Als Tatjana Schlossberg Terwijl ze een stamcelbehandeling onderging voor haar strijd tegen terminale kanker, kwamen haar broers en zussen in actie om te helpen.
“Mijn zus bleek een match en zal haar stamcellen doneren”, schreef Tatiana, 35, in een New Yorker essay gepubliceerd op zaterdag 22 november verwijst naar oudere zussen Rose Schlossberg. “Mijn broer (Jack Schlossberg) was een halve wedstrijd, maar hij vroeg toch aan iedere dokter of een halve wedstrijd misschien beter was, voor het geval dat.”
De gebroeders Schlossberg wel de drie kinderen van Caroline Kennedy – dochter van de overledene John F. Kennedy En Jacqueline Kennedy Onaisis – En Edwin Schlossberg.
Tatiana wist dat hij dat was gediagnosticeerd met acute myeloïde leukemie in 2024, kort na de geboorte van haar tweede kind. (Tatiana en echtgenoot George Moran verwelkomden een zoon in 2022 en een dochter in 2024.)
Na overleg met haar arts kwam Tatiana erachter dat ze een zeldzame mutatie in haar bloedcellen had en dat ze nog een jaar te leven kreeg.
“Ik kan niet genezen worden met een standaardbehandeling. Ik heb minstens enkele maanden chemotherapie nodig, die tot doel heeft het aantal blastcellen in mijn beenmerg te verminderen”, legde hij uit in zijn boek getiteld “A Battle With My Blood”. opstel voor Dat New Yorker. “Toen had ik een beenmergtransplantatie nodig, die mij zou kunnen genezen. Na de transplantatie zou ik waarschijnlijk regelmatig meer chemotherapie nodig hebben om te voorkomen dat de kanker terugkomt.”
Tatiana onderging ook verschillende klinische onderzoeken, naast stamcelbehandeling met behulp van de donatie van Rose.
“Mijn zus hield haar arm urenlang rechtop terwijl de artsen bloed uit een van haar armen trokken, haar stamcellen verzamelden en invroren, en het bloed terugpompten in haar andere arm”, herinnert Tatiana of Rose zich de procedure. “De cellen roken naar tomatensoep uit blik. Toen de transfusie begon, niesde ik twaalf keer en moest ik overgeven.”
Prins William, Jack en Tatiana Schlossberg, Caroline Kennedy in 2022.
ANGELA WEISS/AFP via Getty ImagesZe voegde eraan toe: “Toen wachtte ik – tot mijn bloedbeeld herstelde, de cellen van mijn zus herstelden en mijn lichaam veranderden. We vroegen ons af of ik een bananenallergie zou krijgen of haar persoonlijkheid. Mijn haar begon uit te vallen en ik droeg een sjaal om mijn hoofd te bedekken, en elke keer dat ik het vastbond, herinnerde ik me tevergeefs hoe goed mijn haar was.”
Terwijl Tatiana in het ziekenhuis werd opgenomen, met Moran aan haar zijde, hielpen haar andere familieleden bij de zorg voor hun kinderen.
“Mijn ouders, evenals mijn broer en zus, hebben ook mijn kinderen grootgebracht en hebben de afgelopen anderhalf jaar bijna elke dag in verschillende ziekenhuiskamers gezeten”, schreef Tatiana. “Ze hielden mijn hand stevig vast toen ik leed en probeerden hun pijn en verdriet niet te tonen om mij ertegen te beschermen. Dit is een ongelooflijk geschenk, ook al voel ik hun pijn elke dag.”
De broer van Tatiana Schlossberg, Jack Schlossberg, betuigde zijn steun nadat zijn zus haar terminale diagnose van kanker had onthuld. Op zaterdag 22 november onthulde Tatiana, 35, in een essay getiteld ‘A Battle with My Blood’, gepubliceerd door The New Yorker, dat bij haar de diagnose acute myeloïde leukemie werd gesteld nadat ze in mei 2024 haar tweede baby had verwelkomd. In (…)
Hij vervolgde: “Nu heb ik een nieuwe tragedie aan zijn leven toegevoegd, aan het leven van ons gezin, en er is niets dat ik kan doen om het te stoppen.”
Nadat Tatiana’s essay was gepubliceerd, steunde haar familie haar. Jack, 32, zelfs plaats een link naar het artikel opnieuw via zijn Instagram, toen hij een neef was Maria Shriver bood ook zijn steun aan.
“Tatiana is een prachtige schrijfster, journalist, vrouw, moeder, dochter, zus en vriendin. Dit stuk vertelt het verhaal van wat ze de afgelopen anderhalf jaar heeft meegemaakt”, Shriver, 70, schreef via zijn Instagramspecifiek reageren New Yorker verhaal. “Dit is een eerbetoon aan alle artsen en verpleegsters die hard werken aan de frontlinie van de mensheid. Het zijn er veel, maar het beste is om het zelf te lezen en je te laten verbazen door het levensverhaal van een vrouw. En laat dit een herinnering zijn om dankbaar te zijn voor het leven dat je vandaag de dag leidt, nu en nu.”
