Als je naar binnen gaat Uranchimeg naar de wedstrijdkantoor op de nieuwe media-afdeling van St. Thomas, zie je posters van Beijing 2022 Olympisch en twee andere Olympische memorabiliaborden. Dit is niet iets waar je misschien twee keer over nadenkt. Hij is niet de enige met een kantoorinrichting met sportthema. Wat je niet weet – tenzij het je wordt verteld – is dat Uranchimeg zelf Paralympiër is.
Hij concurreert Rolstoelcurling voor Team USA in 2022, en zal dit opnieuw doen op de Olympische Spelen van 2026. Maar dat weerhoudt hem er niet van om fulltime als administratief medewerker op de afdeling nieuwe media van de universiteit te werken.
Hij is de probleemoplosser van de afdeling. De hele dag komen mensen de kantoren van Uranchimeg binnen met verschillende vragen. Toen de afdeling extra professoren moest toevoegen om de toegenomen studielast op zich te nemen, had Uranchimeg de leiding over het contract. Als een student of faculteitslid problemen heeft met een nieuwe online bron, is hij degene tot wie hij/zij zich wendt.
“Hij was de persoon naar wie iedereen zijn mensen stuurde”, zei afdelingsvoorzitter Dr. Peter Gregg. ‘Laten we kijken of Oyuna kan helpen, of laten we contact opnemen met Oyuna. Ze is dus belangrijk in wat we doen.’
Uranchimeg begon pas in 2016 met curling, maar staat in slechts zes jaar tijd op het grootste podium van de sport. Dat verbaasde Gregg niet.
“Oyuna is echt een buitengewoon persoon”, zei Gregg. “Dus er is niet veel dat hij kan doen dat mij zou verbazen.”
En hij is niet de enige paralympische atleet die fulltime werkt buiten zijn training.
Van hobby tot Team USA
Austin Anderson weet het Sean O’Neill uit hun dagen aan de Harvard Law School. Hij beschouwde O’Neill als ‘een succesvol en bekwaam persoon’ en raadde hem aan voor een functie bij zijn advocatenkantoor Anderson & Kreiger in Boston. Ze bleven dit de afgelopen tien jaar van tijd tot tijd doen, en Anderson wist dat O’Neill curling als hobby begon.
“Ik dacht meer aan dingen op bowlingniveau in het weekend”, zei Anderson.
In maart gaat O’Neill naar de Paralympische Spelen als onderdeel van Team USA Rolstoel Curling. Hij is een van de ongeveer 665 atleten uit 50 landen die tijdens het evenement zullen strijden in een van de zes adaptieve sporten. 14e Paralympische Winterspelen.
Haar collega’s waren zich niet bewust van deze mogelijkheid totdat ze hen vertelde dat ze moest reizen om de Paralympische proeven bij te wonen.
Een andere collega, Libby Bowker, herinnerde zich dat O’Neill haar vertelde dat hij de eerste keer dat ze elkaar ontmoetten dol was op de curlingsport, maar dat hij de daaropvolgende maanden ‘de lagen van zich af moest trekken’ om erachter te komen dat hij op wereldniveau concurreerde.
Vlak voor Thanksgiving werd O’Neill geselecteerd voor het Paralympische team en sindsdien zegt hij dat hij elke twee weken op reis gaat. Of het nu gaat om internationale reizen of reizen naar Wisconsin of Minnesota, hij is zelden op kantoor.
Ondanks dat hij tijdens deze reis de ochtend op gebogen ijs had doorgebracht, ging O’Neill meteen terug naar zijn computer en werkte asynchroon en op afstand. In plaats van zijn energie op te zuigen, zijn deze weken waar O’Neill voor leeft.
“Activiteiten kunnen elkaar versterken en momentum opbouwen”, aldus O’Neill. “Als ik op trainingskamp ben en een geweldige trainingsdag heb, dan doe ik de volgende dag de hele dag korte stints, en dan heb ik er zin in en heb ik de volgende dag een geweldige trainingsdag. Ik denk dat het allemaal voor beide partijen voordelig is.”
Kombucha als koffievervanger
Hij heeft geen cafeïne nodig. Gewoon kombucha in de ochtend. Maar het gaf hem de kracht om twee volle dagen op één dag te werken.
“Ik kan ’s ochtends tot 14.00 uur opkruipen”, zei O’Neill. “En heb nog genoeg tijd om een hele dag te werken. Ik voel me niet moe, maar ik voel me vaak energiek en heb een uitlaatklep voor die energie nodig. Ik wil op dat moment niet veel anders doen dan tijd vrijmaken voor werk.”
Hij was gewoon een ander lid van het team. Hij reisde van Cape Cod naar de kantoren van Anderson & Kreiger in het centrum van Boston. Toen Anderson op kantoor om zijn hulp vroeg, had hij niet het gevoel dat hij zich met een atleet van wereldklasse bemoeide, maar het had zeker invloed op de manier waarop hij O’Neill vanuit een algemeen perspectief bekeek.
“Ik heb een nieuwe waardering ontwikkeld voor de toewijding en het harde werk dat ze erin steekt (curling)”, zei Anderson. “Ik denk dat ik iets meer ontzag voor hem heb dan voorheen.”
Het werk van een advocaat is risicovol, onder hoge druk en intens. Dit is tijdrovend en stressveroorzakend. Velen zitten gevangen in een eindeloze werkcyclus en hebben geen tijd voor zichzelf.
Door naar O’Neill te kijken op de Paralympische Spelen hebben haar collega’s bewezen dat je leven niet altijd om werk hoeft te draaien. Bowker werd geïnspireerd om zijn hobby weer te vinden. Hij herontdekte zijn liefde voor fotografie, op pad gaan met een camera en gewoon fotograferen. Het zal hem niet naar de Paralympische Spelen brengen, maar het zal niet noodzakelijkerwijs zijn kwaliteit van leven verbeteren.
“Ik heb het gevoel dat veel mensen persoonlijke interesses en activiteiten verwaarlozen, vooral tussen de dertig en veertig”, zegt Bowker. “Het was absoluut een inspiratie om weer te doen waar ik van houd.”
“Als je ziet hoe anders zijn leven nu is vergeleken met vijf jaar geleden of toen hij rechten studeerde, of toen hij al dit belangrijke werk van algemeen belang aan de Kaap deed, is het iets heel anders, onverwachts en echt inspirerend,” vervolgde Bowker. “Ik vroeg me af: wat is er nog meer? Wat kan ik nog meer doen? Het lijkt erop dat het potentieel grenzeloos is, en hij is daar een levend voorbeeld van.”
O’Neill worstelt met het idee een inspiratiebron te zijn, simpelweg omdat hij een rolstoelgebruiker is. Hij waardeert het echter als mensen dat gevoel kunnen putten uit zijn meerdere passies.
“Het idee om je ergens voor te engageren, of het nu een hobby is, of iets waartoe je op het hoogste niveau gedreven wordt, of een hobby die in dat ding verandert,” zei O’Neill. “Ik denk dat er veel te zeggen valt voor het vinden van die toewijding, het vinden van die drive. Het vinden van andere aspecten van het leven, de gemeenschap, andere ruimtes waar je kunt gedijen.”
Onderdeel van een grotere gemeenschap
Deze maand zullen Uranchimeg en O’Neill teamgenoten zijn voor Team USA Rolstoel Curling op de Paralympische Spelen van Milaan Cortina 2026, die op 6 maart beginnen. Good St. Zowel Thomas als Anderson & Kreiger kijken uit naar hun collega’s die strijden om Paralympische glorie.
In 2022 nam NBC contact op met St. Thomas om camera’s te installeren op hun kijkfeest, zodat het via de ether kan worden uitgezonden. Gregg hoopt hetzelfde nogmaals te doen.
“We hebben een grote kamer met een groot projectiescherm”, zei Gregg. “En we brachten een aantal docenten, studenten en leden van de gemeenschap mee en keken hoe het team speelde. Het was echt gastvrij en opwindend, en een geweldig moment voor ons. “
Gregg zei dat de film studenten en docenten verenigt op een manier die normaal gesproken niet gebeurt in de academische wereld, waarbij ze allemaal samenkomen om een van hen op het grote scherm te ondersteunen.
“Het is een belangrijk onderdeel van lid zijn van de gemeenschap”, voegde hij eraan toe. “Ik denk dat het in overeenstemming is met de geest van de Olympische Spelen. Het idee dat we allemaal mensen zijn, en laten we onze uitmuntendheid als menselijke wezens vieren.”
Ondertussen steunde het team van Anderson & Kreiger in Boston hem zeer. Van Dyke zei dat er een evenement gepland was voor O’Neill om zijn collega’s alles over rolstoelcurling te leren en hen te laten zien hoe ze moesten curlen.
‘Hij beloofde ons mee te nemen naar curling,’ voegde Bowker eraan toe. ‘En ik zal hem vasthouden.’
Anderson zei dat er plannen waren om een afscheidsfeestje te houden voordat O’Neill met het vliegtuig vertrok.
‘Elke keer als het ter sprake komt,’ zei Anderson. “Het is alsof je je hoofd schudt, je kunt niet geloven dat het gebeurt, ‘dat is geweldig, nietwaar?’ Want nogmaals, hij is de laatste persoon die je zou verwachten, omdat hij zo bescheiden en zelfspot is.
Het zijn niet alleen zij twee die het druk zullen maken op hun kantoor. Verschillende van zijn Team USA Rolstoel Curling-teamgenoten werken ook fulltime. Matthew Thums uit Wisconsin is accountant, en Katie Verderber uit Montana is, net als O’Neill, advocaat.
Dagenlang zouden ze de trots en vreugde van het land zijn en voor iedereen zichtbaar op de nationale televisie verschijnen. Daarna keerden ze terug naar de anonimiteit, terug op kantoor, om hun collega’s te helpen.
