Dolores Huerta zwijgt over Cesar Chavez. Landarbeiders begrijpen het.

Iedere overlevende van seksueel geweld wordt gedwongen een berekening te maken: wat zal de impact zijn als zij zich uitspreken?

Dolores Huerta voel de last van de gehele arbeidsrechtenbeweging, waarvan hij vreesde dat deze vernietigd zou worden als hij burgerrechtenleider Cesar Chavez zou beschuldigen van seksuele intimidatie.

“Het gewicht van die berekening is hetzelfde gewicht voor elke overlevende in de agrarische arbeidssector”, vertelde advocaat Karla Altmayer aan The 19th. “Ze denken niet aan deze stap, maar denken aan: ‘Zal mijn gezin volgend jaar kunnen werken?’ ‘Zal ik op het veld achterblijven?’ ‘Zal ik vermoord worden?’”

Huerta’s ervaring met aanranding, en haar redenen om het geheim te houden – voor het eerst gerapporteerd in een Onderzoek van de New York Times – weerspiegelt de angst die de landarbeiders in zijn greep heeft waar hij zijn hele leven voor heeft gepleit. Naar schatting 26 procent van de landarbeiders in de VS is vrouw, en zij lopen een onevenredig groot risico op seksuele intimidatie en mishandeling op hun werkplek. Meerderheid vrouwelijke landarbeiders is Latino en in het buitenland geboren. Gegevens die de volledige omvang van het seksuele geweld dat zij ervaren kunnen weergeven, zijn zeer zeldzaam.

Een een onderzoek uit 2010 gevonden dat 80 procent van de respondenten – 150 vrouwen van Mexicaanse en Mexicaanse afkomst die in de velden van Central Valley in Californië werken – zei dat ze een vorm van seksuele intimidatie hadden ervaren. A Focusgroep 2015 Uit de studie van 49 Latina-landarbeiders in de Pacific Northwest bleek dat de meerderheid van de deelnemers seksuele intimidatie of geweld op de werkplek had meegemaakt of er getuige van was geweest.

Boerderijen kunnen werknemers rechtstreeks in dienst nemen voor permanent of seizoenswerk, namelijk het planten, verzorgen of oogsten van gewassen. Andere keren rekruteert en houdt een ploegleider of aannemer, ook wel een ‘voorman’ genoemd, werknemers in dienst die samen tussen de boerderijen kunnen reizen om te werken. Andere categorieën landarbeiders werden bij wet het land binnengebracht H-2A-programma voor seizoensarbeiden huisvesting krijgen als onderdeel van hun uitzendovereenkomst.

“Vooral migrerende werknemers reizen door de seizoenen heen en volgen de oogst en de oogst, dus zijn ze afhankelijk van alles – van hun glas water tot waar ze wonen, waar ze ‘s nachts slapen, tot voedsel, of ze apparatuur hebben om te koken, of dat ze naar het toilet kunnen in de velden”, zegt Altmayer, die haar carrière begon als vertegenwoordiger van landarbeiders in Illinois en later medeoprichter was van de organisatie Healing to Action, die zich richt op het aanpakken van gendergerelateerd geweld. “De omstandigheden zijn dus heel specifiek en erg afhankelijk van de werkgever, iets waar veel andere sectoren niet mee te maken hebben.”

Het resultaat is een machtsstructuur waarin hun vermogen om werkgelegenheid veilig te stellen en te behouden afhankelijk is van een groep mannen die de macht hebben om hen te ontslaan, hun familieleden aan te vallen, hen aan te geven bij immigratieambtenaren of hen lastig te vallen en te volgen buiten de werkplek.

Al meer dan vijftien jaar heeft Elizabeth Torres gewerkt aan het documenteren van de ervaringen van landarbeiders die te maken kregen met seksueel geweld in de Yakima Valley in de staat Washington. Torres vertelde The 19th dat sommige magazijnfaciliteiten ruimtes hebben die bekend staan ​​als ‘koelkamers’, een speciale plek waar jonge vrouwen en meisjes worden meegenomen en mishandeld. Veel vrouwen op boerderijen zijn moeders die hun kinderen naar het werk brengen vanwege een gebrek aan kinderopvang of een behoefte aan extra gezinsinkomen.

Wat er daarna gebeurt, is vaak onverwacht. Opmerkingen van mannelijke toezichthouders complimenteerden het uiterlijk van een kind, of overtuigden een moeder ervan haar kind met rust te laten, aldus Torres, directeur operaties bij het Spaanstalige publieke radiostation KDNA.

Als een vrouw bijvoorbeeld samen met haar man of broer op het land werkte, kon de voorman haar man aan één locatie toewijzen en eisen dat de vrouw op een volledig aparte en meer afgelegen plek werkte waar ze zou kunnen worden aangevallen.

Anali Cortez Bulosan en Josephine Weinberg, beiden advocaten voor landelijke rechtsbijstand in Californië, zeiden dat klachten over seksuele intimidatie van landarbeiders tot de drie belangrijkste kwesties behoren waarmee ze in hun werk te maken krijgen.

“Wat naar ons toekomt, is meestal een onderzoek of een slechte poging om het probleem op te lossen, wat het probleem in essentie niet oplost. Of onze cliënt klaagt, en in plaats daarvan gaat de intimidatie door of escaleert totdat ze er niet meer mee om kunnen gaan,” zei Weinberg.

Hoewel sommige grotere commerciële boerderijen HR-teams hebben aangewezen die klachten behandelen, is op andere boerderijen de enige persoon die een klacht kan indienen de misbruiker. Of het nu op grote of op kleine schaal is, werknemers hebben geen garantie dat hun klachten resultaat zullen opleveren.

Volgens Cortez Bulosan en Weinberg is het verzamelen van voldoende bewijsmateriaal om een ​​zaak te bewijzen een van de grootste uitdagingen. Boeren en toezichthouders straften ook arbeiders.

“Vaak noemen we dit in de wet een ‘constructieve ontslag’, dat wil zeggen omstandigheden die zo vijandig worden dat de werknemer opstapt, maar dit is een onvrijwillige beëindiging,” zei Weinberg. “Eigenlijk is het net een ontslag omdat de omstandigheden zo slecht zijn geworden. Het wordt als een ontslag beschouwd.”

Hoewel een werknemer op de zwarte lijst van andere banen kan worden gezet als ‘probleemwerknemer’, blijft een beledigende supervisor of voorman vaak aan het werk en reist hij soms naar boerderijen in het hele land. Rechtstreeks aangifte doen bij de politie brengt naast ontslag ook hoge kosten met zich mee. Wetshandhavers wijzen claims wegens persoonlijke vooroordelen of gebrek aan bewijs af, zeggen advocaten. Ze kunnen ook de immigratiestatus van werknemers controleren en rapporteren aan federale immigratieagenten.

In de documentaire ‘Rape in the Fields’ van PBS Frontline verklaarden voormalige sheriffs uit Iowa dat het hun taak was om ‘beide te doen’, wat betekent dat ze aanvalsrapporten moesten behandelen en ook moesten samenwerken met immigratiehandhaving. “Het slachtoffer in een bijna onmogelijke situatie brengen”, gaf hij toe.

“Als je de politie een fabriek ziet binnenkomen en je collega’s meeneemt, zou je de volgende dag niet naar hen toe gaan en zeggen: ‘Kun je me trouwens helpen?'”, zei immigratieadvocaat Sonia Parras in de documentaire.

Sinds de release van de film ‘Rape in the Fields’ in 2013, en sinds de virale #MeToo-beweging in 2017 seksuele intimidatie en mishandeling in Hollywood, de politiek en daarbuiten onder de aandacht bracht, hebben sommige staten en landbouwbedrijven kleine veranderingen aangebracht. In 2018 heeft Californië een wet aangenomen die loonarbeiders in de landbouw verplicht om regelmatig trainingen op het gebied van seksuele intimidatie te geven en die training te documenteren. De staat breidde ook zijn wetten uit om meer werkgevers te verplichten trainingen op het gebied van seksuele intimidatie te geven. Vóór 2018 waren Californische bedrijven met minder dan 50 werknemers vrijgesteld van deze staatseis. Later werd de drempel verlaagd naar vijf medewerkers.

In de staat Washington hebben Torres en Jody Early, een professor aan de Universiteit van Washington, Bothell, samen Basta opgericht, een gemeenschapsinitiatief. Basta biedt trainingen en hulpmiddelen op het gebied van seksuele intimidatie, zoals video’s, gidsen en zelfs stripboeken, bedoeld om landarbeiders te informeren over hun rechten en om de cultuur op de werkplek te helpen veranderen die intimidatie mogelijk maakt.

Torres zei dat hoewel sommige boerderijen hun middelen hebben vergroot, bijvoorbeeld door anonieme meldpunten op te zetten, er andere boerderijen zijn die “nog niet eens zijn begonnen te praten over seksuele intimidatie of intimidatie op de werkplek”, zei hij. “Er is dus veel variatie in onze gemeenschap.”

Cortez Bulosan en Weinberg zeiden dat ze niet geloven dat er door de nieuwe wet bredere systemische veranderingen zullen plaatsvinden.

“We hebben veel goede wetten”, zei Weinberg. “Het heeft meer te maken met hoe een vrouw of man of wie dan ook wordt ontvangen als ze een klacht indienen, hoe hun klacht wordt afgehandeld.” Dit omvat culturele competentietraining die voldoet aan de specifieke werkplekbehoeften van een individu. Basta is een van de gemeenschapsnetwerken die deze culturele verandering aandrijven.

“Er zijn bedrijven die het beter willen doen. Ze willen goed doen voor hun werknemers, en wij kiezen ervoor om met hen samen te werken, en zij kunnen een groot verschil maken door het goede voorbeeld te geven bij het creëren daarvan”, aldus Early. “Het andere dat je moet begrijpen is dat consumenten macht hebben. We hebben dit zelfs hier zien gebeuren: boycots van bepaalde boeren die niet naar de arbeiders luisteren, die er niets om geven. Dit heeft een enorme macht.”