Terwijl de regering-Trump het gebruik van dierproeven binnen de federale overheid geleidelijk begint af te schaffen, heeft een biotech-startup een gewaagd idee voor een alternatief voor dierproeven: ‘orgaanzakken’ die geen levende wezens bevatten.
Het in Bay Area gevestigde R3 Bio heeft het idee stilletjes aan investeerders en investeerders gepitcht industrie publicatie als een manier om proefdieren te vervangen zonder de ethische problemen die zich voordoen bij levende organismen. Dat komt omdat deze structuur alle typische organen bevat, behalve de hersenen, waardoor deze niet in staat zijn pijn te denken of te voelen. Het langetermijndoel van het bedrijf, aldus medeoprichter Alice Gilman, is om een menselijke versie te creëren die kan worden gebruikt als bron van weefsel en organen voor mensen die ze nodig hebben.
Voor Immortal Dragons, een in Singapore gevestigd langlevenfonds dat in R3 investeerde, is het idee van vervanging een kernstrategie voor de menselijke levensduur. “Wij denken dat vervanging wellicht beter is dan reparatie als het gaat om de behandeling van ziekten of het reguleren van het verouderingsproces in het menselijk lichaam”, aldus CEO Boyang Wang. “Als we hoofdloze, niet-levende objecten voor mensen zouden kunnen maken, zou dat een geweldige bron van organen zijn.”
Momenteel richt R3 zich op het maken van orgaanzakken voor apen. “Het voordeel van het gebruik van een meer ethisch en exclusief model voor orgaansystemen is dat testen schaalbaarder kan zijn”, aldus Gilman. (De naam R3 komt van een filosofie in dieronderzoek bekend als drie R’en(vervanging, reductie en verfijning) werd in 1959 ontwikkeld door de Britse wetenschappers William Russell en Rex Burch om humane experimenten te bevorderen.)
Nieuwe medicijnen worden vaak op apen getest voordat ze in klinische onderzoeken aan mensen worden gegeven. Apen zijn bijvoorbeeld cruciaal geweest tijdens de Covid-19-pandemie voor het testen van vaccins en therapieën. Maar ze zijn ook een dure hulpbron, en hun aantal neemt in de VS af nadat China in 2020 de export van niet-menselijke primaten verbood.
Dierenrechtenactivisten dringen al lang aan op een einde aan het onderzoek naar apen, en een van de zeven federaal gefinancierde onderzoeksfaciliteiten voor primaten in het hele land heeft signaal zij zullen onder toenemende druk sluitingen en overgangen naar onderdak ter plaatse overwegen. De Amerikaanse Centers for Disease Control and Prevention doen dat ook gestopt met apenonderzoekonderdeel van een grotere trend bij de overheid om de afhankelijkheid van dierproeven te verminderen.
Als gevolg hiervan, zei Gilman, zijn er in de VS niet genoeg onderzoeksapen over om het onderzoek mogelijk te maken dat nodig is als de dreiging van een nieuwe pandemie zich voordoet. Ga de orgelzak binnen.
In theorie bieden orgaanzakken voordelen ten opzichte van bestaande orgaan-op-chip- of weefselmodellenwaarbij de complexiteit van het gehele orgaan, inclusief de bloedvaten, ontbreekt.
Gilman zegt dat het al mogelijk is om hersenloze orgelzakken van ratten te maken, hoewel hij en mede-oprichter John Schloendorn ontkennen dat R3 ze heeft gemaakt. (Voor de goede orde: Gilman houdt niet van de term ‘no-brainer’ om orgaanzakken te beschrijven. ‘Er valt niets te verliezen, omdat we ze alleen hebben ontworpen om de dingen te bevatten die we willen hebben’, zegt hij.) Gilman en Schloendorn willen niet zeggen hoe ze precies van plan zijn orgaanzakken voor apen en mensen te maken, maar zeggen dat ze een combinatie van stamceltechnologie en genbewerking onderzoeken.
Het is logisch dat zakken met organen kunnen worden gekweekt uit geïnduceerde pluripotente stamcellen, zegt Paul Knoepfler, een stamcelbioloog aan de Universiteit van Californië, Davis. Deze stamcellen zijn afkomstig van volwassen huidcellen en worden opnieuw geprogrammeerd om als embryo’s te worden. Ze hebben het potentieel om zich in elke cel of elk weefsel in het lichaam te vormen en zijn gebruikt voor de creatie embryo-achtige structuur wat lijkt op het origineel. Door deze stamcellen te bewerken kunnen wetenschappers genen deactiveren die nodig zijn voor de ontwikkeling van de hersenen. De resulterende embryo’s kunnen vervolgens worden geïncubeerd totdat ze uitgroeien tot georganiseerde orgaanstructuren.
