Dota 2 heeft meer stadionevenementen nodig: ik ben een grote fan en kan me de laatste vijf winnaars buiten het podium niet eens herinneren

Dat Dota 2 De wereld van esports verkeert in een gezonde toestand als we kijken naar het aantal S-Tier-evenementen. We organiseren bijna elke maand toernooien ter waarde van meerdere miljoenen dollars, maar het probleem is: de meeste worden in gesloten studio’s of volledig online gespeeld.

En ook al ben ik een grote Dota-fan, dit toernooi kan soms erg saai aanvoelen. Wat ontbreekt? A menigte.

Er is alleen weg te veel evenementen buiten het podium. Niet inbegrepen Internationale en het Esports Wereldbekerer zijn drie grote toernooiorganisatoren die evenementen op het toneel organiseren: ESL, PGL en BLAST – die allemaal het hele jaar door twee of drie Dota 2-evenementen produceren.

Het probleem is dat de meeste van deze toernooien online of in studio’s plaatsvinden. Naast één stadionevenement per jaar organiseert ESL Droom Ligavolledig online toernooiserie. Aan de andere kant hebben PGL en BLAST de neiging om een ​​studioformat te gebruiken, hoewel BLAST verschillende keren stadiontoernooien heeft geïmplementeerd.

Hoewel Dota-fans altijd constante actie zullen hebben om naar te kijken, zijn deze wedstrijden precies dat Niet doen brengt dezelfde vonk met zich mee als spelen voor een publiek. Je ziet hier en daar misschien games op bioscoopniveau, maar voor het grootste deel voelen deze evenementen flauw aan.

Laten we niet beginnen met DreamLeague. Ik geloof dat deze toernooiserie veel tekortkomingen bevat. Wedstrijden worden online gespeeld en hebben een zeer uitputtend format. Het evenement maakte gebruik van twee groepsfasen om het aantal deelnemers van 16 terug te brengen tot slechts vier, wat duurde tot bijna twee weken. Na tientallen wedstrijden en inspanningen bleken de play-offs kort te zijn, waardoor er slechts vier wedstrijden nodig waren om de winnaar te bepalen.

Door deze incidenten voelt het alsof we keer op keer getuige zijn van hetzelfde. We hebben dezelfde teams, dezelfde spelers, dezelfde patches, dezelfde helden en hetzelfde talent dat van evenement tot evenement naar voren komt. Hoewel deze evenementen door verschillende organisatoren worden geproduceerd, voelt het alsof geen van hen een identiteit heeft. Eigenlijk is er niets unieks aan dit evenement, behalve misschien dat het format anders is.

Ik ben een grote Dota-fan en kijk al naar toernooien sinds mijn dertiende. Ik mis bijna nooit een professionele wedstrijd. Maar tien jaar later begon ik een beetje lui te worden als het op de installatie aankwam. Ik zou je niet kunnen vertellen wie het 25e seizoen van PGL Walachije of de 70e editie van DreamLeague heeft gewonnen.

Zelfs een tweevoudig TI-winnaar Yaroslav “Mipsohka” Naidenov mee eens zijn. Volgens Hawk.Livehij zei tijdens de stream: ‘Ik weet eerlijk gezegd niet hoe het met je gaat Niet doen verveeld met Dota. Er zijn elke dag zoveel toernooien. Je kijkt voortdurend naar dezelfde keuzes en dezelfde teams. Dat is saai.”

De magie van Dota faalt echter nooit als er toeschouwers spelen. Het nieuwste LAN is ESL One Birmingham 2026, een absoluut genot om naar te kijken. Natuurlijk, het is een beetje valsspelen met a de nieuwe patch werd halverwege het toernooi verwijderdmaar over het algemeen was het evenement nog steeds erg leuk. Wij hebben de menigte juichte telkens wanneer Satan een slok van zijn drankje nam.

Vanaf 2025 houden we in november ook BLAST Slam IV in Singapore. We werden getrakteerd op een van de beste grote finales die we de afgelopen jaren hebben gezien, waarbij de Tundra en Falcons onder druk van het publiek stonden om exact dezelfde draft te kiezen in de vierde en vijfde game. Ik herinner me deze wedstrijd duidelijker dan de grote finale PGL Walachije Seizoen 7ook al gebeurde het minder dan een maand geleden.

En dat hebben we natuurlijk ook gedaan Internationaal 14wat resulteert in gekke games en gekke verhaallijnen.
LAN Dota heeft een andere streak, omdat professionele spelers onder druk spelen. Er zitten duizenden fans voor je. Wanneer de zenuwen beginnen toe te slaan, maak je fouten die de deur kunnen openen voor gekke tegenaanvallen of heen-en-weer-spelletjes. Dit is een wedstrijd waarin Dota op zijn best is.

Het ergste? We organiseren dit soort evenementen slechts drie of vier keer per jaar, terwijl er in totaal vijftien tot twintig toernooien zijn.

Met de afsluiting van ESL One Birmingham 2026 kunnen we nog maar twee stadionevenementen verwachten: de Esports Wereldbeker en Internationaal. Tenzij BLAST langskomt en later dit jaar een stadionevenement aankondigt, hebben we niet veel arena-LAN’s om naar uit te kijken, wat mij eerlijk gezegd niet genoeg lijkt.

Wat als elke grote toernooiorganisator één stadionevenement per jaar zou organiseren? ESL draagt ​​al zijn steentje bij met een jaarlijkse LAN-arena, en BLAST lijkt niet tegen het idee te zijn. Nu houden we nog PGL over. Deze jongens houden een Counter-Strike-toernooi toch kunnen ze toch elk jaar één grootschalig Dota-toernooi missen? En als Valve één Major per jaar zou hebben, zou dat nog beter zijn.

Laten we dit scenario nemen. ESL, BLAST en PGL droegen elk één arena-evenement bij. Valve leidde The International en voegde daartussen een Major toe. Dan hebben we de Esports World Cup. We hebben nu zes arena-evenementen per jaar, ongeveer elke twee maanden verspreid.

Dit zou best een Dota moeten zijn om naar uit te kijken. Deze gebeurtenis zal plaatsvinden middelen iets, en elke toernooiorganisator krijgt de kans om iets unieks te implementeren waardoor hij of zij opvalt.

En natuurlijk kunnen toernooiorganisatoren nog steeds hun studio-LAN- of onlinetoernooien hosten. Mensen die het willen bekijken kunnen dat nog steeds, en fans die dat niet willen kunnen het overslaan en wachten op een groter evenement.

Ik bedoel, wat houdt dit idee precies tegen? Eén argument kan vermoeidheid van de speler zijn, waarbij concurrenten te moe zouden zijn om zoveel evenementen te spelen. Maar… ze vliegen al naar dit studio-evenement, dus waarom zouden ze niet nog meer plezier beleven in de arena terwijl ze daar zijn?

Zijn de financiële beperkingen van toernooiorganisatoren een ander probleem? Eerlijk gezegd zie ik niet de noodzaak voor hen om in elk toernooi $1 miljoen aan prijzen weg te geven. Ze zouden dat zeker kunnen terugbrengen tot ongeveer 800.000 dollar en de rest kunnen gebruiken voor bedrijfskosten. Mensen zullen nog steeds kijken en teams zullen nog steeds meedoen. Ter referentie: de Valve Majors van 2021 tot 2023 hebben een prijzenpot van slechts $ 500.000, en niemand klaagt echt.

Natuurlijk hebben veel steden de omvang van Dota LAN met open armen ontvangen. Er zijn verschillende interessante regio’s, zoals Zuid-Amerika en Zuidoost-Azië, die het willen hosten. Evenementen als deze kunnen ook nieuwe spelers van over de hele wereld aantrekken.

Maar totdat een toernooiorganisator of Valve tussenbeide komt, kijk ik gewoon uit naar een nieuw seizoen van PGL Walachije, denk ik…