AI-De resulterende inhoud maakt het voor ons moeilijker om te geloven wat we zien en horen. Maar op het South by Southwest (SXSW) festival gebruikt een nieuwe installatie dezelfde technologie om mensen in de meest bepalende momenten van de geschiedenis te plaatsen.
“Grote Dictator,” Welke ging in première deze week in Austin, waar de rollen worden omgedraaid over wat deepfakes vertegenwoordigen. In plaats van generatieve AI te gebruiken om desinformatie te creëren, gebruiken ze AI-video- en geluidstools om deelnemers in archiefbeelden te laten samenvloeien en de geschiedenis te ervaren via hun eigen stemmen en gelijkenissen.
Het is het nieuwste project van filmmaker en kunstenaar Gabo Arora, die wil laten zien hoe nieuwe technologie kan worden gebruikt voor andere doeleinden dan winstbejag, oorlogvoering of propaganda.
“Dit is een tentoonstelling die iets onderzoekt dat net zo sterk was als 3000 jaar geleden zonder technologie, in het oude Griekenland,” zei Arora. “Het laat je echt zien dat we alle technologie kunnen hebben die we willen, en dat mensen niet veranderen. We hebben iets diepgeworteld in ons over retoriek en macht en iemand die zich durft uit te spreken.”
In een hotel in het centrum van Austin gingen de deelnemers naar een podium geflankeerd door drie grote schermen met archiefbeelden van fietsen. Nadat hij het gebruik van de stem en de gelijkenis ervan had goedgekeurd, selecteerde de persoon een van de drie toespraken uit drie heel verschillende tijdperken: Malcolm
Deelnemers lazen vervolgens fragmenten van 90 seconden voor van een teleprompter, terwijl het door AI gegenereerde publiek op sommige momenten met gejuich en op andere momenten met stilte reageerde, gebaseerd op de woorden en toon van de spreker. Een paar minuten later krijgen ze een korte film te zien waarin hun gekloonde stemmen hun toespraak voortzetten terwijl hun gelijkenissen naadloos in de originele opname worden ingevoegd. Het project is afhankelijk van verschillende generatieve AI-platforms, waaronder ElevenLabs voor het vastleggen van de vocale handtekeningen van deelnemers en Runway voor het maken van video’s.
Dit project is deels kunstproject, deels film en deels meeslepende ervaring en ontleent zijn titel aan de Charlie Chaplin-film uit 1940. Grote dictatoreen gedurfde satire die performance en cinema gebruikt om Hitler en het fascisme op het hoogtepunt van de nazi-macht te confronteren.
“We wilden dat Hitler dit project zou achtervolgen zonder Hitler erbij te betrekken”, zei Arora. “En ik denk dat door hem de ‘Grote Dictator’ te noemen, je doet beseffen dat iemand kunst, retoriek en performance heeft gebruikt om te bestrijden wat er aan de hand was. En ik denk dat we dat nu kunnen doen.”
‘Je beseft dat er kracht in woorden schuilt’
SXSW-deelnemers die “The Great Dictator” ervoeren, beschreven het als krachtig en diep emotioneel. Greg Swan, senior partner bij Finn Partners en al jarenlang SXSW-deelnemer, werd getroffen door de manier waarop het project de mens-tot-mens levering in de schijnwerpers zet, zelfs in het tijdperk van AI.
“Wat een briljant concept om gewone mensen te laten zien hoe het is om emotionele, overtuigende woorden te spreken op een plek waar elk woord, elke stemtoon en elke ademhaling ertoe doet”, aldus Swan, die in Minneapolis woont en de toespraak van Mamdani koos. “Ik voelde me verstikt toen ik Mamdani’s woorden uitsprak over een immigrant die een immigrantenstad leidt, terwijl ik de context kende waarin die woorden vorig jaar werden gesproken en hoe ze vandaag de dag nog steeds een impact hebben.”
Het project is een krachtige sociale kritiek op het steeds meer vervormde digitale en politieke landschap van vandaag, zegt Rayme Silverberg, oprichter en CEO van Paradigm Shift, een startup die zich richt op het heroverwegen van de manier waarop culturele instellingen worden gefinancierd en onderhouden.
“Er is een kort moment waarop je beseft dat er kracht in woorden schuilt en dat wat je zegt voor een groep mensen op een podium heel belangrijk is”, zei Silverberg, die de toespraak van Reagan noemde. “Het vernieuwt de relatie met de woorden, en daarom vernieuwt het onze relatie met de betekenis achter de woorden en de schijn van werkelijkheid die de woorden dan vormgeven.”
‘Mijn pad is empathie’
‘The Great Dictator’ is gebaseerd op Arora’s tien jaar durende onderzoek naar het gebruik van nieuwe technologieën – waaronder kunstmatige intelligentie, virtual reality, ruimtelijke audio en augmented reality – om het publiek te verbinden met ‘s werelds meest urgente problemen. Eerdere projecten hebben kijkers in verhalen over oorlog, ontheemding en historisch trauma geplaatst.
Als eerste creatief directeur van PBB hielp Arora bij het pionieren van virtual reality-documentaires zoals Wolken boven Sidra, wat kijkers een diep verhaal over de Syrische vluchtelingencrisis. Hij werkte ook samen met de Shoah Foundation van Steven Spielberg om te creëren Laatste afscheid, meeslepende VR-ervaring die de terugkeer volgt van echte overlevenden van de Holocaust naar een voormalig nazi-concentratiekamp.
“Mijn vaardigheid is empathie”, zegt Arora. “Hoe verbinden we ons met elkaar en met de belangrijke verhalen van onze tijd?”
Het schalen van meeslepende ervaringen buiten filmfestivals kan een uitdaging zijn, maar “The Great Dictator” is ontworpen om aanpasbaar te zijn aan verschillende locaties. Na SXSW is het team van plan om het naar musea, bibliotheken en openbare pleinen te brengen. Dit wordt al besproken met verschillende instellingen, waaronder het Museum of the Moving Image in Queens, New York; Openbare bibliotheek van Brooklyn; en het MIT Media Lab in Cambridge, Massachusetts. Op de lange termijn hopen de makers in 2027 uit te breiden naar browsergebaseerde ervaringen en mogelijk in 2028 uit te breiden naar streaming- of gamingplatforms.
Toekomstige versies zullen waarschijnlijk meer toespraken bevatten, waaronder bekende toespraken en minder bekende ‘diepgaande stukken’, zei Arora. Tot de mogelijkheden behoren toespraken van milieuactiviste Rachel Carson en de Russische schrijver Aleksandr Solzjenitsyn. Het team onderzocht ook een toespraak van de eerste opperste leider van Iran, Ayatollah Ruhollah Khomeini in 1979, hoewel Arora zei dat ze de toespraak uiteindelijk niet esthetisch konden laten werken.
Zoals Arora het ziet, creëert AI een nieuwe lens waarmee mensen delen van de geschiedenis kunnen zien en ervaren op manieren die voorheen onmogelijk waren.
“We gebruiken standaard archieven als video’s die je nog nooit op YouTube hebt bekeken”, zegt Arora. “Als je een onderzoeker bent, hoe maak je die momenten dan werkelijkheid? Hoe maak je deze echt krachtige momenten? Hoe wek je nieuwsgierigheid op? Voor mij is dit een manier voor mensen om de krachten van goed en slecht aan beide kanten te begrijpen. Het is nog steeds een retorische technologie.”
