De nieuwe wet heeft tot doel te voorkomen dat artsen abortuspillen naar Texas sturen

Een ingrijpende nieuwe abortuswet in Texas die deze week van kracht werd, zou een landelijk geschil over de levering van abortuspillen kunnen doen escaleren.

House Bill 7 vertegenwoordigt de meest ambitieuze poging van tegenstanders van abortus om een ​​einde te maken aan abortussen op afstand, waardoor patiënten strenge verboden in Texas en andere staten na Roe v. Wade hebben kunnen omzeilen. Wade heeft geannuleerd. De wet, die op 4 december van kracht werd, voorziet in civielrechtelijke straffen voor zorgverleners die abortusmedicijnen in Texas aanbieden, zodat iedere burger een zorgverlener kan aanklagen voor een boete van minimaal $100.000. Voorstanders van het wetsvoorstel zeggen dat het ook rechtszaken tegen geneesmiddelenfabrikanten mogelijk maakt. Dit zou geen juridische stappen mogelijk maken tegen mensen die abortus plegen.

Terwijl andere staten wetten hebben aangenomen die zich richten op abortusmedicijnen – door ze bijvoorbeeld te classificeren als gereguleerde stoffen – hanteert de wet van Texas een nieuwe aanpak bij het aanpakken van mensen die de drugs distribueren en hun afhankelijkheid van civiele rechtszaken.

Zorgverleners zeggen dat de wet hen er niet van zal weerhouden abortussen te plegen bij mensen in Texas. Drie grote telezorgpraktijken bevestigden dat ze van plan zijn door te gaan met het voorschrijven en leveren van abortusmedicijnen aan patiënten in Texas, daarbij verwijzend naar andere staatswetten die hen zouden beschermen tegen rechtszaken in Texas. Elisa Wells, directeur van Plan C, dat abortusopties voor mensen in het hele land opsomt, zei dat ze van geen enkele provider heeft gehoord over plannen om te stoppen met het aanbieden van abortussen via telezorg aan Texanen.

“Zelfs de implementatie van deze wet maakt mensen vastbeslotener om mensen in Texas te helpen toegang te krijgen tot de abortuspil,” zei Wells.

Farmaceutische bedrijven hebben niet uitgelegd hoe ze zullen reageren. Danco, een van de belangrijkste fabrikanten van het abortusmedicijn mifepriston, weigerde commentaar te geven. GenBioPro, dat een generieke versie van het medicijn produceert, weigerde ook commentaar te geven.

Anti-abortusactivisten die voor de wet strijden, zeggen echter dat ze van plan zijn civiele rechtszaken aan te spannen tegen zorgverleners die de medicijnen naar Texas blijven verzenden. De particuliere rechtszaak zou een botsing tussen de abortuswetten van de staten kunnen versnellen, die naar verwachting door het conservatieve Amerikaanse Hooggerechtshof zal worden opgelost.

Het probleem is een conflict tussen abortusbeperkingen in de ene staat en beschermende wetten in andere staten die abortusaanbieders beschermen tegen rechtszaken buiten de staat. De wet bepaalt dat deelstaatregeringen niet zullen voldoen aan extraterritoriale inspanningen om gezondheidszorgaanbieders te straffen voor het aanbieden van juridische diensten in de staat waar zij wonen – inclusief abortus. Bijna de helft van de staten heeft schildwetten, ook al zijn het er maar acht Bescherm zorgverleners expliciet, waar patiënten zich ook bevinden.

Volgens de wet blijven medische professionals die in staten wonen waar abortus legaal is patiënten medicijnen sturen die ze kunnen gebruiken om hun zwangerschap vanuit huis te beëindigen – een methode die goed is bestudeerd en effectief is met zeldzame complicaties. Uit onderzoek blijkt dat 1 op de 4 abortussen nu via telezorg wordt uitgevoerd, en ongeveer de helft vindt plaats in staten die abortus verbieden of beperken.

De populariteit van deze methode maakt telezorg tot een belangrijk doelwit voor tegenstanders van abortus. Geen enkele staat is effectief gestopt met het aanbieden van abortussen op afstand in staten die dit verbieden, maar de implementatie van HB 7 introduceert een nieuw instrument waar anti-abortusactivisten gebruik van kunnen maken.

“We bouwen partnerschappen op, we informeren onze vrienden en andere Texanen over de wet en wat deze inhoudt – en zorgen ervoor dat een team klaar staat als we later dit jaar een van deze rechtszaken moeten aanspannen”, zegt John Seago, voorzitter van de anti-abortusgroep Texas Right to Life, die een leidende rol speelde bij het begeleiden van HB 7.

Dit omvatte ontmoetingen met tegenstanders van abortus in de hele staat, waaronder degenen die anti-abortuscentra runnen, organisaties die op medische klinieken lijken, maar in plaats daarvan mensen ontmoedigen hun zwangerschap te beëindigen. Velen brengen ook diensten op de markt, zoals ‘counseling na een abortus’. Het aanbod zou hen in contact kunnen brengen met mensen die telezorg hebben gebruikt voor abortussen, en die een bron van rechtszaken zouden kunnen zijn – vooral gezien het gebrek aan speciale faciliteiten voor reproductieve gezondheidszorg in de staat. Het anti-abortuscentrum is een belangrijke steunbron voor HB 7.

“Deze contacten zouden mogelijk in contact kunnen komen met iemand die deze pillen heeft besteld, of deze pillen aan hen zijn gegeven, en zij zullen uit de eerste hand ervaren hoe die pillen in Texas terecht zijn gekomen,” zei Seago. “Dat zijn het soort mensen waarmee we moeten samenwerken om rechtszaken op de meest effectieve manier voort te zetten. We bouwen dat netwerk zeker op.”

Gezondheidswerkers die abortuspillen naar Texanen hebben verzonden, zijn aangeklaagd. Procureur-generaal Ken Paxton heeft een zaak aangespannen tegen Margaret Carpenter, een arts uit New York, wegens het verschepen van abortuspillen naar de staat. (In New York hebben staatsfunctionarissen een beroep gedaan op de schildwet door te weigeren een uitspraak van de rechtbank in Texas ten uitvoer te leggen waarbij Carpenter een boete van 113.000 dollar werd opgelegd.) Jonathan Mitchell, een prominente advocaat die heeft geholpen bij het opstellen van veel van de anti-abortuswetten van de staat, heeft rechtszaken wegens onrechtmatige dood aangespannen – doorgaans gebruikt om iemand aan te klagen voor een overlijden veroorzaakt door nalatigheid of onzorgvuldigheid – tegen verschillende aanbieders van telezorg, met het argument dat abortus de dood van een persoon is. Deze zaken worden nog steeds bij de rechtbank behandeld.

Deze nieuwe wet zou de vraag van Texas naar telezorg kunnen versterken. Mitchell heeft in gerechtelijke documenten aangegeven dat hij van plan is om ten minste één civiele zaak – de onrechtmatige doodzaak die is aangespannen tegen de in Californië gevestigde Dr. Remy Coeytaux – te wijzigen nadat de wet van kracht werd. Hij reageerde niet op interviewverzoeken.

Zorgverleners houden de zaak nauwlettend in de gaten, en sommigen zeggen dat het belangrijk inzicht kan verschaffen in de vraag of en hoe de nieuwe wet hun risico kan beïnvloeden.

“Dit zal ons wat informatie geven over hoe dit eruit zal zien en hoe dit in de rechtszaal zal uitpakken”, zegt Dr. Angel Foster, oprichter van het Massachusetts Medication Abortion Project, een grote telezorgpraktijk. “En nogmaals, dit zal voor ons een kans zijn om te kijken naar de implementatie van beschermingswetten.”

HB 7 lijkt sterk op een wet uit Texas uit 2021 die abortussen na zes weken zwangerschap – de overgrote meerderheid van de abortussen – effectief verbood, maanden vóór de gevolgen van Roe v. Wade. Waden. De wet was een pionier in het gebruik van particuliere civiele rechtszaken om de meeste abortusdiensten stop te zetten.

Hoewel de wet abortusaanbieders verbiedt om in de staat actief te zijn, zijn er geen succesvolle rechtszaken tegen zorgverleners gevoerd. Deze realiteit, in combinatie met de opkomst van blauwe staatswetten om zorgverleners te beschermen, heeft veel telezorgaanbieders sceptisch gemaakt dat de nieuwe wet van Texas hen binnenkort zal bereiken.

“Wij geloven dat dit is waar het Massachusetts Safeguards-statuut ons tegen wil beschermen: civielrechtelijke sancties die verband houden met het aanbieden van wettelijk beschermde diensten op het gebied van de reproductieve gezondheidszorg, en dat is wat we doen”, aldus Foster. “Ik ben niet naïef dat er een rechtszaak is die gemakkelijk kan worden aangespannen, en dat betekent dat onze advocaten betrokken moeten worden bij de afhandeling daarvan. Er is energie nodig om iets te negeren. Maar we hebben niets veranderd in onze praktijken en anticiperen niet op veranderingen in onze praktijken in het licht van HB 7.”