Deskundigen classificeren het niet als een catastrofale mislukking, maar het is een duidelijk teken dat er iets mis is en levens in gevaar kan brengen. Als reactie daarop stopte NASA de voortgang van het programma. Artemis II komt pas vooruit als Orion een volledig herontwerp van het schild heeft uitgevoerd, nieuwe materialen heeft getest en het thermische model opnieuw heeft gekalibreerd. De droom om terug te keren naar de maan werd bijna twee jaar uitgesteld.
De geschiedenis van de ruimtevaart zit vol momenten waarop re-entry-problemen ertoe leidden dat hele missies moesten worden stopgezet of heroverwogen. Het geval van Sojoez 1 uit 1967 is een van de best herinnerde. De pilootcapsule draaide in een baan om de aarde, maar het parachutesysteem faalde tijdens de terugkeer en het ruimtevaartuig raakte op volle snelheid de grond. Kosmonaut Vladimir Komarov stierf en het programma werd voor 18 maanden opgeschort.
Voor NASA sloeg in 2003 het noodlot toe. Een schuimfragment raakte tijdens de lancering de linkervleugel van de space shuttle Columbia en beschadigde het hitteschild. Niemand heeft de fout ontdekt. Bij terugkeer dringt de hitte de structuur binnen en valt het ruimtevaartuig uiteen. Alle zeven bemanningsleden kwamen om. Het shuttleprogramma werd twee jaar opgeschort en uiteindelijk geannuleerd.
Bij re-entry is er geen ruimte voor improvisatie. Artemis II is van cruciaal belang voor het maanprogramma omdat het moet aantonen dat de omstandigheden beschikbaar zijn om mensen veilig naar de maan te brengen en terug te brengen. Als het laatste deel niet perfect is, stopt het programma.
Eén reden was de verwachte maanlanding overgebracht naar Artemis IVgepland vóór 2030. Artemis III zal een tussenmissie zijn, minder spectaculair maar kritischer, en gewijd aan het valideren van systemen, pakken en manoeuvres. Dit zal ervoor zorgen dat wanneer het tijd is om voet op de maan te zetten, er zo min mogelijk kansen zijn.
Dit verhaal verscheen voor het eerst in KABEL in het Spaans en is vertaald uit het Spaans.
