Vier astronauten werden vandaag de eerste mensen die rond de maan reisden sinds het Apollo-tijdperk – en voegden een nieuwe pagina toe aan de geschiedenisboeken van het Artemis-tijdperk.
Dat Artemis 2 De bemanning bereikte een maximale afstand van 400.000 kilometer van de aarde, waarmee ze het record voor menselijke reisafstanden overtrof dat tijdens Apollo 13-missie in 1970 voor meer dan 4.000 mijl.
NASA-astronaut Christina Koch markeerde de gebeurtenis in een radiotransmissie vanuit NASA’s Orion-ruimtecapsule, genaamd Integrity. “Het belangrijkste voor ons is om dit moment te kiezen om deze generatie en de volgende generatie uit te dagen en ervoor te zorgen dat dit record niet lang standhoudt”, zei hij.
Koch schreef geschiedenis als de eerste vrouw die buiten de baan van de aarde reisde. Een van de bemanningsleden, NASA-piloot Victor Glover, was de eerste zwarte astronaut die naar de maan reisde, en de Canadese astronaut Jeremy Hansen was de eerste niet-Amerikaanse astronaut die dat deed.
Het primaire doel van de 10-daagse Artemis 2-missie is om te dienen als een eerste bemande testvlucht voor het Orion-ruimtevaartuig, dat een soortgelijk pad rond de maan volgt. onbemande Artemis 1-missie in 2022. Een succesvolle Artemis 2-missie zal begin volgend jaar de weg vrijmaken voor een testvlucht van een maanlander in een baan om de aarde, die waarschijnlijk in 2028 zal worden gevolgd door de eerste bemande maanlanding sinds Apollo.
Techwerkers in de omgeving van Seattle had een rol gespeeld bij het neerhalen van Orion – en nam hem mee naar huis. Aerojet Rocketdyne L3Harris-fabriek in Redmond Ondertussen wordt er gewerkt aan de hoofdmotor van het ruimtevaartuig en enkele van zijn stuwraketten Karman Space Systems Mukilteo-faciliteit biedt mechanismen voor het Orion-parachute-inzetsysteem en het noodluikontgrendelingssysteem.
Het vluchtplan van Artemis 2 maakt gebruik van orbitale mechanica en het afvuren van de hoofdmotor van de Orion op precies het juiste moment om de astronauten op een rondreis rond de maan en terug te sturen. De zwaartekracht van de maan zorgt ervoor dat Orion een belangrijke U-bocht maakt aan de andere kant, op een afstand van minstens 6.000 kilometer van het maanoppervlak, en vervolgens terug naar de aarde raast.
Wetenschappelijke draai rond de maan
Wetenschappers vroegen astronauten om tijdens flyby’s nauwkeurige geologische observaties van het maanoppervlak te maken. Omdat de Artemis-astronauten een breder perspectief op de maan hebben dan de Apollo-astronauten van vijftig jaar geleden, kunnen ze delen van de andere kant zien die niet direct zichtbaar zijn voor het menselijk oog (hoewel ze goed zijn gedocumenteerd door robotsondes).
NASA-missiecommandant Reid Wiseman vond het moeilijk om zich los te maken van maanwaarnemingen en zijn waarnemingen via een radioverbinding te bespreken met Kelsey Young, hoofd van de maanwetenschap van Artemis 2. ‘Je trekt me nu weg van de maan, dus laten we gaan’, zei hij tegen Young.
Terug bij Mission Control in Houston pakte Young het allemaal op de voet. “Ik moet zeggen dat ‘maanvreugde’ een nieuwe term is die het nieuwe motto van ons team is geworden”, zei hij tegen Wiseman.
De astronauten concentreerden zich op kenmerken van wetenschappelijk belang, waaronder het Orientale Basin en het Hertzsprung Basin, twee inslagkraters met meerdere ringen die verschillende geologische tijdperken aan de andere kant documenteren. Ze merkten subtiele tinten groen en bruin op tegen het overwegend grijze maanlandschap. Ze besteedden ook veel aandacht aan het zuidpoolgebied, dat het doelwit was van de eerste bemande landing van het Artemis-programma.
“De uitzichten op de Zuidpool zijn werkelijk verbazingwekkend,” zei Glover.
Koch bewonderde de heldere jonge kraters die opvielen op het maanoppervlak. “Het ziet er eigenlijk uit als een lampenkap met kleine speldenprikjes erin, waar het licht doorheen schijnt,” zei hij. “Ze zijn heel helder vergeleken met andere manen.”
Emotioneel moment
Hansen vertelde Mission Control dat de astronauten nieuwe namen hadden voorgesteld voor twee kraters die ze op het onderoppervlak zagen. ‘Integrity’ werd gekozen als de naam van een van de kraters, ter ere van het bemande ruimtevaartuig. Een andere krater heette ‘Carroll’, ter ere van de vrouw van Wiseman, die in 2020 stierf. Nadat Hansen de naam van Carroll had gezegd, kwamen de astronauten bijeen om Wiseman geruststellende knuffels te geven.
Het was niet het enige emotionele moment op het parcours. Koch zei dat hij “een ongelooflijk ontroerend gevoel voelde toen hij de maan zag” en vergeleek het met de aarde. Zijn verklaring van het gevoel is vergelijkbaar met de verklaring van de astronauten van het fenomeen dat bekend staat als Effectenoverzicht.
‘Alles wat we nodig hebben, voorziet de aarde,’ zei hij, ‘en het is een wonder, en je kunt het pas weten als je het perspectief van iets anders hebt.’
Net voordat Orion achter de maan zou passeren voor een tijdelijke black-out, maakte Glover van de gelegenheid gebruik om te verwijzen naar het christelijke gebod om je naaste lief te hebben als jezelf. “Terwijl we ons voorbereiden om de radiocommunicatie te beëindigen, kunnen we nog steeds jullie liefde vanaf de aarde voelen. En voor jullie allemaal op aarde en rondom de aarde: we houden van jullie vanaf de maan”, zei hij. ‘Tot ziens aan de andere kant.’
Ongeveer 40 minuten later verscheen Orion van de andere kant van de maan en werd de communicatie hersteld. “Het is geweldig om weer iets van de aarde te horen,” vertelde Koch aan Mission Control.
“We zullen verkennen, we zullen schepen bouwen, we zullen opnieuw bezoeken, we zullen wetenschappelijke buitenposten bouwen, we zullen op rovers rijden, we zullen aan radioastronomie doen, we zullen bedrijven starten, we zullen de industrie ondersteunen, we zullen inspireren”, zei Koch. “Maar uiteindelijk zullen we altijd voor de aarde kiezen.”
Ondergang, opkomst en eclips
De rotatie achter de maan gaf de bemanning de mogelijkheid Earthset-beelden te maken De aarde komt omhoog – en markeert het begin van Orions reis naar huis. Terug in Mission Control veranderde het ondersteuningsteam hun dubbelzijdige missiepatch om de focus van het patchontwerp te verleggen van de maan naar de aarde.
Maar de werkdag was nog niet voorbij: voor de slotakte zetten de astronauten een veiligheidsbril op en keken hoe de zon achter de maan voorbijging en zo een onnatuurlijke zonsverduistering veroorzaakte. Terwijl de zon onder de maanhorizon zakte, maakten ze foto’s van de corona van de zon.
Glover meldt dat de corona een heldere halo creëert “bijna rond de hele maan”, waarbij het maanoppervlak zeer zwak verlicht wordt door gereflecteerd aardlicht. “Het is een behoorlijk indrukwekkend gezicht”, zei hij. “Maanlicht heel anders, en creëert een behoorlijk indrukwekkende visuele illusie. Wauw, geweldig.”
De terugkeer van de zon van achter de maan markeerde het einde van de zeven uur durende maanobservatiesessie van vandaag. “Ik kan niet genoeg zeggen hoeveel wetenschap we hebben geleerd, en hoeveel inspiratie je ons hele team, de maanwetenschappelijke gemeenschap en de hele wereld hebt gegeven met wat je vandaag hebt kunnen brengen,” vertelde Young aan de bemanning. “Je hebt de maan vandaag echt dichterbij gebracht, en we zijn zo dankbaar.”
Hoge-resolutiebeelden en rapporten over deze waarnemingen zullen de komende dagen worden gedownlinkt en verspreid. Planetaire wetenschappers zullen zich over de gegevens buigen lang nadat Orion en zijn bemanning vrijdag hun geplande landing in de Stille Oceaan hebben gemaakt.
Na de flyby feliciteerde president Donald Trump de bemanning via een audioverbinding en noemde ze ‘moderne pioniers’.
‘Vandaag heb je geschiedenis geschreven en heel Amerika trots gemaakt’, zei hij. “Sinds het Apollo-programma is er geen enkele astronaut meer naar de maan geweest… Eindelijk is Amerika terug.”
