Biografie van buitengewone presteerder hebben de neiging hun succes te verklaren persoonlijkheidskenmerkenwaarbij de ‘killer psychologische wapens’ worden benadrukt die hen groot hebben gemaakt. Dus, De onbeschofte houding van Steve Jobs opnieuw geformuleerd als visionair perfectionisme, De impulsiviteit van Elon Musk als het nemen van gedurfde risico’s, en De vasthoudendheid van Jeff Bezos als een compromisloze klantenobsessie. Dezelfde retrospectieve alchemie is van toepassing op vrouwen: de emotionele intensiteit van Oprah Winfrey wordt radicale empathie en authenticiteit; De discipline en nauwgezetheid van Indra Nooyi werden getransformeerd in waardengedreven strategisch leiderschap op de lange termijn; en de veerkracht en het ongeduld van Diane Hendricks met haar incompetentie worden gevierd als beslissende uitvoering en operationele precisie. In elk geval worden eigenschappen die ooit problematisch leken, omgezet in deugden wanneer succes het verhaal de moeite waard maakt om te vertellen.
De realiteit is, zoals altijd, veel anders dan ons beperkte geduld en onze beperkte aandachtsspanne tegenwoordig lijken te tolereren, namelijk dat elke menselijke eigenschap of gedragspatroon goed kan zijn. En slecht, afhankelijk van de context, het niveau of de onderzochte uitkomst. Zelfvertrouwen is bijvoorbeeld over het algemeen goed, maar als het niet wordt gecombineerd met daadwerkelijke of zeer hoge competentie, kan het het leren belemmeren, mensen er dom en arrogant uit laten zien, en leiden tot onderschatting van risico’s, grootheidswaanzin en vervorming van de werkelijkheid. Nog een waarschuwing: in sommige culturen (collectivistisch, zelfkritisch, bescheiden) is de kans groter dat dit gebeurt dan in andere (individualistisch, optimistisch en arrogant).
{“blockType”:mv-promo-block”,”data”:{“imageDesktopUrl”:https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/10/tcp-photo-syndey-16X9. jpg”, imageMobileUrl “https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/10/tcp-photo-syndey-1×1-2.jpg”, “eyebrow” “, “headline” “Krijg meer inzicht van Tomas Dr. Meer”,”ctaUrl”:https://drtomas.com/intro/”,”theme”:{“bg”:#2b2d30″, “text”:#ffffff”, “eyebrow”:#9aa2aa”, subhed”:#ffffff”, “buttonBg”: “#3b3f46”, “buttonHoverBg”:91424800, “buttonText”:false,”slug”:91424798, “shareable”:false,”slug”}}
Alles met mate
Dit is waarom Aristoteles argumenteer verstandig (zoals men doet Confucius voor hem) ligt die deugd in gematigdheid: het zoete middelpunt tussen twee even problematische uitersten. Moed ligt bijvoorbeeld ergens tussen lafheid en roekeloosheid; vrijgevigheid tussen gierigheid en extravagantie; ambitie tussen apathie en obsessie. De moderne wetenschap is het stilletjes (omdat maar weinig mensen luisteren of erin geïnteresseerd zijn dit te begrijpen) met hem eens: te weinig van het goede zal het potentieel onbenut laten, maar te veel van het goede zal kracht in een last veranderen.
Een kenmerk dat dit goed illustreert is perfectionisme, dat aanleiding geeft tot beide positief en negatief bij het grote publiek – zozeer zelfs dat het vaak wordt voorgesteld als een universeel antwoord op de gevreesde (en niet erg bruikbare) vraag ‘wat is je grootste zwakte’ tijdens een sollicitatiegesprek. Op een laag niveau kan perfectionisme onzorgvuldigheid of onthechting weerspiegelen. Op een gematigd niveau kan het hoge normen, doorzettingsvermogen en trots op iemands werk betekenen. Maar zodra het een bepaalde drempel overschrijdt, gaat perfectionisme niet langer over uitmuntendheid, maar over angst: angst voor fouten, angst voor oordeel, angst om te falen. Op dat moment verbeteren de prestaties niet langer. In plaats daarvan voedt het angst, besluiteloosheid, micromanagement, burn-out en gespannen relaties.
De uitdaging voor organisaties is vaak perfectionisme gezien zoals toewijding, vooral in een cultuur die overwerk, zelfkritiek en constante drukte beloont. Maar de echte taak van leiderschap is niet het afschaffen van hoge normen, maar het voorkomen dat deze verharden in zelfbestraffing of controle over anderen. Dus net als vertrouwen, ambitie of gedrevenheid is het doel niet ‘meer’ of ‘minder’ Genoeg (of “de juiste hoeveelheid”), en weten wanneer genoeg in teveel is veranderd.
Nieuwe aanpak
In de rij, een nieuwe academische recensie het synthetiseren van tientallen jaren onderzoek naar perfectionisme, gedefinieerd als een stabiele neiging om te hoge eisen te stellen aan zichzelf of anderen, gecombineerd met een overdreven kritische zelfevaluatie en chronische zorgen over fouten, evaluaties en mislukkingen. Dit onderzoek maakt onderscheid tussen streven naar uitmuntendheid en door gereden bang voor imperfectie; een onderscheid dat helpt verklaren waarom perfectionisme vaak het welzijn en de samenwerking ondermijnt, maar slechts fragiele of kortstondige prestatiewinst oplevert.
Meer specifiek belicht dit overzicht de voor- en nadelen van perfectionisme, waarbij de verreikende impact ervan op individuen, teams, leiderschap en organisaties wordt geëvalueerd.
Drie voordelen (als het de ‘juiste’ soort is)
- Betrokkenheid en realisatie van hogere doelen (onder beperkte omstandigheden)
Perfectionist bedrijf (intern gedreven hoge persoonlijke normen) wordt geassocieerd met een grotere werkbetrokkenheid, doorzettingsvermogen, het behalen van doelen en tevredenheid, vooral in gestructureerde, voorspelbare rollen die de nadruk leggen op kwaliteit en precisie. Dit kan zich vertalen in volharding en doorzettingsvermogen, niet in genialiteit. - Aandacht voor detail en grondigheid bij het nemen van beslissingen in de leider
Leiders met een hoger niveau van zelfgericht perfectionisme hebben de neiging meer aandacht te besteden aan details en, in sommige contexten, uitgebreidere strategische beslissingen te nemen. In relatief stabiele omgevingen gaat dit gepaard met een betere beslissingskwaliteit en organisatorische veerkracht. - Prestatiesignalen en geloofwaardigheid op de korte termijn
Perfectionisme kan dienen als een reputatiesignaal, dat grondigheid, betrouwbaarheid en ernst overbrengt, vooral aan het begin van een carrière of in omgevingen met prestatiedruk. Dit kan vroege loopbaanontwikkeling ondersteunen, hoewel de voordelen na verloop van tijd vervagen.
Drie nadelen (en deze zijn over het algemeen sterker)
- Slechter welzijn met weinig prestatiebeloning
Op basis van onderzoek en meta-analyses laat perfectionisme een zwakke of geen relatie zien met prestaties, maar een matige tot sterke relatie met burn-out, stress, angst, depressie, slaapstoornissen en slecht herstel. Kortom, dit kan veel mensen uitputten zonder de productie significant te verhogen. - Workaholisme, herkauwen en het onvermogen om uit te schakelen
Perfectionistische zorgen worden consequent in verband gebracht met overbetrokkenheid, ziekteverzuim, uitstelgedrag en moeite om zich psychologisch los te maken van het werk. Zelfs een pauze nemen wordt cognitief uitputtend, omdat de perfectionist blijft piekeren over fouten en onvoltooide taken. - Giftig leiderschap en de stroomafwaartse effecten ervan schaden anderen
Wanneer perfectionisme naar voren komt als sociaal voorgeschreven of op anderen georiënteerd (het opdringen van perfectie aan anderen), is de kans groter dat leiders micromanagen, fouten bestraffen, psychologische veiligheid ondermijnen, afwijkend gedrag aanmoedigen en de creativiteit en het welzijn van hun volgers verminderen. Dit is een van de sterkste en meest consistente bevindingen in het hoofdstuk over leiderschapsbeoordelingen.
Probeer in plaats daarvan ‘edge’
Kortom, perfectionisme is geen prestatie- of zelfpresentatiestrategie, maar een persoonlijkheidskenmerk dat verband houdt met een kwetsbare motivatiestijl die onder beperkte omstandigheden opereert; in het slechtste geval is het een mechanisme dat zich kan uitbreiden en kan leiden tot burn-out, giftig leiderschap en zelfsabotage. De auteurs wijzen er expliciet op “superioriteit” (zeer hoge normen maar flexibel zonder faalangst) als gezonder en duurzamer alternatief.
Voor leiders en organisaties is de implicatie duidelijk: het doel is niet het bereiken van het doel dienstpromoot of beloont perfectionisten, maar cultiveert onbevreesde uitmuntendheid. Hoge normen zijn belangrijk, maar alleen in combinatie met flexibiliteit, leren en psychologische veiligheid. In een economie die snelheid, aanpassing en samenwerking steeds belangrijker vindt boven perfecte uitvoering, zijn de meest effectieve leiders niet degenen die nooit fouten maken, maar degenen die weten wanneer precisie ertoe doet en wanneer ‘goed genoeg’ geen compromis is, maar een strategische keuze. Perfectionistische fouten bij de kwaliteitscontrole. Excellentie optimaliseert de impact.
{“blockType”:mv-promo-block”,”data”:{“imageDesktopUrl”:https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/10/tcp-photo-syndey-16X9. jpg”, imageMobileUrl “https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/10/tcp-photo-syndey-1×1-2.jpg”, “eyebrow” “, “headline” “Krijg meer inzicht van Tomas Dr. Meer”,”ctaUrl”:https://drtomas.com/intro/”,”theme”:{“bg”:#2b2d30″, “text”:#ffffff”, “eyebrow”:#9aa2aa”, subhed”:#ffffff”, “buttonBg”: “#3b3f46”, “buttonHoverBg”:91424800, “buttonText”:false,”slug”:91424798, “shareable”:false,”slug”}}
Nieuwsbron
