Iedereen kent deze collega, degene die steeds ontslagen wordt omdat er snacks ontbreken in de pauzeruimte. De man die dacht dat hij ontslagen was omdat zijn baas tegenwoordig geen emoji’s meer gebruikt. De persoon wiens kantoor het is Kleine kip: angstig, enigszins in paniek, vaak vergist. . . en die niet kan stoppen met praten met andere mensen over waar ze zich ook zorgen over maken.
Deze persoon – en mogelijk ook jij – heeft misschien gelijk, omdat het logisch is dat werknemers zich op dit moment nerveus voelen: Het aantal ontslagen is ongekend hoogen januari is een maand waarin doorgaans ontslagen plaatsvinden.
Maar voor het Chicken Little-kantoor zijn het niet alleen de grimmige aantallen massaontslagen die beangstigend zijn: het is de onbekende toekomst die hen in voortdurende paniek brengt. “Onzekerheid is een grote trigger voor de stressreactie” in het lichaam, zegt dokter Esther Sternberg, die de effecten van stress op mensen al lang heeft bestudeerd.
Snel bedrijf sprak met een aantal psychologie-experts die vertellen wat iemand vatbaarder maakt voor angstspiralen, tips voor het omgaan met aanhoudend kantoorpessimisme en hoe je kunt ontsnappen aan de zorgen van een ontslag.
Wat veroorzaakt een angstspiraal
Mensen die een klein stukje negatieve informatie snel omzetten in een potentiële ramp “zijn doorgaans heel gelukkig neuroticisme”, zegt klinisch psycholoog Melanie McNally.
Neuroticisme, een van de “Big Five” persoonlijkheidskenmerken in de psychologie, meet de bereidheid van een persoon om met negatieve emoties om te gaan. Denk aan een recente collega weten ze werden ontslagen nadat ze uit een groeps-e-mail waren weggelaten, terwijl de persoon die ze had gestuurd het in werkelijkheid helemaal was vergeten.
“Kleine bezuinigingen zijn voor deze mensen niet alleen een kostenbesparende maatregel”, zegt organisatiepsycholoog Ali Shehab. In plaats daarvan beschouwt valse waakzaamheid het als “een teken dat het bedrijf failliet gaat. ‘Ik word ontslagen en ik zal nooit meer een baan krijgen.'” Dit wordt vaak gezien als een beschermingsmechanisme dat zekerheid probeert te bieden te midden van stressveroorzakende onzekerheid.
Toen Yvonne Castañeda, een maatschappelijk werkster gespecialiseerd in trauma, in het verleden te maken kreeg met deze ‘halfleeg glas’-types, merkte ze op dat zelfgenoegzaamheid voor sommige mensen ‘beangstigend’ of ‘verkeerd’ leek, of dat veiligheid niet betrouwbaar was. Dit kan voortkomen uit hun opvoeding: ouders die zich misschien te veel zorgen maken en te veel nadenken over mogelijke gevaren, zorgen ervoor dat deze persoon de mentaliteit krijgt dat het niet goed met hem zal gaan. Deze mentaliteit kan zich zelfs manifesteren na een traumatische gebeurtenis, zoals een verlies, waarna de persoon zich onwaardig voelt of ‘weer gelukkig wil zijn’, zei Castañeda.
Maar McNally zei dat deze mensen mogelijk slechts ‘beperkte sociale steun’ hebben. Misschien kunnen ze aan het einde van de werkdag niet naar huis gaan en hun zorgen voorleggen aan vrienden of familie om een geruststellend en alternatief standpunt te krijgen, en dan worden collega’s uiteindelijk hun belangrijkste uitlaatklep om hun zorgen te uiten.
Voor David Rosmarin, professor aan de Harvard Medical School en oprichter van het Center for Anxiety, is de beschrijving van deze archetypen veel eenvoudiger. “Ze worden ‘Amerikanen’ genoemd”, zei hij.
Dergelijk gedrag “komt niet voort uit pessimisme, maar eerder uit controle.” Als Amerikanen, zo voegde hij eraan toe, wordt ons geleerd ongemakkelijke gevoelens weg te gooien zodra ze ons bezoeken. Nu steeds meer culturen onmiddellijke bevrediging en onmiddellijke antwoorden op elke vraag willen, is het niet verrassend dat veel mensen ervaren wat Rosmarin ‘een intolerantie voor onzekerheid’ noemt, of het nu gaat om het weer of de baanzekerheid.
Maar ironisch genoeg zal het geobsedeerd zijn door zekerheid de angst alleen maar aanwakkeren.
Navigeer door deze energie op het werk
Terwijl sommige werknemers hun angsten op anderen afreageren – hetzij uit angst, uit een verlangen naar controle, of gewoon uit de behoefte om een mening te geven – herinnert McNally ons eraan dat emoties ‘besmettelijk’ zijn. “Hoogstwaarschijnlijk verspreid je stress” als je je overgeeft aan een angstspiraal, zegt hij.
En voor de mensen om die persoon heen: “Het is heel gemakkelijk om in die tornado te worden meegezogen”, voegde Castañeda eraan toe. “Misschien probeer je iets te zeggen om ze op te vrolijken, maar het werkt averechts en plotseling heb je een conflict.”
Toch ook de experts die met hem spraken Snel bedrijf Houd er rekening mee dat het nuttig kan zijn om uw zorgen met anderen te delen. De geestelijke gezondheidsvoordelen van het hebben mensen die u kunt vertrouwen op het werk is echt.
Maar wanneer mensen routinematig reageren op de drang om angsten te uiten, tot het punt waarop onnodige stress wordt verspreid, is het voor collega’s het beste om grenzen te stellen.
‘Als gesprekken cyclisch en gevaarlijk worden’, zegt Shehab, is de stap die je moet nemen ‘je langzaam losmaken’. Je kunt zeggen dat je hoort dat de persoon zich zorgen maakt, maar op dit moment moet je je concentreren op een belangrijke deadline.
“Laten we ons het komende uur concentreren op het werk waar we controle over hebben”, stelt Shehab ter communicatie voor.
Deskundigen raden over het algemeen aan de zorgen van een bezorgde collega te erkennen en te valideren voordat ze proberen hem te helpen van mening te veranderen. Iemands angsten negeren of tegen hem zeggen dat hij moet ‘kalmeren’, zei McNally, ‘zal niet werken.’ Luister in plaats daarvan gewoon – als u zich geaard en open genoeg voelt om het te horen zonder uzelf in verwarring te brengen.
“Houd de ruimte vast. Probeer het niet beter te maken”, adviseert Castañeda. “Dat zou je niet doen.” Rosmarin suggereert ‘reflectief luisteren’, een ‘basistechniek van psychotherapie’ waardoor mensen zich op hun gemak en begrepen voelen.
Stel je bijvoorbeeld een collega voor die zegt: ‘Ik maak me echt zorgen over ontslagen. Dit is vorig jaar gebeurd en ik weet zeker dat het weer zal gebeuren.’ Je zou kunnen reageren met iets als: “Ja, je had gelijk over vorig jaar, en dat is echt eng om over na te denken.” Het valideren van iemands gevoelens van ups en downs kan helpen hem te kalmeren door hem het gevoel te geven dat hij gehoord wordt, zodat hij of zij zich tenminste niet ongerust maakt als hij ongegronde angsten heeft.
Shehab stelt ook voor om feiten te gebruiken om de bron van angst te achterhalen. “Welk concreet bewijs hebben we dat er momenteel ontslagen plaatsvinden?” Shehab stelt voor om voor bezorgde collega’s (of voor jezelf) te poseren. “Wat zijn op dit moment de echte meetgegevens van het bedrijf?” Hierbij, zegt hij, “is de prefrontale cortex betrokken”: het deel van de hersenen dat verantwoordelijk is voor het rationele denken en dat vaak “gekaapt wordt door de hyperactieve amygdala”, het angstcentrum van de hersenen, tijdens angstcycli.
Uit onderzoek blijkt dat ventileren kan helpen, maar het duurt maar een paar minuten voordat het contraproductief wordt. McNally stelt voor een timer in te stellen op drie tot vier minuten. Wanneer de timer afgaat, schakel je over naar een nieuwe activiteit die echt je aandacht trekt, zoals dansen op je favoriete nummer aller tijden, of een diner koken met het gezin.
Valideer de angst, handel met empathie en onderbouw de angst vervolgens met feiten en daag de herkadering voorzichtig uit.
De spiraal in de kiem smoren
Of het nu met een nerveuze collega is, of met jezelf, zoek naar ‘wat de oorzaak van de angst is’, zegt Rosmarin.
Maakt u zich het meeste zorgen over de huurbetalingen? Het kan helpen om bij ontslag een nieuw persoonlijk budget aan te maken. Is de gedachte aan het zoeken naar een nieuwe baan jouw grootste stressfactor? Update je cv en begin met netwerken.
Door mentaal de verbinding te verbreken en jezelf te aarden in kalme actie, kan je fysiologische reactie op angst veranderen: “Er stroomt minder adrenaline door je systeem” als je dat doet, zegt Rosmarin.
In ‘high-stress, high-control’-situaties, zegt Sternberg, ‘raak je echt opgewonden.’ Geconfronteerd worden met de mogelijkheid van ontslagen brengt veel stress met zich mee, laag-controle, maar als je er mee omgaat bij het solliciteren naar een nieuwe baan, heb je een voordeel een aantal controle, en kan sommige negatieve gevoelens van stress verlichten.
Anders, voegt Sternberg eraan toe, zorg ervoor dat je voldoende slaap krijgt, gezond eet en beweegt om angst te verminderen.
Nogmaals, het komt allemaal neer op onzekerheid. . . en ermee leren leven.
Als je je partner (of jezelf) kunt helpen het te accepteren of als brandstof te gebruiken productiviteitdes te waarschijnlijker is het voor elke persoon om een angstspiraal te vermijden.
“De vraag is niet of je de uitkomst kunt controleren”, zei Rosmarin. Het is “het accepteren van het feit dat we niet de volledige controle hebben.”
