De verhalen achter de vijf voor een Oscar genomineerde originele nummers

De kanshebber voor het originele nummer uit 2026 komt diep uit het hart van het personage dat het zingt: een eenvoudige man die weemoedig terugkijkt op zijn dagelijks leven; een ontluikende bluesman met een talent voor het platbranden van het huis; 17-voudig Oscar-genomineerde; een op demonen jagende K-popster die een echte singer-songwriter achter zich aan heeft; en een vreugdevolle uitdrukking van het leven in de belangrijkste ‘personages’ van de documentaire, een bejaardentehuis voor muzikanten.

‘Beste ik’ uit ‘Diane Warren: meedogenloos’

Muziek en teksten door Diane Warren

Wanneer de zeventienvoudig Oscar-genomineerde Diane Warren ermee instemt om in een documentaire over haar leven te verschijnen, keert ze terug naar haar ouderlijk huis in Van Nuys – met name de badkamer waar ze als angstige tiener liedjes schreef.

“De akoestiek in de badkamer is altijd goed”, zegt hij. “Het is geweldig om terug te kunnen gaan en uit het slaapkamerraam te kijken waar ik altijd langs sloop. Ik ben altijd verbonden met mijn 14-jarige zelf, met de gitaar die mijn vader voor mij kocht.”

Geïnspireerd door het bekijken van documentaires over zijn moeilijke jeugd, schreef Warren de ballade “It Gets Better”, gezongen door Kesha: “Oh mijn god, alles komt goed, oké / Geloof me, alle pijn zal vervagen.”

“Ik ken het deuntje van alle leeftijden; het geeft ze het gevoel dat ze het kleine kind in hen kunnen omarmen”, zegt Warren. “Het is een liefdesliedje voor je jongere zelf.”

‘Goud’ van ‘KPop Demon Hunter’

Muziek en tekst door EjaMark Sonnenblick, Joong Gyu Kwak, Yu Han Lee, Hee Dong Nam, Jeong Hoon Seon en Teddy Park

Een scène uit ‘KPop Demon Hunter’.

(Netflix via Associated Press)

Hoewel “Golden” neemt de nummer 1 plek 1 in en heeft prijzen gewonnenzanger en co-schrijver Ejae verbindt nog steeds “honderd miljoen procent” met de pijnlijke wortels van zijn gefrustreerde K-pop-dromen.

Hij maakt contact met de hoofdrolspeler van de film, Rumi, een monstervechtende zanger die in het geheim deels monster is. “Hij heeft een kant die hem erg verlegen maakt, waarmee hij is geboren. Ik worstelde met mijn eigen demonen van schaamte, terwijl ik opgroeide in de K-pop-industrie (waar ik harde kritiek op kreeg vanwege) mijn fysieke uiterlijk, mijn stem, mijn persoonlijkheid.

“Zelfs tijdens het schrijven van ‘Golden’ gebeurden er geen dingen. Het was een heel slechte tijd.”

Maar de hit is een pakkend K-popnummer.

“Het was een enorme opluchting”, zei hij. “Ik herinner me dat ik huilde tijdens het opnemen van de demo. Ik was wanhopig.

“Als ik het nu zing, heb ik een ander gevoel. Ik heb een droom kunnen verwezenlijken, en het geeft me het gevoel dat het de bedoeling was dat ik zo zou zijn.”

‘Ik loog tegen je’ uit ‘Sinner’

Muziek en teksten door Raphael Saadiq en Ludwig Göransson

Miles Caton, midden, in ‘Sinners’.

(Warner Bros. Afbeeldingen)

Speelfilm ‘Sinner’ van Ryan Coogler een centraal moment van muzikale extase. Sammie, een nieuwe bluesman, speelt een lied dat hij schreef als bekentenis aan zijn pastor-vader, een ode aan de muziek waar hij van houdt. Terwijl de jukeganger antwoordt, is hij verdwaald in de hoop van de kunstenaar op eeuwige transcendentie.

Co-schrijver Ludwig Göransson zei: “Het gebeurt niet vaak, maar die ervaring heb je als je heel diep in de muziek verdiept en tijd en ruimte verdwijnen. Ryan is geen muzikant, maar het is geschreven alsof hij in die positie had gezeten.”

In kosmische gemeenschap verschenen beoefenaars van zwarte muziek uit verschillende tijdperken voor Sammie, terwijl het gezamenlijke dak in zijn geest brandde. Göransson assisteerde bij de Dolby Atmos-mix, waarbij hij de muziek en het geluid ruimtelijk bewoog terwijl de camera bewoog.

Co-auteur Raphael Saadiq zei: “Sammie’s vader vond dat seculiere muziek de muziek van de duivel was. Zelfs vandaag de dag zijn er mensen die naar de kerk gaan en niet naar de blues luisteren (om die reden), maar diep van binnen houden ze ervan omdat het iets is dat we van onze voorouders hebben geërfd.”

‘Zoete Dromen van Vreugde’ van ‘Viva Verdi!’

Muziek en teksten door Nicholas Pike

Casa Verdi in Milaan, een bejaardentehuis voor de muzikanten afgebeeld in “Viva Verdi!”

(Lang leve Verdi! LLC)

Zelfs degenen die weinig van opera weten, hebben van Giuseppe Verdi gehoord. Wat veel mensen niet weten is dat een van zijn meest duurzame prestaties Casa Verdi is: een bejaardentehuis voor muzikanten. Yvonne Russo’s documentaire “Viva Verdi!” vangt het levendige leven binnen de muren, uitgedrukt in de aria ‘Sweet Dreams of Joy’, gezongen door sopraan Ana María Martínez en gecomponeerd door Nicholas Pike.

De filmmakers “stuurden mij deze 12 minuten durende montage, als een teaser, en dat is alles wat ik zag”, zei Pike. “De passie, de vitaliteit van deze bewoners, de begeleiding van jonge, opkomende artiesten… Ik speelde piano en schreef de liedjes.”

Hij zei dat het ongeveer een dag duurde om te creëren, met hedendaagse pianofiguren en klassieke zang, doordrenkt met de geest van de inwoners van Casa Verdi.

Hij wilde “energie, leven en hoop” in de opname vastleggen. We hebben allemaal verpleeghuizen bezocht; deze plaatsen kunnen zich op zeer afgelegen plaatsen bevinden. Dit is 180 graden anders.”

‘Droomtrein’ uit ‘Droomtrein’

Muziek van Nick Cave en Bryce Dessner; tekst van Nick Cave

Joel Edgerton in ‘Dream Train’.

(Netflix)

Toen ‘Train Dreams’-ster Joel Edgerton Nick Cave belde om met componist Bryce Dessner aan een nummer voor de film te werken, was de postpunkdichter en art-rocker op vakantie en vermeed hij de ‘pijn’ van het schrijven van liedjes. Maar het boek van Denis Johnson is Cave’s favoriet.

Edgerton stuurde hem de film. Cave zei: “Ik zat in bed en keek ernaar met de prachtige muziek van Bryce en viel in slaap en had een soort koortsdroom met alle beelden uit deze ongelooflijke film, en werd wakker met de volledig gevormde tekst, wat heel ongebruikelijk is voor mij.”

Hij ging naar de ontbijtzaal van het hotel, waar een piano stond. “Alles stroomde gewoon uit mij. De melodie en de tekst passen zo goed bij Bryce’s muziek.”

Het lied drukt de ‘onuitgesproken verbazing over de wereld uit die de hoofdpersoon heeft. Er komt een akkoordnoot na het refrein naar voren – een uitdrukking van die verbazing, die voortkomt uit verdriet.

“‘Dit is al jaren aan de gang… Ik kan je niet vertellen hoe het voelt.'”