Bij Exceptional Women Alliance (EWA) brengen we getalenteerde vrouwen samen die elkaar begeleiden, ondersteunen en uitdagen om te groeien als leiders, vrouwen en als mensen. Elke maand belichten we een van deze buitengewone stemmen en de inzichten die zijn benadering van leiderschap en leven bepalen.
Deze maand sprak ik met Mindy Mackenzie, voormalig interim-CEO van Beautycounter, jarenlang adviseur van portfoliobedrijven bij The Carlyle Group, en Wall Street Journal bestsellerauteur van De moedoplossing: de kracht van het vertellen van de waarheid aan uw baas, collega’s en team.
Mindy’s leiderschapsfilosofie daagt de overtuiging uit dat vooruitgang constante beweging vereist. Hij gelooft dat het belangrijkste werk begint met kalmte, de bereidheid om te pauzeren, te luisteren en leiding te geven vanuit doel en authenticiteit, niet vanuit druk.
Vraag: U zegt dat stil zitten een lijdensgevoel kan zijn, en u raadt het ten zeerste aan. Waarom?
Mindy Mackenzie: De meesten van ons zijn verslaafd aan beweging. We vullen elk moment omdat het vertragen ons dwingt onder ogen te zien wat er werkelijk van binnen gebeurt. Stilzitten, helemaal alleen, kan in het begin ondraaglijk aanvoelen. Het is ongemakkelijk, maar dit is waar de waarheid leeft.
Als je rustig kunt zitten, al is het maar een paar minuten, zul je beginnen te horen wat echt is en niet wat je doet. Dat is het begin van duidelijkheid.
Vraag: Waarom is dit zo moeilijk voor succesvolle vrouwelijke leiders?
Mackenzie: Omdat we geconditioneerd zijn om drukte gelijk te stellen aan waarde. Goed presterende vrouwen meten hun eigenwaarde vaak op basis van wat ze hebben bereikt. Het probleem is dat als je stopt, je de vraag achter dit alles onder ogen moet zien: wie ben ik als ik niet produceer?
Ik denk dat het sleutelconcept is dat je begrijpt wie je bent buiten je rol. Veel leiders kennen die antwoorden niet, en het gebrek aan scheiding tussen identiteit en prestatie maakt stilte zo ongemakkelijk.
Vraag: Hoe kunnen leiders de stilte echt gaan beoefenen?
Mackenzie: Je hoeft niet naar een klooster of 17 yoga retraites te volgen. Het kost geen vijf uur per dag. Ga vijf minuten in je kast zitten. Stel een timer in. Neem gewoon contact op met jezelf en laat alles toe wat zich voordoet.
Als ik met leidinggevenden werk, herinner ik hen eraan dat het mensen zijn die kunnen kiezen. Elke dag heb je de keuze om leiding te geven vanuit druk of vanuit aanwezigheid. Ik stel één vraag: Wat kies jij nu?
Het klinkt eenvoudig, maar het verandert alles.
Vraag: U beschrijft de relatie tussen leiderschap en ouderschap. Hoe overlappen de twee elkaar?
Mackenzie: Ouderschap leert nederigheid, geduld en luisteren voordat je reageert. Dit zijn de vaardigheden die leiderschap vereist.
Thuis vraag ik vaak aan mijn familie: OOp een schaal van 1 tot 10, wat vind jij hiervan? In het bedrijfsleven gebruik ik dezelfde aanpak. Het antwoord verbaast mij meestal. Je denkt dat je weet waar iemand aan toe is, maar dat weet je pas als je het vraagt.
Die vraag opent een echte dialoog. Dit brengt het gesprek van aanname naar begrip. In leiderschap schept verandering vertrouwen, en vertrouwen is de basis van elke sterke cultuur.
Vraag: Hoe definieer je authentieke impact?
Mackenzie: Echte impact komt voort uit oprechte bezorgdheid. Ik gebruik zelfs het woord liefde in het zakenleven, wat mensen doet kronkelen, maar ik hou oprecht van de mensen die voor mij werken en dat weten ze.
Ik heb bazen opgemerkt die de energie uit de kamer zuigen versus bazen die er energie aan geven. De buitengewoon blijvende impact op het leven van mensen komt van leiders die deze bewuste intentie doorvoeren in de manier waarop zij presteren. Dat is de maatstaf voor leiderschap: de energie die je geeft, niet de energie die je neemt.
Vraag: Wat wil je dat leiders uit deze aanpak halen?
Mackenzie: Jezelf de waarheid vertellen over hoe je je werkelijk voelt, is ongelooflijk moeilijk, en het is een daad van radicale moed. Al deze concepten zijn heel gemakkelijk uit te spreken en zijn het werk van je leven.
We moeten eraan herinnerd worden, want als we het vergeten, lopen we vast. Wat kun je doen? Probeer gewoon even te stoppen en te gaan, wat is hier aan de hand? Wat kies ik nu? En oordeel of geef jezelf dan niet de schuld door jezelf de schuld te geven. De oude manieren om te zeggen: ik ben niet goed genoeg, ik ben slecht, ik heb het mis. De nieuwe manier is om je gevoelens te erkennen en ze oké te laten zijn.
Larraine Segil is de oprichter, voorzitter en CEO van The Exceptional Women Alliance.
Deadlineverlenging voor Fast Company’s Prijs voor wereldveranderende ideeën is vrijdag 19 december om 23:59 uur. PT. Solliciteer vandaag nog.
