Wanneer iemand doucht in een nieuw appartementencomplex in Washington, DC, wordt het water gedeeltelijk verwarmd door een brouwerij beneden.
Ontwikkeling voor gemengd gebruik – onderdeel van een grotere nieuwe wijk genaamd Brug wijk-Ontworpen om duurzaam te zijn. Dit omvat het gebruik van restwarmte van commerciële huurders zoals brouwerijen om energie in appartementen te besparen.
Brouwerij Atlaseen brouwerij op zonne-energie die ambachtelijk bier serveert, heeft in november zijn intrek genomen in het gebouw. In de meeste brouwerijen wordt de warmte die vrijkomt bij het brouwproces naar buiten afgevoerd. Maar in het nieuwe gebouw wordt het warme water dat niet door de brouwerij wordt hergebruikt naar een warmtewisselaar gestuurd, die de warmte doorgeeft aan de warmwaterleidingen van de appartementen. (Het water zelf wordt nooit gemengd; huurders baden niet in het water van de brouwerij.)
“De aantallen nemen nog steeds toe, maar ze beginnen veel bier te produceren”, zegt William Passmore, Managing Partner bij LMD rode baksteenontwikkelaar achter het project. “Dus we gebruiken zoveel mogelijk warmte. Die warmte dragen we daadwerkelijk over om de warmwatervoorziening voor alle units in het gebouw te ondersteunen.”
Wanneer de brouwerij op volle capaciteit draait en de 757 appartementen in het complex volledig bezet zijn, kan ongeveer 60% tot 70% van de warmte voor het warme water van de appartementen afkomstig zijn van de brouwerij. Het complex is tevens ingericht om warmte van andere bedrijven te kunnen oogsten. Een kleine supermarkt die binnenkort opengaat, zou bijvoorbeeld de restwarmte van zijn koelkasten kunnen delen.
Dit alles betekent dat bewoners geld kunnen besparen op de energierekening en dat gebouwen een lagere ecologische voetafdruk hebben. Het warmtewisselingssysteem is onderdeel van een grotere duurzaamheidsstrategie voor de ontwikkeling, die het grootste CO2-neutrale woonproject in de VS zal worden.
De ontwikkeling ligt naast een metrostation en een fietspad langs de rivier, zodat bewoners minder hoeven te rijden. De volledig elektrische gebouwen zijn uitgerust met zonnepanelen op elk dak – die naar schatting jaarlijks 228 megawattuur elektriciteit produceren – met de aankoop van hernieuwbare elektriciteit om aan de extra energiebehoeften te voldoen. Ontwikkelaars houden nauwlettend de CO2-voetafdruk van de constructie bij, meten de koolstof in elk materiaal en zelfs hoe individuele bouwvakkers van en naar de locatie pendelen.
Ze gebruiken materialen zoals koolstofarm staal en produceren 40 verschillende betonmengsels, waarbij ze de hoeveelheid cement voor elk deel van het gebouw zorgvuldig aanpassen, waardoor de totale ecologische voetafdruk van het materiaal met 35% wordt verminderd. In de volgende ontwikkelingsfase komt er nog een nieuw gebouw dat gebruik maakt van massieve houtconstructies.
Hoewel sommige delen van het proces vanuit technisch oogpunt niet veel meer kosten, vergt het toewijding om dit te realiseren. “Je moet de mentaliteit en het personeel hebben en de bereidheid om als organisatie daarin te investeren”, aldus Passmore. Ontwikkelaars zouden doorgaans niet zo ver gaan. “Het is een van die dingen die niet zo moeilijk klinken. (Maar als) je het begint te proberen, (denken ze), ‘Oh, weet je wat? Laten we dit uitstellen voor het volgende project'”, zei hij.
De theorie van de ontwikkelaar: het werk dat wordt gedaan is de moeite waard – niet alleen vanwege de milieuvoordelen, maar omdat huurders op zoek zijn naar duurzamere opties. Uit onderzoeken bleek dat het bedrijf zich richtte op huurders van in de twintig en dertig die dit soort opties wilden.
“Het onderscheidt ons product, dus het helpt ons bij het leasen ervan”, aldus Passmore. “We hopen dat dit een stap verder zal helpen. Bewoners zullen het op prijs stellen en profiteren van lagere elektriciteitsrekeningen. En misschien blijven ze langer, dus dit zal ons weer helpen.”
