Brandon Wencreatief directeur, Koninklijke Academie voor Schone Kunsten, Antwerpen
Brandon Wen, geboren in Los Angeles, is een modeontwerper en performancekunstenaar Cornell Universiteit voordat u aankomt Koninklijke Academie voor Schone Kunsten, Antwerpen. Hij slaagde Walter Van Beirendonck als creatief directeur van de modeafdeling in 2022.
Wat is het gemiddelde aantal leerlingen in een groep?
Bij masters is dat 17.
Welke kwaliteiten/vaardigheden zoekt u bij uw leerlingen?
Over het algemeen accepteren we hier niet veel mensen die geen bachelordiploma hebben behaald, omdat de masterperiode slechts één jaar bedraagt. Dit werd uiteindelijk een jaar van overleg. Als we de persoon nemen, is het zijn persoonlijkheid en karakter, alsof je naar zijn portfolio kijkt en er een duidelijk standpunt is.
Ontwikkelen uw studenten tijdens het volgen van de cursussen een esthetiek, stijl of manier van ontwerpen of denken?
Het gaat erom wat je doet of zegt dat niet is gezegd; Jouw visie moet niet alleen sterk zijn, maar ook persoonlijk. We zijn de grens overgegaan. Soms is het dus lastig voor een minimalistischer profiel. Maar dat is niet omdat we anti-minimalisten zijn. Wij verwachten een bepaalde mate van intensiteit en rijkdom in het ontwerp. Er moeten zorgvuldig doordachte details zijn. Maar het gaat over het hebben van een sterke persoonlijke identiteit en het realiseren van wat nog niet is gecreëerd.
Wat zijn de belangrijkste uitdagingen voor creatief onderwijs?
Naarmate de politiek conservatiever wordt, wordt alles strenger, minder flexibel… soms kan het moderne denken een bepaalde vrijheid, namelijk creativiteit, vernietigen. En ik bedoel vaagheid, omdat het de dingen niet definieert zoals ze zijn. Dit is niet langer een ‘krak de zweep’-opleiding. Je eist en verwacht veel, maar je begeleidt ze ook. Het is belangrijk dat je, terwijl je je aanpast aan gevoeligheid, ook de noodzaak van uitdagingen begrijpt, want als er geen uitdagingen zijn, zullen ze niet gedijen. Het eerste jaar had ik strikte regels over tekenen, het moest in een boek of op papier. Ze kunnen het digitaal proberen als ze dat willen. Maar wat ik in de klas zag, moest met de hand gebeuren. Als studenten bijvoorbeeld op een iPad presenteren, kunnen ze verschillende opties weergeven. Ze kunnen annuleren als ze iets vergeten, ze kunnen het googlen, opzoeken en ophalen; Er gebeuren zoveel dingen die geen beslissingen zijn, maar slechts keuzes. Als je het in je boek tekent en rood schildert, heb je dat rood gekozen, en met die keuze moet je leven. Het vergt meer van je als het er fysiek moet zijn en je keuzes, je besluitvormingsvaardigheden, ontwikkelen zich echt, want dan zeg je: “Oké, verdomd, ik heb vreselijk rood getekend. Ik weet dat ik het de volgende keer anders zal moeten doen.”
Wat zijn uw verwachtingen voor uw studenten als ze eenmaal afgestudeerd zijn?
Ik zou graag zien dat er ruimte voor hen wordt gecreëerd. Omdat je veel getalenteerde, artistieke, gevoelige studenten hebt, en als ze maar een merk kiezen en technische tekeningen maken, zal het een triest einde voor hen zijn. Is er een plek waar ze kunnen werken of een merk waarvoor ze kunnen werken? Moeten we een betere relatie met hen hebben? Zijn er incubators waar we van moeten weten? Ik wil dat ze de ruimte kunnen vinden om net zo creatief te zijn als hier.
Fotografie door Lalo + Eva en productie door Sonya Mazuryk. Genomen uit 10 Magazine nummer 76 – CREATIVITEIT, VERANDERING, VRIJHEID – NU gepubliceerd. Bestel uw exemplaar Hier.
