GRENS ARMENIË-IRAN – Een Iraanse christen die werd neergeschoten omdat hij zich verzette tegen zijn onderdrukkers, vecht nog steeds. Hij woont nu in Armenië, waar hij en andere Iraniërs hopen naar huis terug te keren nadat het islamitische regime is gevallen. Hun missie: geloof, hoop en een boodschap van verandering naar hun gemeenschappen brengen.
Abtin hief langzaam zijn arm op. De littekens zijn er nog steeds – een herinnering aan de dag dat Iraanse veiligheidstroepen het vuur openden.
“Er was een moordaanslag op mijn leven. Ik stond op straat met andere mensen die tegen het regime protesteerden”, herinnert hij zich.
Duizenden mensen gingen de straat op, boos over de stijgende benzineprijzen en wat zij zien als jaren van corruptie en ongelijkheid.
“Wij protesteren tegen de onderdrukking en discriminatie die in de samenleving plaatsvindt door een handjevol oligarchen die tientallen jaren lang alle rijkdommen van het land in hun handen hebben genomen en niets voor ons hebben gedaan. Ze geven niets om het lijden en lijden van de mensen”, zei Abtin.
Vervolgens werd er een schot gehoord. Een geweerschot schoot door zijn arm.
“Dit is het resultaat: na 4 operaties ziet het er zo uit”, legde hij uit terwijl hij het litteken liet zien.
Abtin zei dat de protesten niet alleen over de benzineprijzen gingen.
“Wij vechten voor vrijheid, voor een normaal leven, voor welvaart, voor veiligheid. De meest voor de hand liggende dingen die ieder mens nodig heeft in het leven.”
Uiteindelijk vluchtte hij naar Armenië en stichtte een kleine kerk in Iran.
“Ik verkeerde in een slechte mentale toestand toen ik naar Armenië kwam, en de enige plek die mij gedurende deze tijd vrede kon schenken was deze kerk.”
De pastoor hier zegt dat de Naioth Kerk meer is dan alleen maar aanbidding; het is een plaats van voorbereiding.
Pastor Omid zei: “Het Iraanse volk heeft meer verlossing nodig dan de burgerlijke vrijheden en vrijheden van ons land. Ze hebben de verlossing nodig die voortkomt uit het kennen van Jezus Christus. De vrijheden en gemakken van deze wereld zijn tijdelijk en beperkt, maar Hij is eeuwig.”
Veel Iraniërs hier hopen dat politieke veranderingen hen op een dag in staat zullen stellen naar hun land terug te keren.
“Daarom bereiden we deze mensen voor, zowel degenen op Bijbelscholen als degenen in huiskerken in Iran, zodat wanneer de dag van de bevrijding van Iran aanbreekt, ze terug kunnen komen en het Evangelie kunnen prediken,” zei Pastor Omid.
In Jerevan brachten Iraanse christenen onlangs hulde aan de zeven Amerikaanse soldaten die omkwamen tijdens Operatie Epic Fury en baden ze voor de gewonden in de oorlog.
Sommige mensen bedankten Amerika en Israël voor hun verzet tegen het Iraanse regeringssysteem en spraken de hoop uit op toekomstige vrijheid.
Naast de vluchtelingengemeenschap bereiden ook Armeense burgers zich voor om deze visie te steunen.
Door de jaren heen zijn Armeense christenen dichter bij het grenshek gekomen dat Iran van Armenië scheidt, omdat ze het land als een zeer strategisch deel van hun land beschouwen. Ze geloven dat dit het moment is waar ze lang voor hebben gebeden, dat de Heer Jezus Christus en Zijn Geest door het land Iran zouden blijven bewegen.
Dr. Jacob Pursley begeleidt Armeense christenen die langs de grens dienen.
“Sinds we daar ongeveer zes jaar geleden begonnen met onze bediening, hebben we een kerk in de regio gevestigd, een zendingskerk. In plaats van alleen naar Iran te gaan om goederen te kopen, gaan ze daarheen om de liefde van Jezus te brengen. Ze kunnen daarheen gaan, relaties hebben met de mensen in Iran, en als Armeniërs worden ze daar verwelkomd, en ze hebben een zeer grote openheid, en dit is iets dat Amerikanen niet kunnen doen”, legde hij uit.
Voor Abtin is de missie persoonlijk. Hij hoopt terug te keren naar zijn geboortestad, niet als demonstrant, maar als boodschapper van het geloof.
“Ik ben blij dat dit mij is overkomen, omdat ik geloof dat het het waard was. Dit maakt deel uit van de strijd en hun vrijheid van mijn volk en er is niets belangrijker dan dat.”
