Dit seizoen, Julian Klausner de fashpack terug naar school brengen – letterlijk en figuurlijk. De show wordt georganiseerd in het Lycée Carnot, een plaatselijke middelbare school die momenteel halverwege het schooljaar zit, de AW26 Droge Van Noten De collectie neemt de klassieke codes van de academische wereld – blazers, stropdassen, honkbaloverhemden – over en kruidt ze met opvallende plaids en granny-bloemen. Maar het biedt ook een opleiding in de 16e-eeuwse ‘schatkist’ van Antwerpen: Vlaamse schilderijen van perziken, tulpen en vliegende insecten, waarvan de vluchtige schoonheid allemaal in elke tentoonstelling is gestikt.
Klausner ontdekte twee stillevens uit de jaren 1680 – Twee perziken en een vlinder op een stenen voetstuk En Bloemen en insecten – en draait ze om tot prints die meer op ekstercollages lijken dan op museumstukken. De bloemmotieven zijn niet zoetsappig, maar licht pluizig, soms korrelig, soms zo scherp dat ze op borduurwerk lijken. Van een afstand leest hij netjes, van dichtbij gaat hij kapot.
Het silhouet is verticaal en directioneel, met laarzen met dikke hakken. Blazers vormen de ruggengraat – sommige zijn contrastrijk afgewerkt voor een grafische look, andere zijn getailleerd in de taille om de schooluniform-referentie te accentueren. Er zijn versies van topknots, rugzakken, bommenwerpers en spijkerjassen die met bijna veeleisende precisie zijn gesneden, maar gestyled met een rebelse flair. Een hoge kraag met ruches stak door het breisel heen, alsof de strikte dresscode op het laatste moment was gewijzigd.
Plaids zijn er in allerlei soorten: speelplaids die botsen met de primaire kleuren, of in tegengestelde kleuren worden geknipt en aan elkaar worden gepatcht. Oma-bloemen waren verspreid over jurken en jassen, soms doorgesneden met plooien zodat ze verschoven als ze bewogen.
Een gesproken woord-soundtrack van de Belgische kunstenaar Gala Dragot weerspiegelt de innerlijke monoloog van een tiener die Klausners punt onderstreept. Het is dat tussenmoment, waarin kleding jou net zo vormt als jij ze vormt. Uniformen, ja, maar dan op maat. Geen nostalgie, meer een gevoel van zijn.
Fotografie met dank aan Dries van Noten.
