Het chatbot-tijdperk heeft misschien net nieuws over zijn ondergang ontvangen. Peter Steinberger, schepper Open klauwen – een open source AI-agent die de ontwikkelaarswereld de afgelopen maand stormenderhand heeft veroverd zorgen onder bedrijfsbeveiligingsteams – werd dat weekend aangekondigd hij sloot zich aan bij OpenAI om ‘iedereen keuzevrijheid te bieden’.
Het OpenClaw-project zelf zal overgaan in een onafhankelijke stichting, hoewel OpenAI het al sponsort en mogelijk invloed heeft op de richting ervan.
Deze stap vertegenwoordigt OpenAI’s meest agressieve weddenschap tot nu toe op het idee dat de toekomst van AI niet gaat over wat modellen kunnen zeggen, maar over wat ze kunnen doen. Voor IT-leiders die hun AI-strategieën evalueren, is deze acquisitie een signaal dat het zwaartepunt van de industrie verschuift van conversatie-interfaces naar autonome agenten die namens gebruikers zoeken, klikken, code uitvoeren en taken voltooien.
Van speeltuinprojecten tot de populairste acquisitiedoelen in AI
Het pad van OpenClaw naar OpenAI was allesbehalve conventioneel. Het project begon vorig jaar als “ClawdBot” – een verwijzing naar het Claude Anthropic-model dat veel ontwikkelaars gebruiken om het uit te voeren. Het werd uitgebracht in november 2025 en is het werk van Steinberger, een ervaren softwareontwikkelaar met 13 jaar ervaring in het bouwen en runnen van een bedrijf, die zich tot het verkennen van AI-agenten wendde als wat hij omschrijft als een ‘speeltuinproject’.
De agent onderscheidt zich van eerdere autonome AI-inspanningen – vooral het AutoGPT-moment in 2023 – door verschillende mogelijkheden te combineren die voorheen afzonderlijk bestonden: tooltoegang, uitvoering van sandbox-code, persistent geheugen, vaardigheden en eenvoudige integratie met berichtenplatforms zoals Telegram, WhatsApp en Discord. Het resultaat is een agent die niet alleen denkt, maar ook handelt.
In december 2025 en vooral januari en begin februari 2026 zag OpenClaw snelle acceptatiegraad en “hockeystick”. onder de AI-vibe-codeerders en -ontwikkelaars waren ze onder de indruk van het vermogen om taken autonoom uit te voeren in applicaties en volledige pc-omgevingen, inclusief het voeren van messenger-gesprekken met gebruikers en het plaatsen van eigen inhoud.
In zijn blogpost waarin de verhuizing wordt aangekondigd In een gesprek met OpenAI formuleerde Steinberger de beslissing in bescheiden termen. Hij erkende dat het project een “grote onderneming” zou kunnen zijn, maar zei dat dit hem niet interesseerde. In plaats daarvan schreef hij dat het zijn volgende missie was om ‘een middel te bouwen dat zelfs mijn moeder zou kunnen gebruiken’ – een doel dat volgens hem toegang vereiste tot geavanceerde modellen en onderzoek dat alleen een groot laboratorium kon bieden.
Sam Altman bevestigde de aanstelling in een bericht waarin hij verklaarde dat Steinberger de volgende generatie privéagenten bij OpenAI zal aansturen.
Gemiste antropische kans
De overname roept ook ongemakkelijke vragen op voor Anthropic. OpenClaw is oorspronkelijk gemaakt om aan Claude te werken en draagt een naam – ClawdBot – die bij het model past.
In plaats van de gemeenschap te omarmen die het platform heeft gebouwd, Anthropic heeft Steinberger naar verluidt een last onder dwangsom gestuurdwaardoor hij een paar dagen de tijd kreeg om het project een nieuwe naam te geven en alle banden met Claude te verbreken, anders worden er juridische stappen ondernomen. Het bedrijf weigerde zelfs toe te staan dat het oude domein werd overgedragen naar het nieuwe merkproject.
De redenen waren niet zonder verdienste: vroege implementaties van OpenClaw waren beladen met beveiligingsproblemen, omdat gebruikers de agent met root-toegang en minimale bescherming op onbeveiligde machines draaiden. Maar door zijn strenge juridische aanpak legde Anthropic het meest virale project van het bureau in de recente geschiedenis feitelijk rechtstreeks in handen van zijn belangrijkste concurrent.
“Bliksem vangen in een fles”: CEO van LangChain weegt mee
Harrison Chase, mede-oprichter en CEO van LangChain, geeft een openhartige beoordeling van het OpenClaw-fenomeen en de verwerving ervan in een exclusief interview voor een komende aflevering VentureBeat’s Beyond The Pilot-podcast.
Chase trekt directe parallellen tussen de opkomst van OpenClaw en de doorbraakmomenten die eerdere golven van AI-tools bepaalden. Hij merkt op dat succes op dit gebied vaak wordt bepaald door timing en momentum, en niet alleen door technische uitmuntendheid. Hij wees op zijn eigen ervaringen met LangChain, evenals ChatGPT en AutoGPT, als voorbeelden van projecten die op het juiste moment tot de verbeelding van ontwikkelaars spraken – terwijl soortgelijke projecten die rond dezelfde tijd werden gelanceerd dat niet deden.
Wat OpenClaw volgens Chase onderscheidt, is de bereidheid om ‘ontbundeld’ te worden – een term die hij liefdevol gebruikt. Hij onthulde dat LangChain zijn werknemers vertelde dat ze OpenClaw niet op bedrijfslaptops konden installeren vanwege de veiligheidsrisico’s die daarmee gepaard gingen. Het was die roekeloosheid, zegt hij, die ervoor zorgde dat het project weerklank vond op een manier die een zorgvuldiger laboratorium nooit zou kunnen bewerkstelligen.
“OpenAI zou zoiets nooit uitbrengen. Ze kunnen zoiets niet uitbrengen”, zei Chase. “Maar dat maakt OpenClaw OpenClaw. Dus als je dat niet doet, kun je ook geen OpenClaw hebben.”
Chase schrijft de virale groei van het project toe aan schijnbaar eenvoudige richtlijnen: treed in het openbaar op en deel je werk op sociale media. Hij maakte een vergelijking met de begindagen van LangChain en merkte op dat beide projecten aan populariteit wonnen doordat de oprichters consequent over hun voortgang postten en twitterden, waardoor de zeer geconcentreerde AI-gemeenschap van X werd bereikt.
Als het gaat om de strategische waarde van acquisities, is Chase beter meetbaar. Hij erkende dat elke bedrijfsontwikkelaar misschien een “veilige versie van OpenClaw” zou willen, maar vroeg zich af of de overname van het project zelf OpenAI dichter bij dat doel zou brengen. Hij wijst op Claude Cowork van Anthropic als een conceptueel vergelijkbaar product – meer lockdown, minder verbindingen, maar gericht op dezelfde visie.
Misschien wel zijn meest provocerende observatie gaat over wat OpenClaw onthult over de aard van agenten zelf. Chase stelt dat codeeragenten eigenlijk agenten voor algemene doeleinden zijn, omdat de mogelijkheid om code te schrijven en uit te voeren hen mogelijkheden geeft die veel verder gaan dan wat een vaste gebruikersinterface kan bieden. Gebruikers zien de code nooit – ze communiceren alleen in natuurlijke taal – maar dat geeft agenten uitgebreide mogelijkheden.
Hij identificeerde drie belangrijke inzichten uit het OpenClaw-fenomeen dat LangChains eigen routekaart vormgaf: natuurlijke taal als de primaire interface, geheugen als een kritische driver waarmee gebruikers “iets kunnen bouwen zonder te beseffen dat ze iets aan het bouwen zijn”, en het genereren van code als de motor van een instelling voor algemene doeleinden.
Wat dit betekent voor de AI-strategieën van bedrijven
Voor IT-beslissers kristalliseert de overname van OpenClaw verschillende trends uit die zich in 2025 en tot in 2026 hebben ontwikkeld.
Ten eerste consolideert het concurrentielandschap voor AI-agenten snel. Meta heeft onlangs Manus AI overgenomen, een compleet agentsysteem, evenals Limitless AI, een draagbaar apparaat dat de levenscontext vastlegt voor LLM-integratie. OpenAI’s eerdere pogingen met agentproducten – waaronder de Agents API, Agents SDK en Atlas agent browser – slaagden er niet in om de tractie te krijgen die OpenClaw van de ene op de andere dag bereikte.
Ten tweede blijft de kloof tussen wat mogelijk is in open source-experimenten en wat kan worden geïmplementeerd in bedrijfsomgevingen groot. De kracht van OpenClaw komt juist voort uit het ontbreken van onaanvaardbare vangrails in een bedrijfsomgeving. De race om een ‘veilige bedrijfsversie van OpenClaw’ te bouwen, zoals Chase het stelt, is nu de belangrijkste vraag waarmee elke platformleverancier ter wereld wordt geconfronteerd.
Ten derde onderstreept deze overname dat de belangrijkste AI-interfaces wellicht niet uit het laboratorium zelf komen. Net zoals de meest invloedrijke mobiele apps niet van Apple of Google komen, kunnen killer-agent-ervaringen voortkomen uit onafhankelijke ontwikkelaars die bereid zijn grenzen te verleggen die grote laboratoria niet kunnen. IT-beslissers moeten zichzelf deze vraag nu stellen
Zullen de klauwen sluiten?
De grootste zorg van de open source-gemeenschap is of OpenClaw open zal blijven onder de paraplu van OpenAI.
Steinberger heeft zich ertoe verbonden het project naar een funderingsstructuur te verplaatsen, en Altman heeft publiekelijk verklaard dat het project open source zal blijven.
Maar de ingewikkelde geschiedenis van OpenAI met het woord ‘open’ – het bedrijf wordt momenteel geconfronteerd met rechtszaken over de overgang van een entiteit met winstoogmerk naar een entiteit met winstoogmerk – heeft mensen sceptisch gemaakt.
Voorlopig markeert deze overname een keerpunt: de focus van de industrie is officieel verschoven van wat AI kan zeggen naar wat AI kan doen.
Of OpenClaw de basis zal worden van OpenAI’s agentenplatform of een voetnoot zal worden zoals AutoGPT voordat het zal afhangen van de vraag of de magie die ervoor zorgde dat het viraal ging – de energie van een onafhankelijke hacker die grenzen verlegt en afstand doet van beveiliging – kan overleven binnen de muren van een bedrijf van 300 miljard dollar.
Zoals Steinberger zijn proclamatie ondertekende: “De poot is de wet.”
