontstaat als ze zich uitspreken? Kom binnen. Het water is goed. Er is niets om je zorgen over te maken. (Trollen) vormen een vocale minderheid – online zijn bots en betaalde influencer-types. Laat niemand je het zwijgen opleggen.

Tijdens de Grammy Awards-uitreiking van dit jaar bevatte elke prijsuitreiking een anti-ICE-sentiment, dus het lijkt erop dat steeds meer muzikanten zich uitspreken tegen het beleid van Trump.

Luister, als de straatexecuties van uw burgers (uitgevoerd door ICE-agenten) de mensen niet aan het praten brengen, dan zal niets dat doen. Maar het is leuk om eindelijk te zien dat er een golf begint op te komen, uit frustratie en bewustzijn. Ik weet ook uit het aantal aanvallen dat we hebben ontvangen dat er enkele tegenslagen waren. Natuurlijk zullen er altijd degenen zijn die het meeste te verliezen hebben – Trump zou iemand voor hun ogen kunnen misbruiken, en ze zouden nog steeds loyaal aan hem zijn. Maar er zijn veel mensen die in het geheim afstand proberen te nemen.

Als we historisch accuraat zijn, DropkickZe hebben altijd iets te zeggen over wat er in het land gebeurt.

De eerste regel die op ons eerste album werd gezongen, ging over hoe Reagan begon met het opbreken van vakbonden en het (creëren) van welvaartsongelijkheid, dus we praatten er de hele tijd over. We zijn de hele tijd op piketlijnen verschenen. Sociale rechtvaardigheid, daar vechten we altijd voor. Maar vóór Trump hoefden we er geen sociale media van te maken. Maar we zitten nu in een andere tijd.

Republikeinen begonnen met cosplayen als blanke mannen uit de arbeidersklasse, en de mensen waren er meteen dol op. Er zijn delen van dit land die ziek en verdraaid zijn en MAGA is voor hen een geweldig middel geweest, maar er is ook een groot deel van het land dat verwikkeld is in leugens, onzin en retoriek.

Jullie band maakt deel uit van een nieuw initiatief dat erop gericht is meer punkbands de waarheid aan de macht te laten spreken.

Dropkick Murphys en Michael Fanone zijn, samen met de jongens van Rise Against, een samenwerking begonnen genaamd Down for the Cause. Het wordt eigenlijk een soort punkrock-samenwerking, want over jaren willen we niet dat punkrock zich schaamt voor stilte. Gewoon door betrokken te raken, niet noodzakelijkerwijs door een kandidaat te steunen, maar eerder door de ether terug te nemen, door mensen te laten weten dat we dit onaanvaardbare gedrag niet hoeven te accepteren. Ook mensen eraan herinneren om te gaan stemmen, want als al die mensen bij de laatste verkiezingen niet aan de zijlijn waren gebleven, zaten we misschien niet in de puinhoop waarin we nu zitten.

Je band heeft zojuist een nieuw nummer uitgebracht, “Citizen ICE”. Maar is het nieuw?

Het nummer is eigenlijk twintig jaar oud. Het heette ‘Citizen CIA’. Het was eigenlijk een nep-rekruteringsliedje van de CIA, waarin de draak werd gestoken met de schade die de CIA over de hele wereld had aangericht. Nu hebben we er een nep-ICE-rekruteringsliedje van gemaakt, met regels als ‘Te bang om bij het leger te gaan, te dom om agent te zijn.’ Het zal worden uitgebracht op een splitalbum, ‘New England Forever’, dat we hebben gemaakt met een jonge band uit Boston genaamd Haywire. We toeren nu met hen (tijdens de “For The People…In the Pit St. Patrick’s Day Tour”).

Wat zeg je tegen mensen die zeggen: hou je mond en zing.

Ik begrijp dat zelfs mensen die niet per se MAGA zijn, niet naar iemand (op) een zeepkist willen luisteren. Maar ik denk dat ons bestaan ​​lijkt op een brand met vijf alarmen, en als je een microfoon voor je mond hebt, kun je er net zo goed in praten.