Detroit ging het nieuwe jaar in met dezelfde winterafrekening: vlakke inkomens die niet zijn gestegen, verwarmingskosten die duurder zijn dan veel senioren zich kunnen veroorloven, en voedsel in huis dat op is voordat de maand om is. Voor senioren, vooral oudere vrouwen, die alleen wonen, kan één uitgestelde uitkering, één melding van een nutsvoorziening of één gemiste rit een zware week in een crisis veranderen – stilletjes, achter gesloten deuren, zonder dat de samenleving het een noodgeval noemt.
‘Je voelt je verdrietig omdat je niet wilt dat je ouders tijden van eenzaamheid, tijden van kou en honger meemaken’, zegt Joanne Crawley, een gepensioneerde die deze crises wekelijks ziet gebeuren door haar vrijwilligerswerk. “En het is zo van: wat kan ik doen om ze te helpen?”
Oudere vrouwen hebben de neiging om later in hun leven alleen te zijn, en dit verandert de omstandigheden in de winter wanneer geld, mobiliteit of gezinsondersteuning schaars worden. Bestuur van het gemeenschapsleven, een federaal agentschap dat diensten financiert en coördineert, zodat senioren en mensen met een handicap zelfstandig in hun gemeenschap kunnen leven, schat dat in 2023 33 procent van de oudere vrouwen die buiten instellingen wonen alleen zal wonen, vergeleken met 22 procent van de oudere mannen. ACL meldt ook dat 29 procent van de oudere vrouwen weduwe is.
Anne Holmes Davis, vice-president planning en programmaontwikkeling bij de Detroit Area Agency on Aging, beschrijft wie er opduikt als oudere vrouwen om voedselhulp vragen. “De meeste oudere vrouwen die voor voedselhulp naar de Detroit Area Agency on Ageing komen, zijn vaak weduwe, gescheiden of nooit getrouwd en leven van de sociale zekerheid of (aanvullende zekerheidsinkomen) SSI,” zei Davis.
Davis zei dat velen van hen “niet in staat zijn om proactief in hun basisbehoeften te voorzien vanwege eenzaamheid, slechte sociale steun en beperkte financiële middelen. Het is onwaarschijnlijk dat ze zelf kunnen bepalen hoe ze voordelen en diensten kunnen verkrijgen.”
De inkomenskloof waarmee deze vrouwen worden geconfronteerd, maakt het voor hen nog moeilijker om in hun isolement te overleven.
A federale indicatoren Een rapport over senioren in Amerika schat het armoedecijfer voor vrouwen van 65 jaar en ouder op 11,2 procent, vergeleken met 9 procent voor mannen. Zwarte vrouwen zijn zelfs nog kwetsbaarder: het armoedecijfer onder niet-Spaanse zwarte mensen van 65 jaar en ouder bedraagt 17,6 procent. Dat Afdeling Financiën heeft al lang gedocumenteerd hoe de inkomsten en het spaargeld van vrouwen vaak worden beïnvloed door carrièrenadelen die verband houden met de oververtegenwoordiging van gekleurde vrouwen in laagbetaalde banen en de ondervertegenwoordiging van zwarte vrouwen in beterbetaalde banen.
Crawley is 69 jaar oud en zelf senior.
Ze had jarenlang vrijwilligerswerk gedaan bij Focus: HOPE, een non-profitorganisatie in Detroit die in 1968 werd opgericht in de nasleep van de burgerlijke onrust in Detroit in 1967, met een missie die duidelijk maakte waar ze mee te maken hadden: ‘We erkennen de waardigheid en schoonheid van ieder mens en beloven intelligente, praktische actie om racisme, armoede en onrecht te overwinnen.’
De route liep via Focus: HOPE’s Food for Seniors-programma, dat maandelijkse voedselpakketten verstrekt aan deelnemers van 60 jaar en ouder in de provincies Wayne, Oakland, Macomb, Washtenaw, Lapeer, Tuscola, Huron, Sanilac en St. Louis.
Detroit verwijst vaak naar dakloosheid als iets dat je kunt zien: iemand die buiten is in de winter, iemand die in een auto slaapt, iemand die alles wat hij bezit meeneemt. Crawley wordt nog steeds geconfronteerd met een andere realiteit: ouderen die nog steeds een plek hebben om te wonen en nog steeds in dezelfde crisisomstandigheden leven – honger, onveilig koud weer, isolatie – zonder ooit door de samenleving als dakloos te worden bestempeld.
Het lijkt alsof je binnen blijft omdat het transport onbetrouwbaar is. Dit kan tegelijkertijd op medicijnen en voedsel lijken. Dit kan lijken op alleen wonen met een huisbaas die niet repareert wat er in de winter is gebeurd.
Senioren zeggen het niet altijd duidelijk op de eerste dag. Crawley zegt dat ze praten als ze je vertrouwen.
“Toen de pandemie toesloeg, vertelde mijn dochter me over dit programma”, zei hij. “Ik ben open en geïnteresseerd om te helpen, omdat veel senioren thuis zijn en niemand hebben om mee te praten. Wij zijn dus de mensen met wie ze praten.”
USDA Economische Onderzoeksdienst rapporteert dat in 2023 9,3 procent van de Amerikaanse huishoudens met volwassenen van 65 jaar en ouder ergens in de loop van het jaar met voedselonzekerheid zal kampen. Voor huishoudens waar volwassenen van 65 jaar en ouder alleen wonen, bedraagt de voedselonzekerheid 11 procent. In Michigan meldt Forgotten Harvest dat 291.000 senioren van 60 jaar en ouder getroffen worden door voedselonzekerheid.
Bijna de helft bevindt zich in de regio Metro Detroit.
“Alleen wonen is niet alleen een individuele kwestie; het verandert de toegang. Senioren die alleen wonen lopen een groter risico op voedselonzekerheid en het is waarschijnlijker dat het vrouwen boven de 50 zijn”, aldus Davis. ‘Omdat de kans groter is dat ze alleen leven, horen ze niets over de gemeenschapsmiddelen en -diensten die beschikbaar zijn via op geloof gebaseerde organisaties, non-profitorganisaties en andere organisaties.
In dezelfde huishoudens komt ook strijd met de energiekosten voor. A Centrum voor Amerikaanse vooruitgang Uit de analyse blijkt dat in 2023 bijna 1 op de 3 ouderen – dat zijn 14,8 miljoen mensen – ‘energieonzekerheid’ zal ervaren, wat betekent dat ze bezuinigen op basisbehoeften zoals medicijnen of voedsel om de energierekening te betalen, hun huis op een onveilige temperatuur houden, of de energierekeningen de afgelopen twaalf maanden niet kunnen betalen.
“De wintermaanden in Michigan en Metro Detroit kunnen een zeer moeilijke tijd zijn omdat de elektriciteitsrekeningen stijgen”, zei Davis. “Hogere kosten kunnen het moeilijk maken om voedsel een hele maand vol te houden, wat kan leiden tot gemiste maaltijden of zelfs bezuinigingen op de nutsvoorzieningen.”
Davis wees er ook op dat honger een andere barrière is: uit een onderzoek naar de behoeften van de gemeenschap, uitgevoerd door haar bureau, bleek dat 20 procent van de respondenten geen toegang had tot een voertuig en dat meer dan 90 procent van de zorgverleners – van wie de meesten oudere vrouwen waren – het afgelopen jaar geen arts had gezien.
Frank Kubik, directeur van het Focus: HOPE-voedselprogramma, zei dat veel senioren niet vrijwillig willen delen hoe slecht de dingen voor hen zijn. Hij legt uit wat medewerkers en vrijwilligers doen om de noodzaak te begrijpen, zonder iemand te dwingen het hardop te zeggen.
(Met dank aan Detroit Focus: Hope)
“Wat we mensen soms vragen als je eten bezorgt, is vragen of je het voor de ouderen mag bewaren”, zegt Kubik. “Je wilt niet opdringerig zijn, mensen willen je soms de situatie niet vertellen, en dat begrijp ik.”
Hij legde de vragen uit die zouden kunnen volgen.
“Mag ik het in je kast leggen? Mag ik het in je koelkast zetten?” zei hij. “En dan krijg je de kans om de kast of de koelkast open te maken en te kijken wat er daadwerkelijk in zit.”
Kubik beschreef een huis dat hij nooit verliet: ‘Men had heel weinig. En als ik heel weinig zeg, bedoel ik een blikje appelmoes of zoiets, en dat is alles.’
“Hoe kunnen ouderen in dit land leven van alleen maar een blikje appelmoes of zoiets?… Dit klopt niet. Dit moet een betere manier zijn.”
De socialezekerheidsadministratie schat dat de gemiddelde maandelijkse pensioenuitkering voor januari 2025 $ 1.976 zal bedragen. Voor senioren op SSIe meldt het bureau dat in december 2024 de gemiddelde maandelijkse federaal beheerde SSI-betaling voor ontvangers van 65 jaar of ouder $ 576 zal bedragen. Ze moeten de huur, nutsvoorzieningen, transport, eigen bijdragen, recepten, voedsel en de kleine uitgaven die zich stilletjes opstapelen, inclusief toiletartikelen, dekken.
“Het herinnert je er alleen maar aan hoe kwetsbaar alles is en elke verstoring van alles wat al gebeurt, of het nu SNAP is, of het nu onze programma’s zijn, of het nu je socialezekerheidscontroles zijn, ze hebben allemaal een enorme impact”, zei hij.
Focus: Voedsel voor ouderen Programma HOPE bestaat omdat de achterstand reëel is, en omdat je mensen moet ontmoeten waar ze zijn, en niet waar het systeem aanneemt dat ze zijn, zei Kubik. Crawley heeft dezelfde les van voor de deur geleerd.
Hulp die er toe doet, is hulp die daadwerkelijk kan worden bereikt, opgeslagen en gebruikt zonder daarbij hun waardigheid te verliezen. Soms lijkt het op warm eten. Soms zien boodschappen eruit alsof ze in een schone kast zijn opgeborgen. Soms lijkt het een behoorlijk lang gesprek totdat de waarheid aan het licht komt.
