“Een spinnenweb is een beeld van iets dat niet-lineair is, van vele mogelijke richtingen waarin het zou kunnen gaan, en van veel onderliggende bronnen.”
—Rebecca Solnit
Kruip over bijna elk continent op aarde, de natuur heeft geboorte gegeven meer 50.000 soorten spinnen. De mythologieën van onze cultuur rond deze wezens zijn bijna alomtegenwoordig, waarvan er vele verband houden met het creationisme. Spinachtigen zijn tenslotte de grootste ontwerpers en architecten van het dierenrijk – aanbieders van enkele van de belangrijkste leringen van de natuur. In elke draad van de draaiende spin zit een draad van wijsheid die nodig is om dit te bereiken een nieuwe wereld weven.
Het eerste draadje is veelzijdigheid. Gemaakt door speciale organen, spindoppen genaamd, is spinnenzijde een van de meest dynamische ontdekkingen van de natuur. Het is licht, flexibel, sterker dan staal en sterker dan Kevlar-pantser. Mensen proberen dit wonderingrediënt al tientallen jaren te repliceren – en onlangs is dat gelukt. Biotechnologiebedrijven gebruiken nu synthetische spinnenzijde die de natuurlijke eigenschappen ervan voor alles weerspiegelt textiel- en leeralternatieven voor medisch biomaterialen.
Je kunt niet weven zonder rechten structuur. Afhankelijk van de soort weven spinnen webben met verschillende vormen en functies. Het is van de familie Aranidae (ook bekend als bolwevers) weef een cirkelvormig net. Ze beginnen door met één voet aan een draad te trekken en gebruiken vervolgens de andere voet om verschillende draden tot een ballonachtige structuur te weven, die ze vervolgens in de lucht gooien. Zij geloven wind en wacht op een briesje om de vislijn als anker te landen. Zodra ze voelen dat de draad is geland, volgen ze de draad en laten ze nieuwe zijde achter om deze te versterken. Ze herhaalden dit ongeveer twintig keer, besloten vervolgens welke zeven ze wilden behouden en sneden vervolgens de rest af. Van daaruit weven ze in cirkels naar het midden.
Natuurlijk, authenticiteit is ook de sleutel. Vele andere vormen van creatieve architecten bestaat onder spinachtigen. Verwarde webspin Therididae families (inclusief zwarte weduwen) ontwerpen driedimensionale structuren die algemeen bekend staan als spinnenwebben die hun slachtoffers in verwarring brengen. Driehoekwevers maken driehoekige webben met ankertouwen die ze strak trekken en gebruiken om zichzelf vervolgens naar hun slachtoffers te werpen wanneer de tijd rijp is, terwijl spinnen met gigantische gezichten kleine webben spinnen die ze strategisch van bovenaf op hun prooi laten vallen. Misschien wel het meest indrukwekkend is de duikklokspin, die volledig onder water leeft en zijn kenmerkende web gebruikt om luchtbellen van het oppervlak op te vangen.
Of het nu gaat om het maken van hun ingewikkelde webben of het wachten op een prooi, er bestaat nog een andere creatieve draad onder spinnen: geduld. Spinnen weten dat de sleutel tot het bereiken van iets niet gereedschap is, maar tijd. Spinnenzijde mag dan magisch zijn, het is nog steeds geen partij voor de vele obstakels die de natuur biedt; spinnen verbeteren voortdurend hun werk of bouwen nieuwe, waarbij ze soms elke dag een nieuw web spinnen. Ze doen het ook duurzaam, door oude webben te eten om hun zijdevoorraden aan te vullen.
We kunnen in de verleiding komen om tegenslagen als mislukkingen te beschouwen. Maar van spinnen kunnen we ook profiteren van stress en nog belangrijker spanning. Creativiteit vereist dit; in feite kan er zonder dit geen sterk web worden gemaakt. Deze spanning zorgt er niet alleen voor dat de structuur sterker wordt, maar is ook een hulpmiddel dat de spin vibrerend kan gebruiken om gevaar te voelen en prooien te vangen. Hun voortbestaan hangt ervan af. Of het nu gaat om creatieve samenwerking of creativiteit die obstakels creëert, conflicten kunnen generatief zijn en ons ertoe aanzetten naar nieuwe oplossingen te zoeken. Spanning kan ons ook voeden als we dat toestaan.
Ik weet niet welke unieke en individuele netwerken jij in je leven weeft. Wat ik wel weet is dat het geduld en doorzettingsvermogen vereist. Ik weet dat je je netten in de wind moet werpen en de krachten van de wereld moet vertrouwen, zelfs als ze je verpletteren. Ik weet dat je vele malen moet weven en opnieuw weven, wat je al hebt gedaan. Ik weet dat je met de stroom mee moet gaan, dat er spanning bij komt kijken. Ik weet ook dat dit allemaal van toepassing is op wat we samen weven, de verhalen die we bedenken. Die over hoe de mensheid opnieuw leert zijn plaats op internet.
